IV SA/Wa 1493/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Kurek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi B. S. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] lutego 2010r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a, po rozpatrzeniu wniesionego przez B. S. żądania sprostowania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2010r. "w problemie 0,5m2", odmówił uwzględnienia żądania. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż w piśmie z dnia [...] stycznia 2010r. B. S. zwrócił się o sprostowanie wskazanej decyzji "w problemie 0,5m2", precyzując swoje stanowisko w piśmie z dnia [...] lutego 2010r. Organ wyjaśnił, iż nie jest możliwe uwzględnienie powyższego żądania, albowiem zapis "o powierzchni 0,0002 ha" odnosi się do działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...], a zatem nie może on być sprostowany, ponieważ byłoby to równoznaczne z podaniem nieprawdziwych danych ewidencyjnych. Przytoczona powierzchnia ww. działki zgodna jest z powierzchnią wskazaną w operacie ewidencyjnym. Pismem z dnia [...] marca 2010r. B. S. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, podnosząc iż decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowego sporu dotyczącego powierzchni działki nr [...] powinny mieć "dokumenty własnościowe", w tym akt notarialny z [...] maja 1943r., a nie ewidencja gruntów, która przecież sporządzana jest w oparciu o dokumenty dotyczące prawa własności. Zdaniem B. S. istotne znaczenie ma również prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt I SA/Wa 681/09 z dnia 29 października 2009r. w uzasadnieniu którego zdaniem odwołującego się Sąd rozstrzygając kwestię odszkodowania za działkę nr [...] odwołuje się do powierzchni działki 2,5 m2. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010r. Główny Geodeta Kraju działając na podstawie art. 138 § 1 w zw. z art. 144, art.113 § 1 k.p.a. po rozpatrzeniu zażalenia B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wskazał, iż nie jest możliwe sprostowanie decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2010r. w drodze sprostowania oczywistej omyłki, albowiem różniące się zapisy w tej decyzji dotyczące powierzchni nieruchomości objętej postępowaniem wynikają z różnej treści dokumentów stanowiących materiał dowodowy. I tak zwrot 1725 m2 zawarty na stronie 2 w wierszu 19 uzasadnienia decyzji nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...], jak też zwrot "powierzchni pod placem 1644, 5m2 oraz pod przylegającą drogą 108 m2" na stronie 3 w wierszach 9 i 10 tego uzasadnienia zostały użyte w kontekście treści aktu notarialnego sporządzonego w dniu [...] maja 1943r. przed notariuszem w Wydziale Ksiąg Hipotecznych Sądu Okręgowego w W. Z. H. Natomiast zwrot o treści "działki ewidencyjne nr [...] z obrębu [...] o powierzchni 0,0002 ha " został w ww. uzasadnieniu użyty w oparciu o zapis zawarty obecnie w operacie ewidencji gruntów i budynków prowadzonym dla obrębu [...]. Wobec powyższego zdaniem organu nie można mówić o błędzie pisarskim, rachunkowym czy też innej oczywistej omyłce w rozumieniu art.113 § 1 k.p.a. Pismem z dnia [...] sierpnia 2010r. B. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podnosząc, iż organ nie uwzględnił żądania strony skarżącej odnośnie wpisania w ewidencji gruntów, iż powierzchnia przedmiotowej działki wynosi w rzeczywistości 2,5 m2, a nie jak przyjął organ 2m2. Zdaniem skarżącego organ rejestrowy nie może dokonywać zmian w powierzchni działek wynikających z aktów notarialnych, dokonując zaokrągleń. W jego ocenie sprawa nie została wyjaśniona wszechstronnie, a organ nie ustosunkował się do stanowiska skarżącego wyrażanego w kolejnych pismach kierowanych do organu. Zdaniem skarżącego zaokrąglenie powierzchni działki z 1752,5 m2 do 1752 m2 jest niedopuszczalne i powinno następować w górę, a nie w dół. Skarżący załączył do skargi kserokopię fragmentu encyklopedii szkolnej z matematyki oraz poradnika encyklopedycznego z matematyki dotyczącego zaokrągleń liczb dziesiętnych. Swoje stanowisko w sprawie skarżący podtrzymał i uzupełnił w piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2010r. Skarżący nie zgodził się, iż w niniejszej sprawie nie ma zastosowania art. 113 § 1 k.p.a., albowiem w niniejszej sprawie zaistniał błąd rachunkowy polegający na zaokrągleniu powierzchni działki nr [...] z 2,5 m2 do 2 m2, ponieważ dokonano tego nieaktualną metodą matematyczną zaokrąglania pochodzącą z ZSRR. Organ nie wyjaśnił ponadto jaki dokument jest rozbieżny z aktem notarialnym, bo na pewno za taki dokument nie można uznać rejestru ewidencji gruntów. Z przepisów wynika bowiem, iż podstawę wpisu do rejestru stanowią dokumenty własnościowe. Skarżący ponownie powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt I SA/Wa 681/09 z dnia 29 października 2009r. w uzasadnieniu którego zdaniem odwołującego się Sąd rozstrzygając kwestię odszkodowania za działkę nr [...] odwołuje się do powierzchni działki 2,5. