IV SA/Wa 1465/11
WyrokWSA w Warszawie2012-01-09
Skład orzekający: Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Marian Wolanin, Tomasz Wykowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może odmówić wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji, powołując się na przesłankę res iudicata, jeśli wcześniejsze pismo organu nie było decyzją administracyjną, a jedynie informacją o braku przesłanek do wszczęcia postępowania z urzędu?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracji wadliwie zastosowały przepisy o odmowie wszczęcia postępowania (art. 61a § 1 k.p.a. w związku z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.), ponieważ wcześniejsze pismo Wójta z dnia [...] kwietnia 2010 r. nie było decyzją administracyjną, a jedynie informacją o braku przesłanek do wszczęcia postępowania z urzędu. W związku z tym nie istniała przeszkoda prawna (res iudicata) do wszczęcia nowego postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji na podstawie drugiego wniosku.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji ustalającej warunki zabudowy. Wójt odmówił wszczęcia postępowania, powołując się na to, że sprawa została już rozstrzygnięta wcześniejszym pismem organu, które miało być decyzją administracyjną. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Wójta. Skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a.Rozstrzygnięcie
Sąd uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Wójta Gminy K. i przyznał ze środków budżetowych WSA wynagrodzenie dla radcy prawnego z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Marian Wolanin, Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Wójta Gminy K. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...]; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego J. W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
IV SA/Wa 1465/11
UZASADNIENIE
I. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] (dalej "zaskarżonym postanowieniem") Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej "SKO"), po rozpoznaniu zażalenia J. S. i W. S. (W. S.- dalej "skarżący") na postanowienie Wójta Gminy K. (dalej "Wójta") z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...], o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, utrzymało postanowienie Wójta w mocy.
II. Zaskarżone postanowienie SKO zapadło w następującym stanie faktycznym:
1. Pismem datowanym na [...] lutego 2010 r. (dalej "pierwszy wniosek") skarżący wniósł do Wójta o stwierdzenie z urzędu, na podstawie art.162 § 1 pkt 2 k.p.a. wygaśnięcia decyzji Wójta z dnia [...] marca 1995 r. nr [...], ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy sieci gazociągowej we wsi M. i W. (dalej "decyzji w sprawie warunków zabudowy").
2. Pismem datowanym na [...] kwietnia 2010 r. Wójt poinformował skarżącego, że nie stwierdził przesłanek do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji (pismo to doręczono skarżącemu w dniu [...] kwietnia 2010 r.).
3. Pismem datowanym na [...] kwietnia 2010 r. skarżący wniósł do SKO, na podstawie art.37 k.p.a., zażalenie na bezczynność Wójta w przedmiocie rozpatrzenia pierwszego wniosku.
4. Pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. skarżący wniósł do Wójta, na podstawie art.111 k.p.a., o uzupełnienie decyzji Wójta z dnia [...] kwietnia 2010 r. (tak zakwalifikował skarżący pismo Wójta, informujące o tym, że nie stwierdził przesłanek do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie warunków zabudowy) o pouczenie co do prawa odwołania. Wniosek ten został rozpatrzony decyzją Wójta z dnia [...] maja 2010 r. Nr [...], umarzającą postępowanie z uwagi na fakt, że pismo z dnia [...] kwietnia 2010 r. nie jest decyzją administracyjną. Decyzja Wójta z dnia [...]
maja 2010 r. została utrzymana w mocy decyzją SKO z dnia [...] stycznia 2011 r. Skarżący wniósł do Sądu skargę na decyzję SKO z dnia [...] stycznia 2011 r. Prawomocnym od dnia 26 października 2011 r. orzeczeniem Sądu z dnia 22 września 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 467/11, skarga ta została oddalona.
5. Postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] SKO uznało zażalenie skarżącego z dnia [...] kwietnia 2010 r. za niezasadne. W uzasadnieniu postanowienia SKO wskazało, że pismo Wójta z dnia [...] kwietnia 2010 r. jest decyzją administracyjną, od której to decyzji przysługuje prawo odwołania.
6. Pismem datowanym na [...] kwietnia 2011 r. (dalej "drugi wniosek") J. S. i W. S. (dalej łącznie "wnioskodawcy") wnieśli o stwierdzenie na podstawie art.162 §1 pkt 2 k.p.a. wygaśnięcia decyzji w sprawie warunków zabudowy.
7. Postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r., wydanym w wyniku rozpatrzenia drugiego wniosku Wójt, działając na podstawie art.61a § 1 k.p.a., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie warunków zabudowy.
Uzasadniając rozstrzygnięcie, Wójt wskazał w szczególności, co następuje:
- postępowanie w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie warunków zabudowy przeprowadzono już na podstawie pierwszego wniosku,
- w razie wszczęcia postępowania z drugiego wniosku zapadłaby decyzja odmawiająca stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie warunków zabudowy, ponieważ na jej podstawie inwestor uzyskał pozwolenie na budowę, a inwestycja została zrealizowana,
- wskazana wyżej decyzja odmowna byłaby obarczona kwalifikowaną wada prawną, o której mowa w art.156 § 3 k.p.a., tj. dotyczyłaby sprawy już rozstrzygniętej wcześniejszą decyzją administracyjną.
7. Wnioskodawcy wnieśli do SKO zażalenie na postanowienie Wójta.
III. Rozpatrzywszy zażalenie zaskarżonym obecnie postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r., SKO utrzymało w mocy postanowienie Wójta.
Uzasadniając rozstrzygnięcie, SKO wskazało, że przed Sądem toczy się postępowanie "w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] marca 1995 r. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy sieci gazociągowej we wsi M. i W.". W świetle powyższego brak podstaw do wszczynania kolejnego postępowania w tym przedmiocie.
IV. Skarżący wniósł do Sądu skargę na postanowienie SKO, podnosząc wydanie tego orzeczenia z naruszeniem art.6, 7, 8, 61 § 1, 77 § 1 k.p.a.
V. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Sąd rozpoznał skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławcze w W. na tej podstawie, iż sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolowanie działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z prawem (art.1§1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz.1269). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia kończące postępowanie administracyjne (art.3§2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 -zwanej dalej "p.p.s.a.").
Rozstrzygając w granicach danej sprawy, sąd administracyjny nie jest jednakże związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.134 § 1 p.p.s.a.).
Skargę należało uwzględnić, albowiem zaskarżone postanowienie SKO, podobnie jak i utrzymane nim w mocy postanowienie Wójta z dnia [...] maja 2011 r. wydano z naruszeniem art.156 § 1 pkt 3 w związku z art.61a § 1 k.p.a., które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Organ wadliwie zastosował wskazane wyżej przepisy w niniejszej sprawie, w sytuacji, w której przesłanki upoważniające do ich zastosowania nie wystąpiły. Wadliwie przyjęły organy, że w sprawie zachodzi przeszkoda do wszczęcia postępowania z wniosku wnioskodawców z dnia [...] kwietnia 2011 r. ("drugiego wniosku"), polegająca na tym, że sprawa objęta drugim wnioskiem została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją administracyjną (res iudicata).
Przepis art.162 (§1 - 3) k.p.a. stanowi, co następuje:
(§1) Organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja:
1) stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony,
2) została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę określonego warunku, a strona nie dopełniła tego warunku.
(§2) Organ administracji publicznej, o którym mowa w § 1, uchyli decyzję, jeżeli została ona wydana z zastrzeżeniem dopełnienia określonych czynności, a strona nie dopełniła tych czynności w wyznaczonym terminie.
(§3) Organ stwierdza wygaśnięcie decyzji lub uchyla decyzję na podstawie przepisów § 1 i 2 w drodze decyzji.
Z racji niezastrzeżenia przez ustawodawcę, że postępowanie w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji administracyjnej wszczyna się wyłącznie z urzędu, jak też z uwagi na to, że stwierdzenie takiego wygaśnięcia może pozostawać w żywotnym interesie strony, oczywistym jest, że postępowanie to może zostać wszczęte bądź z urzędu, bądź na wniosek strony.
Pierwszego wniosku w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o warunkach zabudowy (pismo z dnia [...] lutego 2010 r.), złożonego przez samego skarżącego, nie można uznać za wniosek strony, wszczynający postępowanie administracyjne, albowiem w podaniu zaznaczono wyraźnie, że skarżący wnosi o stwierdzenie przez Wójta wygaśnięcia decyzji "z urzędu".
