IV SA/Wa 15/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marian Wolanin, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant ref. staż. Renata Puchalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2012 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta P. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] września 2011 r. nr [...]; 2. zasądza od Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz skarżącego Prezydenta Miasta P. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad postanowieniem z dnia [...] listopada 2011, nr [...], wydanym na podstawie art. 24 w związku z art. 17 pkt 6 lit. b) tiret 3, art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115, ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 i art. 144 k.p.a. utrzymał w mocy postanowienie wydane z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad przez Dyrektora Oddziału w P. Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] września [...] 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru zlokalizowanego pomiędzy autostradą a południową granicą miasta P. w rejonie ul. [....] , wywołanego uchwałą Rady Miasta P. nr [...] z dnia [...] września 2009 r. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że Prezydent Miasta P. pismem z dnia 1 marca 2011 r., na podstawie art. 17 ust. 7 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, dalej zwaną "upzp", w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (...) (Dz. U. Nr 130, poz. 871) wystąpił do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad za pośrednictwem Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w P. z wnioskiem o uzgodnienie projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru zlokalizowanego pomiędzy autostradą a południową granicą miasta P. w rejonie ul. [....] wywołanego uchwałą Rady Miasta P. nr [...] z dnia [...] września 2009 r. Pismem z dnia 25 marca 2011 r., GDDKiA Oddział w P. wniosła do projektu planu szereg uwag. W odpowiedzi na to pismo Prezydent Miasta P. wniósł pismo wyjaśniające z dnia 4 kwietnia 2011 r. Z kolei GDDKiA Oddział w P. w pismie z dnia 26 kwietnia 2011 r. odniosła się do kwestii przedstawionych w w/w piśmie Prezydenta Miasta P. W związku z wprowadzeniem do projektu planu zmiany w jego § 14 pkt. 3 lit. i Prezydent Miasta P. ponownie zwrócił się pismem z dnia 11 lipca 2011 r. z wnioskiem o uzgodnienie projektu planu. GDDKiA Oddział w P. zaprezentowała swoje stanowisko w piśmie z dnia 28 lipca 2011 r. Dyrektor Oddziału GDDKiA w P. , działając w imieniu Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. odmówił uzgodnienia przedłożonego projektu planu, zgłaszając uwagi w zakresie planowanego zagospodarowania terenu pasa drogowego autostrady płatnej [...] oraz terenów przyległych do tego pasa, wskazując iż: 1. w planie należy jedynie określić granice terenu pasa drogowego autostrady [...] bez przedstawiania nowych propozycji dotyczących zagospodarowania tego terenu w sposób inny niż dotychczasowy; 2. należy odstąpić od propozycji określenia dróg serwisowych autostrady płatnej [...] jako dróg “lokalnych" czy “dojazdowych"; 3. należy określić minimalną odległość od zewnętrznej krawędzi jezdni autostrady płatnej [...] , w jakiej należy lokalizować obiekty budowlane nie przeznaczone na pobyt ludzi poza terenem zabudowy jako 50 m; 4. należy dodać zapis odnoszący sie do lokalizacji zabudowy z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od zewnetrznej krawędzi jezdni w odległości 150 m dla wielokondygnacyjnych obiektów budowlanych z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi i 120 m dla jednokondygnacyjnych obiektów budowlanych z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. Prezydent Miasta P. w dniu 22 września 2011 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ponownie rozpoznając sprawę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wskazał, iż projekt planu zagospodarowania przestrzennego, przedstawiony Generalnemu Dyrektorowi, obejmuje swym zasięgiem tereny położone w granicach pasa drogowego autostrady płatnej [...] . Autostrada ta została zbudowana na podstawie ostatecznej decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] lipca 1996 r. o ustaleniu lokalizacji autostrady płatnej [...] na terenie województwa [...] oraz zmieniającej ją decyzji Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] października 1996 r. Decyzja lokalizacyjna ustalała przebieg autostrady, granice jej pasa drogowego, uzgadniała projekt budowlany zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i nie może być zmieniona ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Powołując sie na art. 6 ust. 1 oraz art. 15 ust. 1 "upzp" organ wskazał ustawę z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych i Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. Nr 127, poz. 627, ze zm.) oraz rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 16 stycznia 2002 r. w sprawie przepisów techniczno – budowlanych dotyczących autostrad płatnych (Dz. U. Nr 12, poz. 116, ze zm.) jako przepisy odrębne, które powinny zostać uwzględnione przy sporządzaniu projektu planu miejscowego. Organ powołując się na orzecznictwo wskazał, że akty prawa miejscowego nie mogą regulować materii należących do przepisów wyższego rzędu i nie mogą być sprzeczne z nimi. Pas drogowy autostrady jest obszarem, który powinien zostać zaznaczony w projekcie planu miejscowego. Włączenie w obszar planu zagospodarowania przestrzennego terenu pasa drogowego autostrady płatnej i projektowanie na tym terenie inwestycji, niezgodnych z ogólnie obowiązującymi przepisami prawa o randze wyższej niż akt prawa miejscowego, jest w ocenie organu sprzeczne z obowiązującym porządkiem prawnym. Droga krajowa, stosownie do art. 2a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.), stanowi własność Skarbu Państwa i jest zlokalizowana w pasie drogowym, który stanowi wydzielony liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą (art. 4 pkt 1 w/w. ustawy). Wobec powyższego, w ocenie organu, propozycje przedstawione w przedłożonym do uzgodnienia projekcie planu dotyczą zmian w obrębie pasa drogowego drogi krajowej (projektowane rondo, czy zmiana klasy dróg serwisowych autostrady), do czego Prezydent Miasta P. nie jest upoważniony nawet jako organ sporządzający projekt planu zagospodarowania przestrzennego. Prezydent Miasta P. zgodnie z art. 19 ust. 2 pkt 4 ustawy o drogach publicznych jest zarządcą dróg gminnych. Zaliczenie drogi do kategorii drogi gminnej może nastąpić wyłącznie wówczas, gdy gmina dysponuje prawem własności nieruchomości, na których jest zlokalizowana dana droga. Nieruchomości stanowiące pas drogowy autostrady zostały pozyskane przez Skarb Państwa w drodze postępowań wywłaszczeniowych i w jasno określonym celu - budowy autostrady płatnej [...] . Jednocześnie art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospojdarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) wprost zakazuje użycia nieruchomości wywłaszczonej na cel inny niż określony w decyzji o wywłaszczeniu. Zatem zmiana obszaru pasa drogowego w celu przeniesienia na Miasto P. prawa własności części nieruchomości stanowiących ten obszar jest niemożliwa. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad jako swój obowiazek uznał wskazanie przeszkód prawnych do umieszczenia w projekcie planu zagospodarowania przestrzennego zapisów stojących w oczywistej sprzeczności z przepisami odrębnymi odnoszącymi się do obszaru objętego planem i podtrzymał swoje stanowisko co do konieczności umieszczenia w projekcie planu zagospodarowania wskazanych w postanowieniu z dnia [...] września 2011 r. warunków. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] listopada 2011 r. złożył Prezydent Miasta P. Skarżący zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 3 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – poprzez nieuzasadnioną ingerencję w sferę zadań własnych gminy, a w konsekwencji nieuzasadnione ograniczenie jej władztwa planistycznego. Zarzucił również naruszenie art. 106 k.p.a. w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – poprzez naruszenie formy i zakresu uzgodnień, w tym poprzez brak podstawy prawnej dla wskazanych przez organ warunków uzgodnienia. Prezydent Miasta P. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia z dnia [...] września [...] 2011 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Uzasadniając swoje stanowisko, skarżacy w uzasadnieniu skargi wskazał, że zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uzgodnień dokonuje się w trybie art. 106 k.p.a. Zatem w myśl art. 106 § 5 k.p.a. stanowisko organu uzgadniającego powinno być wyrażane w formie postanowienia i postanowienie winno spełniać wymogi wynikające z art. 124 k.p.a. Tymczasem w niniejszym postępowaniu organ uzgadniający zajął stanowisko w przepisanej formie, jaką jest postanowienie dopiero wówczas, gdy Prezydent Miasta P. wniósł "zażalenie". W niniejszej sprawie organ uzgadniający wykorzystał fakt złożenia przez Prezydenta Miasta P. "zażalenia" oraz zawarte w nim argumenty do naprawienia uchybień jakich dopuścił się w toku postępowania uzgodnieniowego. W szczególności organ uzgadniający zajął stanowisko w przepisanej formie jaką jest postanowienie. W wyniku złożonego zażalenia organ powinien utrzymać w mocy swoje stanowisko albo uzgodnić projekt planu pozytywnie. W niniejszej sprawie organ uzgadniający wydał postanowienie, które powinien był wydać już za pierwszym razem, tj. wtedy gdy zajął stanowisko w przedmiocie uzgodnienia projektu planu miejscowego. Skarżacy podniósł, że organ uzgadniający projekt planu miejscowego swoimi działaniami wkracza w sferę zadań własnych gminy. Nie uzgadniając projektu planu miejscowego uprawniony organ musi określić warunki, na jakich uzgodnienie może nastąpić, powołując jednocześnie podstawę prawną dla określonych w ten sposób warunków uzgodnienia. Natomiast w niniejszej sprawie stawiane przez organ uzgadniający warunki uzgodnienia i w konsekwencji samo rozstrzygnięcie organu, nie znajdują podstaw prawnych. W ocenie skarżącego nie ma powszechnie obowiązującego przepisu prawa, który zabraniałby objęcia projektem planu miejscowego terenów leżących w liniach rozgraniczających autostrady. Nie można przy braku stosownych przepisów samowolnie dokonywać kwalifikacji danych terenów jako tych które nie podlegają władztwu planistycznemu gminy. Gdyby wolą ustawodawcy teren taki miałby być wyłączony z projektu planu, posłużyłby się on konstrukcją analogiczną do tej, którą ustanowił w zakresie terenów zamkniętych o których mowa w art. 4 ust. 3 i art. 14 ust.6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z samego faktu, iż dla terenu wydano decyzję lokalizacyjną autostrady [...] , bądź też jakąkolwiek inną decyzję administracyjną, nie można wnioskować, iż gminie nie przysługuje na tym terenie władztwo planistyczne. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu uzgadniającego, iż przepisem, który pozbawia gminę władztwa planistycznego jest art. 25 ust. 1 ustawy o autostradach płatnych. Wskazać należy, iż intencją tego przepisu było umożliwienie lokalizacji autostrady bez konieczności stosowania procedury planistycznej lub procedury ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji celu publicznego, przewidzianych w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przepis ten nie odnosi się jednak do możliwości projektowania przeznaczenia terenów objętych decyzją lokalizacyjną. Prezydent Miasta P. zakwestionował jako zasadne, z uwagi na brak podstaw prawnych, stanowisko organu wskazujące na konieczność określenia w projekcie planu minimalnej odległości od zewnętrznej krawędzi jezdni autostrady płatnej [...] , w jakiej należy lokalizować obiekty budowlane nie przeznaczone na pobyt ludzi poza terenem zabudowy jako 50 m. Obszar objęty projektem planu znajduje się w granicach administracyjnych miasta, a co za tym idzie może stanowić teren zabudowy, na którym, zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawo o drogach publicznych obiekty budowlane przy autostradzie w terenie zabudowy powinny być usytuowane w odległości nie mniejszej niż 30 m od zewnętrznej krawędzi jezdni. Skarżacy