IV SA/Wa 148/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego wniosku R. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący R. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] listopada 2012 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nadania statusu uchodżcy, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że jakkolwiek decyzja z [...] listopada 2012 r. nie jest wynikiem merytorycznego rozpoznania kwestii zasadności udzielenia skarżącemu ochrony międzynarodowej i nie orzeka również o wydaleniu skarżącego, to jednak niewstrzymanie jej wykonania doprowadzi do pozbawienia skarżącego podstawy prawnej do przebywania w Polsce i - w konsekwencji - do wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Powrót do kraju pochodzenia sprowadziłby natomiast na skarżącego bezpośrednie niebezpieczeństwo poddania przez tamtejsze władze i podmioty, których działaniom władze te nie są w stanie (lub nie chcą) się przeciwstawić, dalszym represjom, co - zdaniem skarżącego - w pełni odpowiada wymienionej w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej, jako: "P.p.s.a.", przesłance zagrożenia wyrządzeniem znacznej szkody, która to uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nadto znalezienie się pod jurysdykcją władz kraju pochodzenia oznaczałoby spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, poprzez pozbawienie skarżącego nie tylko prawa do skutecznego poszukiwania ochrony przed prześladowaniem, ale również - faktycznie - drogi sądowej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołany art. 61 § 3 P.p.s.a. dotyczy jednak jedynie aktów nadających się do wykonania i wymagających wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Przepis ten ma więc zastosowanie do aktów prawnych ustalających prawo, usuwających spór co do niego lub tworzących prawo na rzecz określonych podmiotów. W praktyce oznacza to, że wykonanie aktu lub czynności, jak również ich wstrzymanie, odnosi się do aktów potwierdzających lub stwierdzających istnienie określonego stanu prawnego, zawierających zakazy lub nakazy określonego zachowania, jak również przyznających bądź cofających konkretne uprawnienia (por. np. postanowienie NSA z dnia 4 stycznia 2005 r., OZ 936/04, niepubl.). W związku z powyższym należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja, która utrzymała w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] października 2012 r. nr [...] o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie nadania skarżącemu statusu uchodźcy, nie jest aktem nadającym się do wykonania i wymagającym wykonania. Decyzja taka w żaden sposób nie zmienia sytuacji prawnej i faktycznej skarżącego, a w szczególności - wbrew twierdzeniom skarżącego - jej skutkiem nie może być wydalenie R. M. z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z tym nie jest możliwe uczynienie zadość żądaniu skarżącego i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P. p. s. a. orzekł jak w sentencji postanowienia.