IV SA/Wa 1496/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...] w przedmiocie zwrotu podania postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie natomiast do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Z kolei art. 255 ppsa stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w tym zakresie. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. Ponieważ złożone na urzędowym formularzu (PPF) oświadczenie H. P. z dnia 29 grudnia 2017 r. o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dołączone do niego dokumenty były niewystarczające do oceny jej możliwości płatniczych, skarżącego wezwano do nadesłania w terminie 21 dni dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń potwierdzających jej stan majątkowy i możliwości płatnicze, to jest: 1) kopii decyzji ustalającej aktualną wysokość emerytury rolniczej H. P., albo zaświadczenia potwierdzającego wysokość emerytury; 2) wyciągów z rachunków bankowych; 3) zaświadczenia z właściwego biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa obejmującego informacje o płatnościach bezpośrednich lub innych świadczeniach wypłacanych przez ARiMR, o powierzchni gospodarstwa rolnego H. P. oraz o numerze rachunku bankowego podanego przez niego do ewidencji producentów; 4) oświadczenia w sprawie dochodu z działek budowlanych oraz mieszkania wymienionych we wniosku; 5) dokumentów potwierdzających zadłużenie oraz 6) oświadczenia osoby, u której nieodpłatnie mieszka, potwierdzającego tę okoliczność. Wezwanie z dnia 31 stycznia 2018 r. do nadesłania wyżej wymienionych dokumentów i oświadczeń doręczono skarżącemu w dniu 20 lutego 2018 r. (zarządzenie Przewodniczącego na karcie nr 42 akt sprawy) na adres wskazany we wniosku (karta nr 29 akt sprawy), na zasadzie art. 73 § 1 - 4 ppsa. Ze znajdujących się na karcie nr 42 akt sprawy koperty, w której przesłano skierowane do skarżącego wezwanie oraz dołączonego do niej zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka pocztowa była dwukrotnie awizowana w dniach 6 i 14 lutego 2018 r. Doręczyciel umieścił na zwrotnym potwierdzeniu odbioru informację o pozostawieniu zawiadomienia o przesyłce w skrzynce oddawczej adresata. Zwrot do nadawcy (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) nastąpił w dniu 21 lutego 2018 r. z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie". Pomimo upływu wyznaczonego terminu H. P. nie wykonał opisanego wyżej wezwania. Odstępując od złożenia wymaganych dokumentów skarżący uniemożliwił dokonanie oceny jego rzeczywistej sytuacji materialnej. Trzeba przy tym podkreślić, że brak jest podstaw do prowadzenia z urzędu postępowania w sprawie sytuacji majątkowej wnioskodawcy, jeżeli on sam uchyla się od złożenia niezbędnych do oceny tej sytuacji dokumentów. W konsekwencji brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.