IV SA/Wa 1513/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska - Baran po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.K. o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 sierpnia 2015 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi J.K. na uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić wniosek W piśmie z dnia 26 października 2015 r. J.K. złożył kolejny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie z jego skargi na uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu wniosku podał, że Sąd rozpatrując poprzednie wnioski w ogóle nie odniósł się do zarzutu skarżącego dotyczącego przebiegu Trasy [...] przez działki nr [...] i [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy podnieść, że Sąd potraktował kolejny wniosek J.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały, w sprawie z jego skargi na uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego jako wniosek o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 sierpnia 2015 r. Zgodnie bowiem z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej Ppsa) postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. W ocenie Sądu ponowny wniosek skarżącego nie wskazuje na zmiany okoliczności sprawy, wobec tego nie może zostać uwzględniony. Podkreślić należy, że skarżący w niniejszym postępowaniu sądowym składał już kilkukrotnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Zarówno Sąd I. instancji jak i Naczelny Sąd Administracyjny wskazywały, że zaskarżona uchwała nie powoduje skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 Ppsa. Powtórzyć zatem po raz kolejny należy, że art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) w celu określenia polityki przestrzennej gminy, w tym lokalnych zasad zagospodarowania przestrzennego, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Jednocześnie zgodnie z art. 9 ust. 4 cyt. ustawy ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Studium nie jest aktem prawa miejscowego, na co wskazuje art. 9 ust. 5 cyt. ustawy. Z powyższych przepisów wynika, że studium określa jedynie cel polityki przestrzennej gminy. Jako akt kierownictwa wewnętrznego określa tylko kierunki i sposoby działania organów i jednostek pozostających w systemie organizacyjnym aparatu gminy przy sporządzaniu projektu przyszłego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zaskarżona uchwała nie wpływa na sytuację prawną właścicieli nieruchomości znajdujących się na terenie danej gminy lub gmin sąsiednich, w przeciwieństwie do zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którego ustalenia kształtują, wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości (art. 6 ust. 1 ustawy). Wobec tego kwestia przebiegu Trasy [...] nie ma znaczenia dla rozstrzygania kwestii wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Nie może zatem stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku. Okoliczność dotycząca przebiegu tej trasy może być przedmiotem badania Sądu dopiero przy rozpoznawaniu wniesionej skargi – a więc na rozprawie. Jednakże dotychczasowe zachowanie skarżącego jasno wskazuje, że nie jest on zainteresowany szybkim rozpoznaniem sprawy i wydaniem przez Sąd wyroku. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art.165 w zw. z 61 § 3 Ppsa orzekł jak w sentencji.