IV SA/Wa 1505/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. I. z dnia 24 października 2013 r. o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 1505/13 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. I. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy postanawia: odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 1505/13 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 1505/13 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez A. I. decyzji Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie o nadanie statusu uchodźcy wobec stwierdzenia niedopuszczalności wniosku. Trafność powyższego rozstrzygnięcia Sądu potwierdzona została przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt II OZ 8623/13 oddalającym zażalenie. W dniu 24 października 2013 r. A. I., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wystąpił z wnioskiem o zmianę powyższego postanowienia Sądu. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wydalenie skarżącego z terytorium RP, wskutek czego postępowanie sądowoadministracyjne stanie się bezprzedmiotowe i spowoduje odebranie skarżącemu jego prawa do rozpoznania sprawy przez sąd. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki w postaci pozbawienia skarżącego możliwości aktywnego uczestniczenia w postępowaniu sądowym mającym na celu sądową kontrolę kwestionowanej decyzji. Podniesione we wniosku okoliczności, w ocenie pełnomocnika skarżącego, uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy wobec stwierdzenia niedopuszczalności wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności została w sposób kompleksowy uregulowana w art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zaś katalog pozytywnych przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 tej ustawy i ma on charakter taksatywny. Zgodnie z treścią tego przepisu, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast w świetle art. 61 § 4 tej ustawy postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i § 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Z treści powołanego art. 61 § 4 można wyprowadzić wniosek, że na podstawie tego przepisu sąd administracyjny może zmienić postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i wstrzymać jego wykonanie, jednakże warunkiem niezbędnym takiego rozstrzygnięcia jest zmiana okoliczności sprawy i w ramach tej zmiany zaistnienie jednej z przesłanek uzasadniających wstrzymanie. Każda bowiem decyzja, czy postanowienie wywołuje określone skutki prawne, nie każda jednak podlega ochronie tymczasowej. W przepisie tym chodzi bowiem o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania. Podniesione przez pełnomocnika skarżącego argumenty we wniosku o zmianę postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie stanowią okoliczności uzasadniających udzielenia ochrony tymczasowej. Rozpoznając przedmiotowy wniosek podnieść należy, że przedmiotem skargi, a zatem i oceny dokonywanej przez Sąd w niniejszej sprawie, jest decyzja Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2013 r. utrzymująca w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2013 r. o umorzeniu postępowania w sprawie wobec stwierdzenia, że wniosek o nadanie statusu uchodźcy jest niedopuszczalny. Zatem oceniając w rozpoznawanej sprawie możliwość wystąpienia niekorzystnych dla strony skutków, wobec wydania aktu umarzającego postępowanie w przedmiocie nadania statusu uchodźcy z uwagi na nie wskazanie nowych okoliczności, wymaga rozważenia, czy ewentualne wstrzymanie wykonania aktu umożliwi realizację uprawnień strony. W przypadku złożenia kolejnego wniosku o nadanie statusu uchodźcy nie jest przewidziana specjalna ochrona przed wydaleniem, tak jak w przypadku złożenia pierwszego wniosku o przyznanie statusu uchodźcy (art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; Dz. U. Nr 128, poz. 1176 z późn. zm.). Pełnomocnik skarżącego nie wskazał także żadnych takich okoliczności, które uzasadniają wniosek co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy w RP wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny nie zawiera rozstrzygnięcia w postaci orzeczenia o wydaleniu cudzoziemca z terytorium Polski, a zatem bezpośrednim jej skutkiem nie jest wydalenie skarżącego. W rozpoznawanej sprawie cudzoziemiec nie wskazał, w jaki sposób wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zagwarantuje stronie ochronę przed skutkami, o których mowa w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skoro zaskarżona decyzja bezpośrednio nie skutkuje wydaleniem skarżącego z terytorium RP. Należy mieć bowiem na uwadze to, że co do zasady wstrzymanie wykonania decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy w RP wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny nie prowadzi do zalegalizowania pobytu cudzoziemca na terytorium RP. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 4 a contrario ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.