IV SA/Wa 1478/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant ref. staż. Filip Rutkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony oddala skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art 3 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2011 r. o zalegalizowaniu pobytu niektórych cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zamianie ustawy o udzieleniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy o cudzoziemcach ( Dz. U. nr 191, poz. 1133) oraz art. 127 § 2, 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania M. D., utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] o odmowie udzielenia wnioskodawcy zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, iż w dniu [...] M. D. wystąpił z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w trybie tzw. abolicji. Wojewoda [...] w decyzji z dnia [...] stwierdził, iż cudzoziemiec wprawdzie spełnia przesłanki z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2011 r., jednakże jego dane osobowe zostały wpisane przez [...] do Systemu Informacyjnego Schengen do celów odmowy wjazdu z terminem obowiązywania wpisu do dnia [...], a to stanowi podstawę odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na terytorium Polski. W odwołaniu od tej decyzji pełnomocnik skarżącego podniósł, iż wystąpił do [...] [...] o wykreślenie jego danych osobowych z Systemu Informacji Schengen. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję wskazał, iż zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2011 r. o zalegalizowaniu pobytu niektórych cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zamianie ustawy o udzieleniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy o cudzoziemcach, cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 1 odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu i zostały wpisane przez inne państwo obszaru Schengen. Organ odwoławczy stwierdził, iż zgromadzony w sprawie materiał dowody wskazuje, iż wobec strony zachodzi okoliczność, o której mowa w art. 3 ust. 2 pkt 2 powołanej ustawy, gdyż dane M. D. figurują w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu i zostały wpisane przez [...] z datą obowiązywania wpisu do dnia [...] Z treści cytowanego art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 ust. 2 pkt 2 wynika, iż w przypadku stwierdzenia okoliczności, o której w tym przepisie mowa, odmowa udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas określony jest obligatoryjna i nie mieści się w ramach tzw. uznania administracyjnego. Organ stwierdził, iż w tych okolicznościach na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie ma wpływu fakt spełnienia przez stronę przesłanki z art. 1 pkt 1 powołanej ustawy. Skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnomocnik M. D. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...], podnosząc zarzut naruszenia: - art. 7, 8, 77 i 80 kpa w ten sposób, Iż niedokładnie wyjaśniono okoliczności sprawy, przez co nie uwzględniono w orzeczeniu całokształtu okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia; - art.6 i 8 kpa poprzez wydanie decyzji, która może utrudnić bądź uniemożliwić cudzoziemcowi skorzystanie z możliwości zalegalizowania pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na mocy ustawy z dnia 28 lipca 2011 r. o zalegalizowaniu pobytu niektórych cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zamianie ustawy o udzieleniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy o cudzoziemcach, cudzoziemcowi, której ratio legis jest właśnie umożliwienie zdobycia tytułu pobytowego osobom, przebywającym w naszym kraju nielegalnie; - ustawy z dnia 28 lipca 2011 r. o zalegalizowaniu pobytu niektórych cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności jej art. 6 ust. 1; - art. 15 kpa - w ten sposób, że postępowanie przez organem II instancji nie doprowadziło do rzeczywistej kontroli poprzednio wydanego orzeczenia; - art. 6 kpa - w ten sposób, że organy administracji publicznej niewłaściwie zastosowały lub nie zastosowały przepisów o postępowaniu administracyjnym. W motywach skargi podano, iż skarżący W. przebywał w [...] przez ok. 3 dni. Wpis dokonany przez W. jest nieporozumieniem, wynikającym z przywłaszczenia jego tożsamości przez osobę trzecią, posługującą się zgubionym przez skarżącego paszportem. Skarżący w dniu [...] złożył wniosek do Biura Międzynarodowej Współpracy Policji Komendy Głównej Policji ( Biuro [...] ) o usunięcie danych z Systemu informacyjnego Schengen (SIS) poprzez procedurę konsularną z W. Okoliczności tej organy obu instancji nie uwzględniły, co zdaniem pełnomocnika, jest rażąco krzywdzące dla skarżącego. Organy obu instancji powinny wziąć pod uwagę, że pobyt skarżącego jest związany z chęcią skorzystania z ustawy abolicyjnej. Pobyt M. D. nie stanowi zagrożenia obronności lub bezpieczeństwa państwa albo bezpieczeństwa i porządku publicznego. Skarżący, poza niewyjaśnioną kwestią wpisu jego danych do SIS, spełnił ustawowe wymagania do uzyskania zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc m.in., iż pełnomocnik skarżącego całkowicie pomija związany charakter art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy abolicyjnej. Regulacja ta nie pozwala na uznaniowe stosowanie ww. przesłanki z uwagi kategoryczne sformułowanie użyte w dyspozycji normy zwartej w tym przepisie " (...) odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli (...), co sugeruje skarga. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu wskazującym, na konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Ustawa z dnia 28 lipca 2011 r. o zalegalizowaniu pobytu niektórych cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zamianie ustawy o udzieleniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy o cudzoziemcach ( Dz. U. nr 191, poz. 1133, dalej jako "ustawa") w art. 3 ust. 2 pkt 2 cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 1, odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie ma czas oznaczony, jeżeli jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu i zostały wpisane przez inne państwo obszaru Schengen. Zgodzić się należy, że stanowiskiem organów obu instancji, iż ustawodawca zamieszczając w treści powołanego wyżej przepisu wyrażenie "odmawia się" nadał mu charakter przepisu związanego. To oznacza, że w razie stwierdzenia, iż w danym konkretnym przypadku zachodzą ustawowe przesłanki do odmowy, to organ zobowiązany jest wydać rozstrzygnięcie jakie nakazał ustawodawca, a więc odmówić zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. W rozpoznawanej sprawie jest bezsporne, że dane skarżącego zostały przez [...] zamieszczone w Systemie Informacyjnym Schengen z datą obowiązywania wpisu do dnia [...]. W takim przypadku, wobec brzmienia art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy, organy administracyjne obowiązane były wydać decyzję odmawiającą skarżącemu udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym stanie rzeczy, wbrew zarzutom skargi, organom obu instancji nie można zarzucić naruszenia przepisów powołanej wyżej ustawy z dnia 28 lipca 2011 r., jak również naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Z analizy akt administracyjnych wynika, że postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone zgodnie z zasadami określonymi w art. 7 i 77 § 1 kpa, a ocena materiału dowodowego sprawie została dokonana w myśl zasady swobodnej oceny dowodów z art. 80 kpa. Okoliczność, że skarżący wystąpił z wnioskiem o usunięcie jego danych z Systemu Informacyjnego Schengen, nie mogła mieć wpływu na wynik sprawy, gdyż organy administracyjne wydają rozstrzygnięcie według stanu prawnego i faktycznego obowiązującego w dniu ich wydania. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia art. 6, 8 kpa przez organy obu instancji, jak i naruszenia art. 15 kpa przez organ odwoławczy. Mając powyższe na względzie Sąd na: podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.