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Ponadto w świetle art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 z póź. zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując wniesioną skargę z punktu widzenia powyższych kryteriów uznać należy, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest postanowienie Główny Geodeta Kraju utrzymujące w mocy postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] odmawiające uwzględnienia żądania sprostowania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2010r. "w problemie 0,5m2". W ocenie orzekających w sprawie organów w przedmiotowej sprawie nie miała miejsca oczywista omyłka, gdy chodzi o powierzchnię działki nr [...] i dlatego brak było podstaw do sprostowania decyzji z dnia [...] stycznia 2010r. w trybie art. 113 k.p.a. W ocenie Sądu stanowisko zarówno Głównego Geodety Kraju jak i organu pierwszej instancji jest prawidłowe. Stosownie do treści art. 113 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste pomyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Jest to regulacja wyczerpująca i samodzielna. Uregulowana w tym przepisie instytucja sprostowania zawartych w decyzjach oczywistych omyłek służy przywróceniu rzeczywistej woli organu, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą tego organu a jej wyrażeniem na piśmie. Przedmiotem sprostowania w trybie określonym w art. 113 § 1 k.p.a. mogą być wyłącznie "błędy pisarskie i rachunkowe" oraz "inne oczywiste omyłki". Błąd rachunkowy oznacza omyłkę w wykonaniu działania matematycznego, natomiast za błąd pisarski uważa się widoczne, niezamierzone niewłaściwe użycie wyrazu, mylną pisownię, czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu (por. wyroki NSA z dnia 10 lutego 1994 r, SA/Kr 723/93, ONSA 1995/2/65, z dnia 23 kwietnia 2001 r., II SA 863/00, opublikowany zbiór Lex Nr 75522). Istotną cechą błędu stanowiącą normę dopuszczalności sprostowania jest jego oczywistość. Może ona wynikać bądź z natury samego błędu, bądź też z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, treścią wniosku, czy też innymi okolicznościami. Omyłka pisarska to między innymi widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie wyrazów, zwrotów. Oczywistość tego rodzaju błędu można stwierdzić, porównując treść decyzji z zawartymi w aktach sprawy dokumentami. Orzekające niniejszej sprawie organy uznały, iż nie jest możliwe sprostowanie decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2010r. w drodze sprostowania oczywistej omyłki, albowiem różniące się zapisy w tej decyzji dotyczące powierzchni nieruchomości objętej postępowaniem wynikają nie z błędu rachunkowego, lecz z różnej treści dokumentów stanowiących materiał dowodowy. Z jednej strony z treści aktu notarialnego sporządzonego w dniu [...] maja 1943r. przed notariuszem w Wydziale Ksiąg Hipotecznych Sądu Okręgowego w W. Z. H., z drugiej strony z operatu ewidencji gruntów i budynków prowadzonym dla obrębu [...], który dla organów ewidencyjnych jest decydujący. Zdaniem Sądu stanowisko Głównego Geodety Kraju jest zasadne. Zgodnie z treścią art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Z 2005r. Nr 240 poz. 2027 ze zm.) celem ewidencji gruntów i budynków jest stworzenie jednolitego dla kraju, systematycznie aktualizowanego zbioru informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Stosownie do art. 20 ust. 1 i 2 ww. ustawy w ewidencji gruntów i budynków umieszcza się informacje dotyczące m. in. gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. W ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych - inne osoby fizyczne lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty i budynki lub ich części. Ponadto z art. 22 ust. 1 i 2 tej ustawy oraz § 44-49 