IV SA/Wa 1472/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu postanawia zwolnić M. A. od kosztów sądowych M. A. (dalej: "skarżący") w skardze na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2016 r. zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Z informacji zawartych na rzędowym formularzu PPF wynika, że skarżący wraz z żoną i dwójką dzieci przebywa w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców. Oświadczył, że nie ma ani prawnej ani faktycznej możliwości podjęcia zatrudnienia, nie uzyskuje żadnych środków pomocowych, poza zapewnieniem zakwaterowania i wyżywienia w strzeżonym ośrodku, nie posiada jakiegokolwiek majątku. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Przyznanie prawa pomocy, ma na celu zapewnienie dostępu do sądu stronie, której brak środków finansowych dostęp ten uniemożliwia. Art. 243 i nast. cytowanej ustawy, przewidują możliwość ubiegania się przez osobę fizyczną o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że wykazał on, że spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2 wyżej cytowanej ustawy. Skarżący wraz z rodziną mieszka w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców, nie posiada majątku. W tej sytuacji uznano, że zachodzą przesłanki, pozwalające na przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, bowiem nie posiada środków finansowych pozwalających na uiszczenie kosztów sądowych (w tym wpisu od skargi w wysokości 300 zł). W tej sytuacji odmowa przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych mogłaby pozbawić skarżącego prawa do sądu. Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.