IV SA/Wa 1466/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. N. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia ostatecznej decyzji i ustalenia odszkodowania postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Z. N. zaskarżył decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z [...] marca 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] stycznia 2014 r. orzekającą o uchyleniu decyzji tego organu z [...] sierpnia 2009 r. ustalającej odszkodowanie w wysokości 2.676.218 zł za nabycie na rzecz Skarbu Państwa oznaczonych w niej nieruchomości i orzekającej o ustaleniu odszkodowania w wysokości 2.626.751 zł za nabycie na rzecz Skarbu Państwa oznaczonych w niej nieruchomości oraz zobowiązaniu Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty odszkodowania w oznaczonym w niej terminie. Skarżący zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (formularz k. 7-9), a także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi brak wystarczających środków finansowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie zaskarżonej decyzji polega na zwrocie przez Skarżącego Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad różnicy między ustalonymi powyższymi decyzjami odszkodowaniami, tj. kwoty 49.467 zł. Skarżący uprawdopodobnił, że zwrot takiej kwoty może doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia dla niego skutki. Z materiału sprawy (formularza złożonego na potrzeby przyznania prawa pomocy) wynika, że środki finansowe, jakie Skarżący ma do dyspozycji, nie pozwalają mu na wykonanie decyzji, stąd uprawdopodobniono, że pozyskanie stosunkowo pokaźnej kwoty może dla niego skutkować znaczną szkodą. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 P.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.