podniósł ponadto, iż fakt, że część nieruchomości objętych projektem planu stanowi własność Skarbu Państwa i zostały pozyskane w drodze postępowań wywłaszczeniowych nie może stanowić przyczyny uzasadniającej odmowę uzgodnienia projektu planu. W ten sposób organ uzgadniający wykracza poza zakres uzgodnienia. Nie sposób zgodzić sie równiez ze stanowiskiem organu, iz wykorzystanie dróg serwisowych dla celów skomunikowania terenów przyległych do autostrady [...] mozliwe jest po podpisaniu przez Miasto P. porozumienia z Koncesjonariuszem autostrady tj. A. S.A. oraz Oddziałem GDDKiA w P. w zakresie użyczenia nieruchomości położonych w liniach rozgraniczających autostrady [...] w celu przebudowy i utrzymania przedmiotowych dróg. Okoliczność ta wykracza poza zakres uzgonienia. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie skarga jest zasadna. Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, Rada Miasta P. w dniu [...] września 2009 r. podjęła uchwałę nr [...] o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru pomiędzy autostradą a południową granicą miasta P. w rejonie ul. [....] w P., obejmującego obszar położony pomiędzy autostradą a południową granicą administracyjną miasta P. z gminą K. oraz miastem L. Pismem z dnia 26 października 2009 r., działając na podstawie art. 17 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, ze zm.), Prezydent Miasta P. zawiadomił o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, jako organ właściwy do uzgadniania i opiniowania planu. W odpowiedzi na to pismo Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w P. pismem z dnia 19 listopada 2009 r. przedstawiła swoje uwagi z prośbą o ich uwzględnienie przy opracowywaniu planu. Z dniem 21 października 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 25 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 130, poz. 871), która wprowadziła szereg zmian w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w tym w rozdziale 2 tej ustawy dotyczącym planowania przestrzennego w gminie. Jednakże zgodnie z art. 4 ust. 2 tej ustawy, do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego , w stosunku do których podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzania lub zmiany planu, a postępowanie nie zostało zakończone do dnia wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Oznacza to, że procedura uchwalania planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru pomiędzy autostradą a południową granicą miasta P. w rejonie ul. [....] w P. odbywa się w oparciu o brzmienie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym sprzed dnia 21 października 2010 r. Prezydent Miasta P., pismem z dnia 10 listopada 2010 r., zwrócił się do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w P. z prośbą o ewentualne uwagi i opinie dotyczące przyjętych rozwiązań w załączonym do pisma projekcie tekstu i rysunku planu. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w P. pismem z dnia 19 listopada 2010 r. wniosła swoje uwagi do przedstawionego projektu tekstu i rysunku planu. Kolejnym wystąpieniem z dnia 1 marca 2011 r., Prezydent Miasta P. zwrócił się do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w P. , na podstawie art. 17 pkt 7 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym o uzgodnienie projektu planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru pomiędzy autostradą a południową granicą miasta P. w rejonie ul. [....] . Do pisma dołączony został projekt planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko. Prezydent Miasta P. ustalił termin dokonania uzgodnienia do dnia 28 marca 2011 r. Pismo to wpłynęło do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w P. w dniu 3 marca 2011 r. Organ uzgadniający nie dokonał uzgodnienia, a jedynie pismem z dnia 25 marca 2011 r. wniósł ponownie swoje uwagi do projektu planu. Z uwagi na utrzymującą się rozbieżność stanowisk co do zgłoszonych uwag do projektu planu, pomiędzy Prezydentem Miasta P. a Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w P. ponownie dochodzi do wymiany korespondencji