IV SA/Wa 1513/14

PostanowienieWSA w Warszawie2015-05-20

Skład orzekający: Alina Balicka, Katarzyna Golat, Paweł Groński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wyłączenia sędziów od orzekania w sprawie, jeśli strona skarżąca upatruje ich w nierozpoznaniu przez sąd wyższej instancji zażalenia na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały?
Ratio decidendi
Wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie, jeśli strona nie uprawdopodobni istnienia konkretnych faktów, które poddawałyby w wątpliwość bezstronność sędziów lub podważałyby wiarygodność ich oświadczeń. Ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych uchybień lub błędów w stosowaniu prawa należy do sądu wyższej instancji i nie stanowi przesłanki do wyłączenia sędziego na podstawie art. 19 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący J. K. wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy dotyczącą studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Następnie złożył wniosek o wyłączenie sędziów orzekających w jego sprawie, wskazując jako przyczynę nierozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie wniosku.
Rozstrzygnięcie
Wniosek o wyłączenie sędziów został oddalony.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Golat Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Anny Szymańskiej, Krystyny Napiórkowskiej i Wandy Zielińskiej-Baran od udziału w sprawie ze skargi J. K. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] postanawia oddalić wniosek. J. K. wniósł do Sądu skargę na uchwałę Rady Gminy [...] z [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Pismem z 9 kwietnia 2015 r. wniósł o wykluczenie całego składu sędziowskiego. Na rozprawie w tym samym dniu skarżący oświadczył, że wniosek ten należy traktować jako wniosek o wyłączenie składu sędziowskiego orzekającego na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2015 r. Zdaniem skarżącego zasadność wniosku wynika z faktu nierozpoznania zażalenia na postanowienie z 5 marca 2015 r. odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały przez Naczelny Sąd Administracyjny, co przed rozpoznaniem przedmiotowej skargi, stawiałoby go w niekorzystnej sytuacji. Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 19 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako "p.p.s.a.", niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności w danej sprawie. Instytucja wyłączenia sędziego stanowi gwarancję procesową, która ma na celu zapewnienie bezstronności i obiektywizmu w rozpoznaniu sprawy przez sąd w składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych związków z rozpoznawaną sprawą. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a.). Strona, która przystąpiła do rozprawy, powinna uprawdopodobnić ponadto, że przyczyna wyłączenia dopiero później powstała lub stała się jej znana (art. 20 § 2 p.p.s.a.). Na stronie spoczywa zatem obowiązek wskazania przyczyny wyłączenia oraz powołania okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanego wniosku Sąd stwierdził, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wnioskiem z 9 kwietnia 2015 r. skarżący wniósł o wykluczenie całego składu sędziowskiego i na rozprawie w tym samym dniu oświadczył, że żąda wyłączenia sędziów wyznaczonych do rozpoznania jego skargi. Jako przyczynę wyłączenia sędziów skarżący wskazał uchybienie polegające na rozpoznaniu skargi na uchwałę przez rozpoznaniem zażalenia na postanowienie WSA w Warszawie z 5 marca 2015 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. W ocenie skarżącego powyższe stawia go w niekorzystnej sytuacji. Po pierwsze Sąd stwierdził, że w dniu 9 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznawał skargę J. K. na uchwałę Rady Gminy [...] z [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego w składzie: sędzia WSA Anna Szymańska, sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran. Po drugie Sąd miał na uwadze, że prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 września 2014 r. oddalono wniosek skarżącego o wyłączenie sędzi WSA Wandy Zielińskiej-Baran od udziału w niniejszej sprawie, natomiast prawomocnym postanowieniem z 18 listopada 2014 r. oddalono wniosek skarżącego o wyłączenie m.in. sędzi WSA Krystyny Napiórkowskiej. Z kolei w oświadczeniu złożonym w dniu 20 maja 2015 r. sędzia WSA Anna Szymańska wyjaśniła, że między nią a żadną ze stron niniejszego postępowania nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 p.p.s.a. wyłączające go od rozpoznania sprawy. Nie istnieje także inna okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Po trzecie Sąd uznał, że wskazane w rozpoznawanym wniosku okoliczności nie uprawdopodobniają przyczyny wyłączenia ww. sędziów. Ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego albo błędów w stosowaniu prawa materialnego należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej i nie stanowi przesłanki określonej w art. 19 p.p.s.a. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 28 sierpnia 1996 r., sygn. akt I PO 8/96, OSNAP 1997, nr 4, poz. 59). W konsekwencji Sąd w składzie orzekającym stwierdził, że skoro skarżący nie wykazał we wniosku okoliczności w postaci konkretnych faktów, które poddawałyby w wątpliwość bezstronność sędziów WSA: Wandy Zielińskiej-Baran i Krystyny Napiórkowskiej czy podważałyby wiarygodność oświadczenia złożonego przez sędzię WSA Annę Szymańską, to w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniająca wyłączenie ww. sędziów. Z tych względów, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło