IV SA/Wa 1517/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 11 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] uchyliło w całości postanowienie Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] maja 2016 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. złożyło skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zawarło wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej również jako ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma zastosowanie wyłącznie do takich aktów administracyjnych, które podlegają wykonaniu. Z kolei wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze Lexis.Nexis. Warszawa 2005 r., s. 295). Zaskarżone postanowienie nie ma cech wykonalności, gdyż nie nakazuje stronom wykonania jakiegokolwiek obowiązku, ani nie przyznaje jakiegokolwiek uprawnienia. Ma ono charakter procesowy i skutkuje wyłącznie obowiązkiem organu pierwszej instancji ponownego rozpatrzenia sprawy. Tzw. rozstrzygnięcia kasatoryjne, do których należy zaskarżone postanowienia, ze swej istoty nie wywołują skutków prawnych, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, uzasadniających zastosowanie instytucji wstrzymania jego wykonania. Skutki prawne, o których mowa w tym przepisie, wystąpić mogą, co do zasady, dopiero wskutek wydania rozstrzygnięcia załatwiającego sprawę administracyjną co do jej istoty. Wobec powyższego, należy uznać, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do wstrzymania zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.