IV SA/Wa 1478/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w formie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi R.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W z dnia (...) czerwca 2007r. Nr (...) w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji postanawia: odmówić ustanowienia adwokata R.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. W toku postępowania skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosku tego Sąd nie uwzględnił. Uznał bowiem, że uzyskiwane przez skarżącego i jego żonę miesięczne dochody (11.300 zł brutto) pozwalają na opłacenie kosztów sądowych bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Postępowanie w tej sprawie zostało zakończone przed sądem I instancji – postanowieniem z dnia 26 marca 2008r., sygn. akt IV SA/Wa 1478/07 Sąd skargę odrzucił. W dniu 17 kwietnia 2007r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), a więc przed uprawomocnieniem się orzeczenia Sadu I instancji, skarżący zwrócił się do Sądu z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, tym razem wnosząc o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Z treści wniosku PPF wynika, że sześcioosobowa rodzina skarżącego (skarżący, jego żona, dwóch synów, synowa oraz wnuczka) mieszka w domu o powierzchni 251 m2. Skarżący, jego żona oraz jeden z synów posiadają stałe źródło dochodu (wnioskodawca – 8.000 zł miesięcznie, jego żona – 3.300 zł miesięcznie, jeden z synów – 3.800 zł miesięcznie brutto). Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnych oszczędności. Jednocześnie nie wyjaśnił aby ciążyły na nim jakieś szczególne zobowiązania. Rozpoznając wniosek, stwierdzono co następuje: Prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, która ma na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do przepisu art. 246 Art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje wówczas w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Udzielenie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą dofinansowania uczestnika procesu z budżetu państwa i z tego powodu winno sprowadzać się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Z treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wynika, że ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W związku z tym, zgodnie z art. 252 § 1 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dany o stanie majątkowym i dochodach oraz o stanie rodzinnym. W rozpoznawanej sprawie uznać należy, że skarżący nie wykazał dostatecznie, że nie dysponuje wystarczającymi środkami na poniesienie kosztów zastępstwa adwokackiego. Dla oceny, czy strona jest w stanie ponieść te koszty istotne znaczenie ma jej stan majątkowy i dochody oraz sytuacja rodzinna. Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, dwoma synami, synową oraz wnukiem, posiada dom jednorodzinny. Rodzina utrzymuje się z kwoty 15.100 zł brutto miesięcznie, co oznacza że nie znajduje się, w trudnej sytuacji dochodowej. Ponadto zauważyć należy, że na przestrzeni roku dochody rodziny wzrosły (skarżący podał, że jego syn podjął pracę). Biorąc pod uwagę wysokość dochodu nie można stwierdzić, że uiszczenie kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru spowoduje zagrożenia powstania uszczerbku dla utrzymania koniecznego rodziny skarżącego. Podkreślić należy, że skarżący w żaden sposób nie wykazał, czym ewentualny uszczerbek w utrzymaniu mógłby się dla niego objawić i jakie negatywne skutki wywołać. Na marginesie dodać należy, że wykazanie braku możliwości poniesienia związanych ze sprawą kosztów sądowych stanowi jedyny sposób uzyskania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Decyzja Sadu w sprawie przyznania prawa pomocy nie może zależeć – wbrew oczekiwaniom strony - od oceny legalności zaskarżonego działania organu administracji publicznej. Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie przepisu art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy.