IV SA/Wa 1507/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 17 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. z 12 sierpnia 2014 r. w sprawie ze skargi R. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 1052/14 oddalającym skargę R. S. na uchwałę Rady Gminy B. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia wniosek pozostawić bez rozpoznania. Postanowieniem z 11 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem tut. Sądu z 14 lutego 2013 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1052/12. Odpis powyższego postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącego, ustanowionemu z urzędu. Skarżący, pismem z 12 sierpnia 2014 r. wniósł o przesłanie postanowienia w sprawie bezpośrednio na jego adres. Zarządzeniem z 14 sierpnia 2014 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania powyższego wniosku poprzez wskazanie, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, czy pismo to stanowi wniosek o wydanie kserokopii postanowienia z 11 sierpnia 2014 r. czy odpisu tego postanowienia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 1 września 2014 r. (k. 38) i pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle powyższego stwierdzić należy, że skarżący w zakreślonym terminie nie sprecyzował żądania wniosku z dnia 12 sierpnia 2014 r. wobec czego nie można wnioskowi nadać dalszego biegu. Z tych względów, na podstawie art. 49 § 2 w związku z art. 160 cytowanej ustawy, Sąd orzekł jak w sentencji.