IV SA/Wa 148/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant ref. staż. Anna Dziosa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2012 r. sprawy ze skargi E. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - oddala skargę - W dniu [...] marca 201Or. E. S.A. złożyła wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji budowlanej polegającej na budowie zespołu mieszkaniowego wielorodzinnego z usługami, garażem podziemnym oraz niezbędną infrastrukturą na działkach nr ew. [...],[...],[...]obr. [...]-[...]-[...] oraz [...],[...]obr. [...]-[...]-[...] i [...]-[...]-[...] przy ul. [...] (d. [...]) w W. Decyzją z dnia [...] października 2010 r. Nr [...]Prezydent W. ustalił warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, stwierdzając iż dopuszczalna jest realizacja przedmiotowej inwestycji na wskazanym terenie. Od powyższej decyzji - dochowując ustawowo określonego terminu - odwołanie złożyła S. W odwołaniu wskazano, że decyzja została wydana z naruszeniem przepisów art. 7, 8, 107 k.p.a. oraz że inwestycja nie spełnia warunku tzw. dobrego sąsiedztwa, nie przedstawiono dokumentów potwierdzających wystarczające uzbrojenie terenu oraz przepisów prawa budowlanego. Podniesiono ponadto, że dostęp do drogi publicznej miałby odbywać się przez drogę wewnętrzną będącą w użytkowaniu wieczystym S. i wnioskodawca nie uzyskał zgody na korzystanie z tej drogi. Decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działając na podstawie na zasadzie art. 138 § 2 k.p.a. i 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania S. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] października 201Or. Nr [...] ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji budowlanej polegającej na budowie zespołu mieszkaniowego wielorodzinnego z usługami, garażem podziemnym oraz niezbędną infrastrukturą na działkach nr ew. [...],[...],[...] obr. [...]-[...]-[...] oraz [...],[...] obr. [...]-[...]-[...] i [...]-[...]-[...] przy ul. [...] (d. [...]) w W, orzekło o uchyleniu zaskarżonej decyzji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, iż w niniejszej sprawie zgodnie z obowiązującymi przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury organ wytyczył obszar analizowany i wskazał, że na działce dostępnej z tej samej drogi publicznej ul. [...] (d. [...] ) istnieją budynki mieszkalne wielorodzinne i usługi, a zatem możliwa jest realizacja przedmiotowej inwestycji. Pozostałe parametry zostały wykazane przez organ I instancji i ustalone zgodnie z prawem. Jednocześnie Kolegium podniosło, iż kwestią, która budzi wątpliwości i powinna być wyjaśniona, to kwestia wykorzystania do dostępu do drogi publicznej działek nr ew. [...],[...]. W skarżonej decyzji wpisano iż " dojazd do planowanej inwestycji - czasowo poprzez drogi wewnętrzne. Jak podniesiono w odwołaniu, co potwierdza także zapis w księdze wieczystej działki stanowiące ul. [...] oraz ul. [...] są w użytkowaniu wieczystym S. W związku z powyższym dla ustanowienia dostępu do drogi publicznej przez te działki wnioskodawca powinien wykazać stosowne oświadczenie użytkowania wieczystego tychże działek wyrażające zgodę na wskazane ich wykorzystanie. Mając jednak na uwadze, że inwestor nie zawarł we wniosku wskazania o dostępie do terenu inwestycji przez drogi wewnętrzne wprowadzenie takiego zapisu w decyzji o warunkach zabudowy jest nieuprawnione Kwestia musi zostać wyjaśniona przez organ I instancji. Biorąc pod uwagę powyższe wątpliwości oraz wskazanie zarządcy drogi w piśmie z dnia [...].09.2010 r. nie można uznać, że zostało jednoznacznie wykazane że teren inwestycji ma dostęp do drogi publicznej. We wniosku inwestor określił dostęp do drogi publicznej od drogi projektowej. Ponadto teren inwestycji został podzielony jako teren inwestycji właściwej określony na mapie [...] i teren dla wykonania infrastruktury technicznej jako CDEFGHHC. Mając powyższe na uwadze należy wykazać dostęp terenu inwestycji do drogi publicznej. Odnosząc się do pozostałych zarzutów odwołania dotyczących zakłócenia spokoju, oraz naruszenia przepisów ustawy Prawo budowlane Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że zgodnie z obowiązującym prawem oraz ustalonym orzecznictwem sądów administracyjnych "organ wydający decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy nie ma prawa wkraczać w kompetencje organu wydającego pozwolenie na budowę" - por. NSA 29.12.1998r. II Sa/Gd 1330/99. Co do kwestii konieczności wykazania dostępności do wystarczającego uzbrojenia terenu należy wskazać, że do wniosku załączono pisma dostawców mediów o możliwości takiej dostępności. Pismem z dnia [...] grudnia 2009r. spółka I. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając naruszenie przepisów postępowania tj. art.77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. oraz art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez brak wyjaśnienia sprawy oraz błędną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w konsekwencji uznanie, iż teren inwestycji nie posiada dostępu do drogi publicznej. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Oceniając zaskarżoną decyzję w oparciu o wskazane kryteria Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. uchylająca decyzję Prezydenta W. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji budowlanej polegającej na budowie zespołu mieszkaniowego wielorodzinnego z usługami, garażem podziemnym oraz niezbędną infrastrukturą na działkach nr ew. [...],[...],[...] obr. [...] -[...] -[...] oraz [...], [...] obr.[...]- .[...]- .[...] i .[...]- .[...]- .[...] przy ul. .[...] (d. .[...]) w W. W ocenie Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze zasadnie uznało, iż kwestia dostępu działek nr ew. .[...], .[...] (na których planowana jest przedmiotowa inwestycja) do drogi publicznej nie została jednoznacznie wyjaśniona w toku postępowania administracyjnego. Zgodnie natomiast z treścią art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków wymienionych w tym przepisie w tym warunku dotyczącego dostępu terenu do drogi publicznej. Z definicji zawartej w art. 2 pkt 14 u.p.z.p. wynika, że przez dostęp do drogi publicznej należy rozumieć bezpośredni dostęp do tej drogi albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej. Ponadto w orzecznictwie wypracowane zostało stanowisko, iż dostępu terenu inwestycji do drogi publicznej na potrzeby ustalenia warunków zabudowy tegoż terenu, nie można utożsamiać z dostępem faktycznym. Dostęp ten ma być prawnie zagwarantowany (vide: między innymi: wyrok NSA z dnia 9 lipca 2009 r. sygn. akt li OSK 1116/08; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2010 r. sygn..akt II OSK 1467/09 LEX nr 746565), co oznacza, że musi wynikać z przepisu prawa, czynności prawnej, orzeczenia sądowego czy administracyjnego. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wymieniając przesłanki, których łączne spełnienie warunkuje wydanie decyzji o warunkach zabudowy, wskazując w punkcie 2- gim ust. 1- go art. 61 na warunek dostępu terenu inwestycji do drogi publicznej, używa sformułowania "ma dostęp do drogi publicznej", co wyraźnie wskazuje, iż dostęp do drogi publicznej musi istnieć w dacie orzekania o warunkach zabudowy, a nie może powstać dopiero w przyszłości. Z tych przyczyn jest niedopuszczalnym, by na etapie ustalania warunków zabudowy, dostępność ocenianego terenu inwestycji do drogi publicznej określać w sposób warunkowy. W ocenie Sądu wbrew twierdzeniom strony skarżącej w niniejszej sprawie nie została wyjaśniona kwestia dostępu działek inwestycyjnych do drogi publicznej. Jak ustaliło Samorządowe Kolegium Odwoławcze z zapisów w księdze wieczystej działki stanowiące ul. .[...] oraz ul. .[...] wynika, iż są w użytkowaniu wieczystym S. W związku z powyższym dla ustanowienia dostępu do drogi publicznej przez te działki wnioskodawca powinien wykazać stosowne oświadczenie użytkowania wieczystego tychże działek wyrażające zgodę na wskazane ich wykorzystanie. Ponadto w aktach sprawy znajduje się pismo Burmistrza [...] , w którym stwierdza on, iż aktualnie teren planowanej inwestycji nie ma dostępu do drogi publicznej. Mając na uwadze, iż powyższe kwestie mają fundamentalne znaczenie dla możliwości wydania decyzji o warunkach zabudowy, a organ pierwszej instancji nie czyniąc w tym zakresie prawidłowych ustaleń naruszył w sposób istotny przepisy postępowania, zdaniem Sądu Samorządowe Kolegium Odwoławcze zasadnie na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchyliło decyzję Prezydenta W. przekazując temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wobec powyższego Sąd działając na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji orzeczenia.