IV SA/Wa 1508/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, asesor WSA Marian Wolanin, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2007 r. sprawy ze skargi T. R. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia umowy zbycia prawa do indywidualnej ilości referencyjnej - oddala skargę - Skarżąca T. R. wystąpiła do Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w W. z wnioskiem o wydanie decyzji zatwierdzającej zawartą w dniu 14 sierpnia 2006r. pomiędzy nią a S. K. umowę zbycia 3291 kg indywidualnej ilości referencyjnej. Pismem z dnia 13 września 2006r. organ wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku. W wykonaniu tego wezwania skarżąca złożyła zaświadczenie Urzędu Gminy z dnia 22 września 2006r. dotyczące posiadania gospodarstwa rolnego, z którego treści wynika, że gospodarstwo rolne będące własnością T. R., o powierzchni gruntów ornych 5,70 ha, położone na terenie gminy S., zostało wydzierżawione dnia 28 listopada 2003r. na okres 10 lat tj. do dnia 23 listopada 2013r. w zamian za świadczenie emerytalno-rentowe. Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w W. decyzją z dnia (...) listopada 2006r. odmówił zatwierdzenia umowy zbycia prawa do indywidualnej ilości referencyjnej. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, iż z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że zbywca prawa do indywidualnej ilości referencyjnej nie posiada gospodarstwa rolnego w związku z jego wydzierżawieniem. Umowa zbycia prawa do indywidualnej ilości referencyjnej lub jej części może być zawarta między producentami posiadającymi gospodarstwa na terenie tego samego oddziału terenowego Agencji Rynku Rolnego. Odwołanie od tej decyzji złożyła T. R. domagając się zatwierdzenia umowy zbycia I IR, będącej przedmiotem wniosku. Rozpoznając odwołanie złożone przez skarżącą, Prezes Agencji Rynku Rolnego, decyzją z dnia (...) czerwca 2007r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, wskazując, iż skarżąca nie jest posiadaczem gospodarstwa rolnego, więc nie ma możliwości dokonania zbycia indywidualnej ilości referencyjnej. Skarżąca nie jest producentem w rozumieniu ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, gdyż grunty oddane w dzierżawę nie są zarządzane przez skarżącą. Skargę na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia (...) czerwca 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła T. R. wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi ponowiła zarzuty zawarte w odwołaniu. Podniosła, iż nie były jej znane przepisy dotyczące zbycia kwot mlecznych, a jako właściciel gospodarstwa rolnego uważała, iż przysługuje jej prawo dysponowania tymi kwotami. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Rynku Rolnego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. /, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. /, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Zgodnie z decyzją Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w W. z dnia (...) sierpnia 2005r., w roku kwotowym 2005/2006 skarżącej przysługiwała indywidualna ilość referencyjna dostaw w wysokości 3291 kg. W dniu 14 sierpnia 2006r. skarżąca zawarła ze S. K. umowę zbycia prawa do indywidualnej ilości referencyjnej w wysokości 3291 kg. Indywidualna ilość referencyjna może być przedmiotem obrotu pod pewnymi warunkami. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych / tj. Dz. U. z 2005r. Nr 244, poz. 2081 ze zm. / prawo do indywidualnej ilości referencyjnej lub jej części może być zbywane wyłącznie producentowi, w drodze umowy zawartej w formie pisemnej, która dla swojej skuteczności wymaga zatwierdzenia, w drodze decyzji, przez właściwego miejscowo dla zbywcy dyrektora oddziału terenowego Agencji. Umowa zbycia, o której mowa wyżej, może zostać zawarta między producentami posiadającymi gospodarstwa na terenie tego samego oddziału terenowego Agencji - art. 22 ust. 5 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych. Ponadto do wniosku o zatwierdzenie umowy zbycia prawa do indywidualnej ilości referencyjnej należy zgodnie z art. 22 ust. 3 pkt 5 cyt. ustawy informację o miejscu położenia gospodarstwa każdej ze stron umowy. Z powyższego wynika, że strony umowy zbycia indywidualnej ilości referencyjnej lub jej części muszą być producentami, muszą posiadać gospodarstwa, gospodarstwa muszą być położone na terenie tego samego oddziału terenowego Agencji. Warunki te musieli spełniać zawierając w dniu 14 sierpnia 2006r. umowę zbycia prawa do indywidualnej ilości referencyjnej skarżąca i jej kontrahent S. K.. Ustawa o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych pojęcie "producenta" jak wynika z art. 31 ust. 1 każe definiować zgodnie z art. 5 lit. c rozporządzenia Rady (WE) Nr 1788/2003 z dnia 29 września 2003r. ustanawiającego opłatę wyrównawczą w sektorze mleka i przetworów mlecznych /Dz. U. UE. L. 03. 270. 123/. Zgodnie z art. 5 lit. c) w/w rozporządzenia "producent" oznacza rolników określonych w art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i systemów wsparcia dla producentów niektórych upraw, którzy prowadzą gospodarstwo mieszczące się w obrębie terytorium geograficznego Państwa Członkowskiego, którzy produkują i wprowadzają do obrotu mleko albo przygotowują się do tego w bardzo bliskiej przyszłości. Z kolei zgodnie z art. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 / Dz. U. UE. L.03.270.1 / pojęcie "rolnik" oznacza osobę fizyczną lub prawną, bądź grupę osób fizycznych lub prawnych, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, których gospodarstwo znajduje się na terytorium Wspólnoty, określonym w art. 299 Traktatu, oraz które prowadzą działalność rolniczą. Z powyższego wynika, że pojęcie rolnika związane jest z posiadaniem gospodarstwa, które definiuje się zgodnie z art. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. jako wszystkie jednostki produkcyjne zarządzane przez rolnika, które znajdują się na terytorium tego samego Państwa Członkowskiego. Podsumowując należy stwierdzić, że w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy producentem jest rolnik, który posiada gospodarstwo, zarządza nim i prowadzi działalność rolniczą. Skarżąca zawierając w dniu 14 sierpnia 2006r. umowę zbycia indywidualnej ilości referencyjnej winna była posiadać status producenta, którego głównymi cechami jest to, że posiada gospodarstwo, zarządza nim i prowadzi działalność rolniczą. Skarżąca wydzierżawiła w dniu 28 listopada 2003r. na okres 10 lat wszystkie gruntu rolne o powierzchni 5,70 ha wchodzące w skład jej gospodarstwa. Tym samym należy przyjąć, że w dacie zawarcia umowy zbycia indywidualnej ilości referencyjnej nie posiadała gospodarstwa, nie zarządzała nim i nie prowadziła działalności rolniczej, a więc nie posiadała statusu producenta. Skarżąca nie będąc producentem w znaczeniu, jakim posługuje się ustawa z dnia 20 kwietnia 2004r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, nie może być podmiotem rynku mleka i przetworów mlecznych, a co za tym idzie, nie może być właścicielem indywidualnej ilości referencyjnej. Nie będąc producentem, skarżąca nie może wprowadzać do obrotu indywidualnej ilości referencyjnej i tym samym być stroną umowy zbycia indywidualnej ilości referencyjnej. Argumenty podniesione przez skarżącą w skardze, odwołujące się raczej do zasad współżycia społecznego, nie mogą wpłynąć na uchylenie zaskarżonej decyzji, która wydana została zgodnie z obowiązującym prawem. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.