IV SA/Wa 1466/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu opłaty rocznej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe W piśmie z dnia 2 maja 2016 r., które wpłynęło do organu w dniu 9 maja 2016 r., M. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r., orzekającą o odmowie umorzenia zaległości z tytułu opłaty rocznej za lata 2000-01 wraz z odsetkami oraz o umorzeniu postępowania w zakresie umorzenia opłaty rocznej za rok 1999 r. wraz z odsetkami. W odpowiedzi na skargę Kolegium wskazało, że pismem z 6 maja 2016 r. strony zostały poinformowane o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 30 sierpnia 2016 r. SKO poinformowało Sąd, że w dniu [...] czerwca 2016 r. została wydania decyzja nr [...] stwierdzająca nieważność zaskarżonej decyzji z dnia [...] marca 2016 r., nr [...]. Jednocześnie organ wskazał, że od tej decyzji nie wniesiono środka odwoławczego. W piśmie z dnia 4 stycznia 2017 r., w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 26 września 2016 r., wezwano Skarżącą do podania, czy w związku ze stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji podtrzymuje wniesioną skargę. W piśmie z dnia 14 stycznia 2017 r. Skarżąca podała, że podtrzymuje wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sprawa ze skargi M. M. podlega umorzeniu, ponieważ postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Użycie w tym przepisie zwrotu "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, że chodzi w nim o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wobec tego postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie (wyrok NSA z dnia 22 lipca 2014 r., II OSK 378/13, LEX nr 1582107). W piśmiennictwie przyjmuje się, że umorzenie postępowania oznacza przerwanie i zakończenie postępowania sądowadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągniecie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu staje się zbędne, a nawet niedopuszczalne (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M.Romańska. Wyd. 2 Lexis–Nexis Warszawa 2008). Bezprzedmiotowość postępowania "z innych przyczyn" występuje także gdy w toku postępowania przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, bowiem ostateczną i prawomocną decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] SKO w [...] stwierdziło nieważność zaskarżonej decyzji z dnia [...] marca 2016 r., nr [...]. Postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności zostało wszczęte przed dniem otrzymania przez organ skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2016 r., nr [...]. Stwierdzić zatem należy, że stwierdzenie nieważności powyższej decyzji sprawiło, że w obrocie prawnym nie istnieje obecnie przedmiot zaskarżenia. Wobec tego niemożliwe jest prowadzenie dalszego postępowania w niniejszej sprawie. Dlatego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.