Pismo skarżącego miało w tej sytuacji wyłącznie walor pisma sygnalizującego organowi istnienie podstaw (według oceny skarżącego) do wszczęcia przez organ postępowania z urzędu. Organ nie był żądaniem skarżącego związany w tym sensie, że pismo to ani nie wszczynało postępowania administracyjnego, ani nie obligowało organu do wszczęcia takiego postępowania. Organ mógł natomiast, o ile podzieliłby argumentację pisma, wszcząć postępowanie z urzędu.
Z możliwości takiej organ jednakże nie skorzystał, ograniczając się - w reakcji na pismo skarżącego - do wystosowania do skarżącego pisma z dnia [...] kwietnia 2010 r., informującego adresata o niezachodzeniu w ocenie organu przesłanek uzasadniających stwierdzenie wygaśnięcie decyzji o warunkach zabudowy.
Pismo organu z dnia [...] kwietnia 2010 r., nie spełniające kodeksowych kryteriów orzeczenia organu administracji, rozstrzygającego sprawę indywidualną, nie jest w ocenie Sądu decyzją administracyjną.
Sąd podziela w tym zakresie stanowisko zarówno Wójta, jak i SKO wyrażone odpowiednio w decyzjach z dnia [...] maja 2010 r. i [...] stycznia 2011 r., wydanych w przedmiocie umorzenia postępowania o uzupełnienie decyzji administracyjnej, nie podziela natomiast stanowiska SKO wyrażonego w postanowieniu z dnia [...] maja 2010 r., rozpatrującego zażalenie skarżącego na bezczynność Wójta w przedmiocie rozpatrzenia pierwszego wniosku.
Z powyższych względów nie można zasadnie wywodzić, tak jak to stwierdził Wójt w postanowieniu z dnia [...] maja 2011 r., że rozstrzygnięcie w przedmiocie drugiego wniosku byłoby kolejnym rozstrzygnięciem administracyjnym w tej samej sprawie, a zatem oznaczałoby wydanie orzeczenia w warunkach res iudicata (orzeczenie takie byłoby co do zasady obciążone kwalifikowaną wadą prawną wymienioną w art. 156 §1 pkt 3 k.p.a.). Pismo Wójta z dnia [...] kwietnia 2010 r. nie jest bowiem rozstrzygnięciem administracyjnym, nie powoduje stanu res iudicata, w związku z czym jego kwalifikowanie jako przeszkody procesowej, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. jest niezasadne.
W konsekwencji powyższego nie można podzielić również argumentacji na rzecz odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie drugiego wniosku, przedstawionej w uzasadnieniu zaskarżonego obecnie postanowienia SKO z dnia [...] czerwca 2011 r. Argumentacja ta odwołuje się do konieczności wstrzymania się ze wszczęciem nowego postępowania administracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed Sądem w przedmiocie kontroli decyzji SKO, utrzymującej w mocy decyzję Wójta, umarzającą postępowanie w przedmiocie uzupełnienia pisma Wójta z dnia [...] kwietnia 2010 r.
Jak już bowiem wskazano, fakt wydania przez Wójta pisma z dnia [...] kwietnia 2010 r. nie ma znaczenia dla oceny dopuszczalności wszczęcia postępowania administracyjnego z drugiego wniosku. Ponadto zawisłość przed Sądem sprawy dotyczącej umorzenia postępowania o uzupełnienie pisma Wójta można było co najwyżej rozpatrywać jako przesłankę do zawieszenia postępowania z drugiego wniosku (aczkolwiek zawieszenie takie nie byłoby w świetle art.97 § 1 pkt 4 k.p.a. uzasadnione), nie zaś jako przesłankę odmowy jego wszczęcia.
W następstwie uprawomocnienia się niniejszego wyroku Wójt dokona oceny drugiego wniosku pod kątem tego, czy w sprawie nie zachodzą inne, poza wskazanymi przez niego błędnie w postanowieniu z dnia [...] maja 2011 r., przeszkody do wszczęcia postępowania administracyjnego (w szczególności, czy wnioskodawcy mają przymiot strony postępowania).
W razie stwierdzenia braku takich przeszkód Wójt jest zobowiązany do uznania złożonego wniosku za wszczynający skutecznie postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ustalającej warunki zabudowy, a tym samym do przeprowadzenia tego postępowania zgodnie z regułami wskazanymi w przepisach k.p.a.
Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.145§1 ust. 1 lit. c p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło