IV SA/Wa 1471/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "N" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Kwestię wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu reguluje art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.). Zgodnie z zasadą jaką ustanawia ten przepis, wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis ten dopuszcza jednak wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, na wniosek skarżącego, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3 omawianego przepisu). W niniejszej sprawie skarżący w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jak i utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...]. Wniosek ten nie został przez skarżącego uzasadniony. Rozpoznając powyższy wniosek należy stwierdzić, że z uwagi na brak uzasadnienia tego wniosku nie jest możliwa jego merytoryczna ocena, a tym samym nie jest możliwe stwierdzenie przez Sąd, że zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Należy bowiem wskazać, iż warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Stanowisko takie wyrażone zostało w szeregu orzeczeń sądów administracyjnych, w tym m.in. w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r. (FZ 65/04 niepubl.), w którym Sąd stwierdził ponadto, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Ponadto stwierdzić należy również, iż z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że akt, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania, powinien kwalifikować się do wykonania. Wstrzymanie wykonania może dotyczyć bowiem tylko takich aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza zaś "(...) spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego. Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowisku określonemu w nim jako odpowiedni." (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 295). Uwzględniając powyższe, należy stwierdzić, iż nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania. W ocenie Sądu wydanie decyzji w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, nie upoważnia inwestora do rozpoczęcia robót budowlanych i dlatego też tego typu decyzja nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jeśli skarżący obawia się wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, winien w tamtym postępowaniu korzystać z prawnie przewidzianych środków. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.