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38 poz. 454) do obowiązków organów prowadzących ewidencję gruntów i budynków należy utrzymywanie operatu ewidencji w stanie aktualności tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Z zestawienia powyższych przepisów wynika zatem, iż ewidencja gruntów i budynków to zbiór informacji o gruntach i budynkach, oparty na odpowiednich dokumentach odzwierciedlający aktualny stan prawny określonej działki ewidencyjnej. Dlatego też nie można zgodzić się ze skarżącym, iż decydujące znaczenia dla rozstrzygnięcia kwestii powierzchni działki nr [...] powinien mieć wyłącznie akt notarialny z [...] maja 1943r. Należy bowiem uwzględnić, iż w trakcie zakładania rejestru ewidencji dokonywano nowych pomiarów nieruchomości w wyniku czego, często pomimo niezmienionych granic wykazywano zmiany w powierzchni działek w wyniku nowo przeprowadzonych pomiarów, nowymi metodami. Jak wynika z akt sprawy rejestr ewidencji gruntów dla działka nr [...] z obrębu [...] założony został w 1977r. podczas odnowienia ewidencji gruntów. Z rejestru wynika, iż przedmiotowy grunt stanowił część archiwalnej działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] pochodzącej z nieruchomości "K. dz. [...]". Taki stan został zapisany w rejestrze ewidencji gruntów zaewidencjonowanym w dniu [...] września 1977r. pod nr [...]. Kolejny operat geodezyjno -ewidencyjny sporządzony został przed wydaniem decyzji wywłaszczeniowej z 1981 r. Z prowadzonej ewidencji wynika, iż działka nr [...] ma powierzchnię 0,0002 m2. Jednocześnie nie można podzielić stanowiska skarżącego, iż kwestia powierzchni działki nr [...] przesądzona została w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt I SA/Wa 681/09 z dnia 29 października 2009r. Powołanym wyrokiem Sąd uchylił decyzję Wojewody [...] i Prezydenta W. odmawiające uwzględnienia wniosku o odszkodowanie z uwagi na naruszenie przez orzekające w sprawie organy przepisów postępowania tj. m.in. art7,77, 80 k.p.a. Sąd wskazał, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ powinien zatem, mając na względzie niniejsze orzeczenie, zebrać i przeanalizować całość dostępnych dokumentów i ewentualnie przeprowadzić inne dowody, które pozwolą na właściwą ocenę zasadności wniosku skarżącego, W pierwszej kolejności organ winien wyjaśnić rzeczywistą wolę wnioskodawcy zawartą we wniosku z dnia [...] sierpnia 2008 r. W szczególności organ winien wyjaśnić, czy wolą skarżącego jest dochodzenie odszkodowania ze względu na prawomocne wyroki sądów administracyjnych stwierdzające nieważność decyzji wywłaszczeniowych i odszkodowawczych, czy też skarżący upatruje podstaw zgłoszonych roszczeń odszkodowawczych jedynie w przepisach ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, czy też skarżący uznaje, że podstawą rozpatrzenia jego wniosku winny być przepisy ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "P.". Następnie w zależności od poczynionych ustaleń organ przeprowadzi postępowanie wyjaśniające oraz zgromadzi niezbędne dokumenty pozwalające ustalić dotychczasowy i obecny stan prawny przedmiotowej nieruchomości (takie jak np. wypisy z ewidencji gruntów, odpisy z ksiąg wieczystych, poświadczone za zgodność z oryginałem kopie wydanych w sprawie decyzji administracyjnych i zapadłych orzeczeń sądów administracyjnych, wyrysy z ewidencji gruntów pozwalające na właściwą lokalizację przedmiotowego gruntu, dokumenty potwierdzające prawo własności (władania) spornych gruntów, dokumenty potwierdzające sposób zagospodarowania tych gruntów, itp.). Dopiero po zgromadzeniu całego materiału dowodowego organ dokona jego analizy w świetle obowiązujących przepisów prawa i wyda rozstrzygnięcie, w którym zgodnie z treścią art. 107 § 3 kpa wskaże fakty, które uznał za udowodnione, dowody, na których się oparł, oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom ewentualnie odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Natomiast w uzasadnieniu prawnym organ wyjaśni podstawę prawną decyzji, z przytoczeniem i wyjaśnieniem przepisów prawa. Wbrew stanowisku skarżącego zatem, Sąd w powołanym wyroku nie przesądził, iż działka nr [...] ma powierzchnię 2,5 m 2. Fragmenty uzasadnienia wyroku natomiast, w których Sąd odwołuje się do powierzchni 2,5 m 2 przedstawiają stanowisko skarżącego w sprawie, a nie ustalenia Sądu. Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.