IV SA/Wa 151/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. A. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia zwolnić K. A. od kosztów sądowych. K. A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Po doręczeniu skarżącej wezwania do uiszczenia wpisu w wysokości 200 zł, K. A. zwróciła się do Sądu o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych. Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF wynika, że wnioskodawczyni jest osobą samotną, w rubryce dotyczącej sytuacji majątkowej wpisała dom o pow. 48 m- ("na dożywocie") i mieszkanie - pokój z kuchnią (32 m-). Wnioskodawczyni nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Jedyne źródło utrzymania stanowi emerytura w wysokości 1.016,65 zł. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że jest osobą bardzo chorą, nie może chodzić, ponosi znaczne wydatki na leczenie i lekarstwa. Rozpatrując przedmiotowy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, należy uznać, że zasługuje on na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że wykazała ona, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2. Biorąc pod uwagę, że wnioskodawczyni jest osobą samotną, schorowaną, a jedynym źródłem utrzymania jest świadczenie emerytalne w wysokości 1.016,65 zł należało uznać, że jej wniosek zasługuje na uwzględnienie. W tej sytuacji uprawnione jest stwierdzenie, że poniesienie przez wnioskodawczynię kosztów sądowych, w tym uiszczenie wpisu w wysokości 200 zł, może ją narazić na uszczerbek utrzymania koniecznego. Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.