IV SA/Wa 1467/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-10-12

Skład orzekający: Joanna Dziedzic

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca może zostać zwolniony od kosztów sądowych w postępowaniu przed WSA ze względu na brak możliwości poniesienia tych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania?
Ratio decidendi
Sąd przyznał prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych, gdyż wnioskodawca wykazał, że jego dochód netto nie pozwala na pokrycie kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Ocena sytuacji materialnej i wydatków wykazała brak możliwości poczynienia oszczędności na pokrycie kosztów sądowych.
Stan faktyczny
T. C. złożył wniosek do WSA w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. dotyczącą umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności aktu własności ziemi. Wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, posiada mieszkanie o powierzchni 55 m2, nie ma innych oszczędności ani wartościowych przedmiotów, a jego dochód netto to 1034,54 zł miesięcznie, z czego 500 zł przeznacza na opłaty mieszkaniowe.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono zwolnić T. C. od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 12 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności aktu własności ziemi postanawia: - zwolnić T. C. od kosztów sądowych. T. C., działając przez swojego pełnomocnika adw. M. J., zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Według zawartego we wniosku oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Oprócz mieszkania o pow. 55 m2 nie posiada żadnego innego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Źródłem utrzymania wnioskodawcy jest świadczenie emerytalne w wysokości 1034,54 zł netto miesięcznie. W formularzu wniosku skarżący wskazał na ponoszone w skali miesiąca wydatki, tj.: opłatę za mieszkanie w wysokości 500 zł miesięcznie. Pozostałe koszty utrzymania, jak oświadczył skarżący, w całości wyczerpują kwotę uzyskiwanego dochodu. Rozpoznając wniosek, stwierdzono co następuje: Przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). Z dyspozycji art. 243 § 1, oraz art. 245 §§ 1-3 p.p.s.a. wynika, że właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony, złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku, przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Warunkiem przyznania prawa pomocy w tym zakresie jest wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku oraz wynikających z załączonych do pisma z dnia 5 października 2011 r. dokumentów uzasadnia przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w żądanym zakresie. Należy bowiem stwierdzić, że dochód, którym wnioskodawca dysponuje, tj. 1053,54 zł netto miesięcznie nie pozwala na poczynienie oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Same opłaty na utrzymanie mieszkania pomniejszają środki, jakimi dysponuje wnioskodawca o kwotę 500 zł miesięcznie. Biorąc przy tym pod uwagę aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie należy stwierdzić, że dochód skarżącego nie pozawala poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia niezbędnych kosztów utrzymania. Nie dysponując w tej sytuacji ani zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami, skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o przepis art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 §1 § 2 pkt 7 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło