IV SA/Wa 1472/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska-Bigiej po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. M. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: zwolnić D. M. od kosztów sądowych D. M. (dalej: "skarżący") wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2014 r., zwrócił się do Sądu z wnioskiem o zwolnienie z kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że wraz z żoną i trojgiem dzieci starają się w Polsce o ochronę międzynarodową. Na dzień składania wniosku, pomoc socjalną dla osób w procedurze uchodźczej w wysokości 750 zł, otrzymywała jedynie córka N. M. Nie posiadają majątku, oszczędności, przedmiotów wartościowych. Stwierdzono, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: P.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wniosek jest zasadny w całości. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, że skarżący nie posiada źródła dochodu, majątku, oszczędności, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym. Obecnie pomoc socjalną w wysokości 750 zł otrzymuje jedynie córka skarżącego. W tym stanie rzeczy należało dojść do wniosku że wykazał, że spełnia przesłankę, o której mowa w powołanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanego wyżej przepisu oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.