pismami, odpowiednio z dnia 4 kwietnia 2011 r. i z dnia 26 kwietnia 2011 r. W tej sytuacji, przy nadal istniejących rozbieżnych stanowiskach, Prezydent Miasta P. ponownie pismem z dnia 11 lipca 2011 r., na podstawie art. 17 pkt 7 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wnosi do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w P. o uzgodnienie projektu przedmiotowego planu. Termin do dokonania uzgodnienia został wyznaczony do dnia 5 sierpnia 2011 r. Do wystąpienia została dołączona płyta CD z projektem tekstu i rysunku planu oraz z prognozą oddziaływania na środowisko. Pismo to z załącznikami wpłynęło do organu uzgadniającego w dniu 13 lipca 2011 r. Zgodnie z treścią art. 24 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w brzmieniu sprzed zmiany z dnia 21 października 2010 r., organy, o których mowa w art. 11 pkt 6 i 7 oraz art. 17 pkt 7, w zakresie swojej właściwości rzeczowej lub miejscowej, uzgadniają, na swój koszt, odpowiednio projekt studium albo projekt planu miejscowego. Uzgodnień dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego. Z kolei stosownie do treści art. 25 ust. 1 i 2 w/w ustawy w jej brzmieniu sprzed zmiany z dnia 21 października 2010 r., wójt, burmistrz albo prezydent miasta ustala termin dokonania uzgodnień albo przedstawienia opinii przez organy, o których mowa w art. 11 pkt 5-8 oraz art. 17 pkt 6 i 7, nie krótszy niż 21 dni od dnia udostępnienia projektu studium albo projektu planu miejscowego wraz z prognozą oddziaływania na środowisko (ust. 1). Nieprzedstawienie stanowiska lub warunków, o których mowa w art. 24 ust. 2, w terminie, o którym mowa w ust. 1, uważa się za równoznaczne odpowiednio z uzgodnieniem lub zaopiniowaniem projektu (ust. 2). Wobec powyższego należy uznać, że Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w P. winna dokonać uzgodnienia projektu planu zgodnie z art. 106 § 5 k.p.a. w formie postanowienia. Udostępnienie organowi uzgadniającemu projektu planu miejscowego wraz z prognozą oddziaływania na środowisko nastąpiło w dniu 13 lipca 2011 r., a zatem wyznaczony termin uzgodnienia do dnia 5 sierpnia 2011 r. nie był krótszy niż 21 dni. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w P. postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. odmówił uzgodnienia projektu przedmiotowego planu zgłaszając jednocześnie do niego uwagi zawarte w czterech punktach. Ponieważ postanowienie to zostało wydane po dniu 5 sierpnia 2011 r., to mają do niego zastosowanie konsekwencje, o których mowa w art. 25 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w brzmieniu sprzed dnia 21 października 2010 r. obowiązującym w przedmiotowej sprawie. Użycie w art. 25 ust. 2 zwrotu "uważa się" powoduje skutek prawny z mocy ustawy niezależnie od działań organu uzgadniającego. Z upływem dnia 5 sierpnia 2011 r., z mocy ustawy, projekt planu uważa się za równoznaczny z uzgodnieniem, co dla organu oznacza, że został on uzgodniony. Skutek, o którym mowa w art. 25 ust. 2 w/w ustawy jest następstwem niezachowania wyznaczonego stosownie do art. 25 ust. 1 terminu dokonania uzgodnienia. W tej sytuacji postanowienie z dnia [...] września [...] 2011 r. o odmowie uzgodnienia projektu planu jest bezskuteczne. W przedmiotowej sprawie należy również zauważyć, że na wystąpienie Prezydenta Miasta P. z dnia 11 lipca 2011 r. o uzgodnienie projektu planu do dnia 5 sierpnia 2011 r., Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w P. w piśmie z dnia 28 lipca 2011 r. przedstawiła swoje wyjaśnienia w sprawie uzgodnienia projektu tego planu. Na to pismo Prezydent Miasta P. złożył zażalenie, traktując je jako postanowienie odmawiające uzgodnienia projektu planu miejscowego. Zażalenie to, przy piśmie z dnia 12 sierpnia 2011 r., zostało przesłane Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad i powinno być załatwione w formie procesowej dopuszczalnej przez Kodeks postępowania administracyjnego. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt lit. a oraz art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w/w ustawy.