IV SA/Wa 1467/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś –Rosińska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia bez odszkodowania pozwolenia wodnoprawnego postanawia sprostować z urzędu wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 1467/13, w ten sposób, że w pkt 3 wyroku zasądzoną tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego kwotę 540 (pięćset czterdzieści) złotych zastąpić kwotą 300 (trzysta) złotych. Wyrokiem z dnia 6 listopada 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 1467/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę D. M. i uchylił zaskarżoną decyzję. W punkcie 3 wyroku zasądzono od Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. na rzecz skarżącego D. M. tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę 540 złotych. Jak wynika jednak z akt sądowych D. M. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł osobiście i jedynymi kosztami jakie poniósł w sprawie jest uiszczony przez skarżącego wpis sądowy w wysokości 300 zł i tylko taka kwota podlegała zasądzeniu tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Stosownie do art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może być postanowione na posiedzeniu niejawnym. Dostrzeżone przez Sąd nieprawidłowe obliczenie kwoty podlegającej zasądzeniu tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego stanowi oczywistą niedokładność, co znajduje potwierdzenie w danych wynikających z akt sprawy. Dopuszczalność dokonania takiego sprostowania potwierdza orzecznictwo administracyjne (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2010 r. sygn. akt I FSK 1953/09 LEX 740608; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2011 r. sygn. akt I OSK 2014/11 LEX 1120644). Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.