IV SA/Wa 1466/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 20 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. M. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie podjęcia z urzędu zawieszonego postępowania odwoławczego postanawia: zwolnić B. M. od kosztów sądowych. W dniu 13 października 2009 r., za pośrednictwem urzędu pocztowego, B. M. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na wskazane w sentencji postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2009 r. Z informacji podanych przez skarżącego w nadesłanym formularzu PPF wynika, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Skarżący nie posiada żądnego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż uległ tragicznemu wypadkowi samochodowemu, obecnie jest po przebytej operacji kręgosłupa. Ponadto podkreślił, iż w chwili wypadku zarejestrowany był w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna, obecnie zły stan zdrowia uniemożliwia mu podjęcie jakiejkolwiek pracy. Wnioskodawca środki na bieżące utrzymanie czerpie z pomocy społecznej oraz pomocy osób trzecich. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając przedłożony przez skarżącego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych wzięto pod uwagę opisaną przez niego sytuację rodzinną i majątkową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, gdyż wykazał on, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego. Należy mieć na uwadze, iż skarżący nie posiada stałych źródeł dochodów, a środki na bieżące utrzymanie czerpie jedynie z pomocy społecznej w postaci zasiłku przyznawanego mu dwa razy w roku w wysokości 100 zł oraz pomocy osób trzecich. Wnioskodawca co prawda nie określił kosztów bieżącego utrzymania, jednakże mając na uwadze jego zły stan zdrowia ( uraz kręgosłupa spowodowany wypadkiem samochodowym) oraz okoliczność, iż skarżący jako osoba bezrobotna nie uzyskuje żadnych stałych dochodów należy uznać, iż sytuacja materialno-bytowa skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych. Z tych względów na podstawie art. 245 § 3 i 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.