IV SA/Wa 1477/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski,, Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Protokolant Joanna Kurek, po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. M. i T. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) czerwca 2008 r. Nr (...) w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym J. M. i T. M. kwotę 500 (pięćset) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. J. M.i T. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z (...) czerwca 2008r, wydaną po wznowieniu - postanowieniem z (...) maja 2008r. - postępowania "odwoławczego" w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Kolegium z (...) stycznia 2008r. w przedmiocie warunków zabudowy. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze: 1) na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej w skrócie: K.p.a.) uchyliło własną decyzję ostateczną z (...) stycznia 2008r., którą utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z (...) listopada 2007r. ustalającą warunki zabudowy, 2) na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. uchyliło decyzję Prezydenta W. z (...) listopada 2007r. ustalającą warunki zabudowy i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W akcie tym pouczono strony postępowania, iż wydana "decyzja jest ostateczna trybie instancyjnym, może być jednak zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Kolegium, w terminie 30 dni od daty doręczenia". Sąd zważył co następuje: Skargę do sądu administracyjnego- stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a.) - można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.) Jak wynika z powyższego Samorządowe Kolegium Odwoławcze "wznowiło postępowanie odwoławcze", nie zważając na fakt, iż postępowanie odwoławcze jest wyłącznym trybem weryfikacji decyzji nieostatecznej. Sąd uznał więc, iż skarżący wnieśli skargę na decyzję Kolegium z (...) czerwca 2008r. wydaną w wyniku wznowienia postępowania. Zauważenia przy tym wymaga, że postępowanie wznowieniowe jest jednym z postępowań nadzwyczajnych, a zarazem nowym postępowaniem toczącym się w danej sprawie zakończonej decyzją ostateczną; i tak jak postępowanie zwykłe rządzi się tymi samymi regułami procesowymi, w tym jest dwuinstancyjne. Decyzja wydana po wznowieniu postępowania, która uchyla dotychczasową decyzję ostateczną i rozstrzyga o istocie sprawy jest decyzją wydaną w pierwszej instancji, od której przysługuje odwołanie (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) stosownie do art. 127 Kodeksu postępowania administracyjnego. W kontrolowanej sprawie - zgodnie z art. 127 § 3 K.p.a. - strony niezadowolone z zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego mogły zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dopiero wyczerpanie przez strony prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stanowiło przesłankę dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Oznacza to, iż błędne pouczenie, czy ewentualna wadliwość aktu administracyjnego nie może - wbrew regulacjom ustawowym – otwierać stronom drogi do wniesienia skargi. Mając na względzie przytoczone przepisy, wywody i stan sprawy należało uznać, iż skarżący nie wyczerpali środka zaskarżenia jaki przysługiwał im od wskazanego aktu w (nadzwyczajnym) postępowaniu administracyjnym, co oznacza że nie dopełnili warunku niezbędnego do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a wymaganego art. 52 § 1 P.p.s.a. Natomiast błędne pouczenie, chociaż - jak wskazano wyżej - nie może otwierać stronom drogi do wniesienia skargi, ale i nie może szkodzić, a zatem jest okolicznością, którą organ powinien wziąć pod uwagę w przypadku wystąpienia przez skarżących z podaniem o przywrócenie terminu do wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W tym stanie rzeczy skargę jako niedopuszczalną - na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.- odrzucono. O zwrocie wpisu orzeczono na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.