IV SA/Wa 1507/14

PostanowienieWSA w Warszawie2016-05-12

Skład orzekający: Michał Sułkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne z urzędu w postępowaniu przed sądem drugiej instancji, w sytuacji gdy skarga kasacyjna została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne z urzędu w postępowaniu przed sądem drugiej instancji, nawet jeśli skarga kasacyjna została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wynagrodzenie to jest przyznawane przez sąd, przed którym pomoc prawna była świadczona, zgodnie z przepisami PPSA i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
Stan faktyczny
Skarżący R. S. złożył skargę na uchwałę Rady Gminy dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która została oddalona przez WSA. Następnie Sąd odrzucił skargę o wznowienie postępowania. Pełnomocnik ustanowiony z urzędu złożył skargę kasacyjną, która została oddalona przez NSA. Pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu M. B. kwotę 180 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 41,40 zł stanowiącą 23% podatku od towarów i usług.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. B. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji w sprawie ze skargi R. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2013 r. oddalającym skargę R. S. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: przyznać radcy prawnemu M. B. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 180 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 41,40 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 lutego 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 1052/12 oddalił skargę R. S. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 1052/12 Sąd ustanowił dla skarżącego radcę prawnego. Z kolei postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 1507/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. S. o wznowienie postępowania zakończonego powołanym wyrokiem z dnia 14 lutego 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 1052/12. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] w piśmie z dnia 9 września 2015 r. poinformowała o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego M. B. W dniu 21 października 2015 r. wyznaczony pełnomocnik, działając w imieniu skarżącego, złożył sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2014 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarł m.in. wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 listopada 2015 r. przywrócił R. S. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 11 sierpnia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 lutego 2016 r. sygn. akt II OSK 100/16, wydanym na posiedzeniu niejawnym, oddalił skargę kasacyjną. W uzasadnieniu postanowienia, odnosząc się do wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej, Sąd drugiej instancji stwierdził, że wynagrodzenie to przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w artykułach 258-261 ustawy Prawo o postępowaniu administracyjnymi. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony radca otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej w przedmiotowej sprawie w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, zakończonym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2016 r., określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm. – dalej rozporządzenie). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50% wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie, w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, o przyznanie kosztów której zwrócił się radca prawny M. B., wykonane zostały czynności wskazane w powołanym § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Wyznaczony przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] pełnomocnik powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w tym przepisie. Ponieważ nie prowadził on sprawy przed wydaniem przez Sąd pierwszej instancji postanowienia z dnia 11 sierpnia 2014 r. odrzucającego skargę o wznowienie postępowania, opłata wynosi 75% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805) w zw. z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) w zw. § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) oraz § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., orzeczono jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło