IV SA/Wa 1517/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr) Sędziowie: Sędzia WSA Anita Wielopolska Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 27 marca 2018 r. sprawy ze skargi Miejskiego Przedsiębiorstwa [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę I. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r. znak [...] (dalej "zaskarżonym postanowieniem") Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej "SKO"), po rozpatrzeniu zażalenia Stowarzyszenia [...] (dalej "Stowarzyszenie") na postanowienie Burmistrza Miasta [...] (dalej "Burmistrza") nr [...] z dnia [...] maja 2016 roku, znak: [...], orzekające o odmowie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza nr [...] z dnia [...] października 2011 roku, określającą środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na uruchomieniu zakładu unieszkodliwiania odpadów [...] zlokalizowanego na działkach: [...] z obrębu [...] w gminie [...] przy ul. [...] – uchyliło postanowienie Burmistrza z dnia [...] maja 2016 r. i przekazało Burmistrzowie sprawę do ponownego rozpatrzenia. II. Stan sprawy, poprzedzający wydanie przez SKO zaskarżonego obecnie postanowienia z dnia [...] kwietnia 2017 r., przedstawia się następująco: 1. Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2011 roku Burmistrz Miasta [...] określił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na uruchomieniu zakładu unieszkodliwiania odpadów [...] zlokalizowanego na działkach: [...] z obrębu [...] w gminie [...] przy ul. [...] (dalej "decyzja środowiskowa"). 2. Podaniem z dnia [...] września 2015 roku Stowarzyszenie wniosło do Burmistrza o wznowienie z urzędu postępowania zakończonego ww. ostateczną decyzją środowiskową. W uzasadnieniu podania wskazano na podstawę wznowienia art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., tj. nowe okoliczności faktyczne lub dowody istniejące w dniu wydania decyzji a nieznane organowi, który decyzję wydał. 3. Postanowieniem z dnia [...] maja 2016 r. Burmistrz odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją środowiskową. 4. Stowarzyszenie wniosło do SKO zażalenie na postanowienie Burmistrz z dnia [...] maja 2016 r., wskazując na naruszenie art. 150 § 2 k.p.a. poprzez wydanie postanowienia przez organ, którego działalność jest przyczyną wznowienia, art. 77 § 1 i art. 80 Kpa poprzez brak rozpatrzenia całości materiału dowodowego w sposób wyczerpujący i wnikliwy, art. 28 Kpa poprzez odmówienie skarżącemu przymiotu strony w postępowaniu oraz art. 148 § 1 Kpa poprzez uznanie, że uchybiono terminowi na złożenie podania o wznowienie postępowania. III. Uzasadniając uchylenie postanowienie Burmistrza z dnia [...] kwietnia 2017 r. i przekazanie temu organowi sprawy do ponownego rozpatrzenia, SKO wskazało w szczególności, co następuje: Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Stosownie do art. 147 zd. 1 k.p.a. wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. W niniejszej sprawie Stowarzyszenie wystąpiło z podaniem o wszczęcie z urzędu postępowania zakończonego ostateczną decyzją środowiskową Burmistrza, wskazując na nowe okoliczności i nowe dowody. Dostrzec trzeba, że w sprawie głównej Stowarzyszenie nie było stroną postępowania administracyjnego - przy czym okoliczność ta wynika jedynie z treści pism z dnia [...] października 2015 roku oraz z dnia [...] kwietnia 2016 roku. W aktach sprawy brakuje decyzji Burmistrza z dnia [...] października 2011 roku, z którą Skład Orzekający mógłby się zapoznać. Z uwagi na to, że Stowarzyszenie, będąc organizacją społeczną, złożyło podanie o wznowienie postępowania administracyjnego, organ I instancji obowiązany był jednocześnie rozważyć przesłanki wszczęcia postępowania, o których stanowi art. 31 § 1 Kpa oraz wszczęcia postępowania wznowieni owego. W myśl art. 31 § 1 pkt 1 k.p.a. organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem wszczęcia postępowania, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z dnia [...] maja 2016 roku przytoczono treść § 9 i § 10 statutu oraz wyjaśniono, że analiza tych przepisów statutu Stowarzyszenia nie pozostaje nawet w luźnym związku z inicjowaniem postępowań administracyjnych. Skład Orzekający nie jest jednak w stanie odnieść się do tych okoliczności, ponieważ w aktach sprawy brakuje statutu Stowarzyszenia. Nie jest zatem wiadomym czy z innych przepisów statutu nie wynikają okoliczności istotne dla niniejszego postępowania. Ponadto z zaskarżonego postanowienia wynika, że w ocenie organu Stowarzyszenie nie wykazało interesu społecznego, który przemawiałby za wszczęciem postępowania. Zauważyć jednak należy, że we wniosku z dnia [...] września 2015 roku Stowarzyszenie w ogóle nie poruszyło kwestii interesu społecznego. Nie ulega wątpliwości, że interes ten powinien zostać wykazany przez organizację z uwzględnieniem realiów każdej konkretnej sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2014 roku, sygn. akt II OSK 3129/13, LEX nr 1592149). W tej sytuacji należało wezwać Stowarzyszenie do uzupełnienia braku formalnego podania. Jako brak formalny podania należało również zakwalifikować brak statutu załączonego do wniosku. Dostrzec też trzeba, że analiza zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania nie znajduje odzwierciedlenia w aktach sprawy. Organ wyjaśnił, że okoliczności podnoszone we wniosku o wznowienie postępowania były już przytaczane na etapie m.in. zgłoszenia uczestnictwa w postępowaniu na prawach strony w dniu [...] maja 2011 roku, wniosku z dnia [...] października 2012 roku o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] października 2011 roku oraz wniosku z dnia [...] maja 2014 roku w. sprawie wznowienia postępowania. Żadne zawołanych dokumentów nie znalazło się w aktach niniejszej sprawy, przez co Kolegium nie ma możliwości odniesienia się do tych okoliczności. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy obowiązkiem organu I instancji będzie przede wszystkim wezwanie Stowarzyszenia do uzupełnienia braków formalnych podania oraz skompletowanie całości akt administracyjnych. IV. Pismem z dnia [...] maja 2017 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] maja 2017 r., spółka Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej "Spółka") wniosła do tut. Sądu skargę na postanowienie SKO z dnia [...] kwietnia 2017 r., podnosząc przeciwko temu orzeczeniu zarzuty naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. naruszenie art. 7, 77, 107 w zw. z art. 15 k.p.a. poprzez brak wyjaśnienia całokształtu okoliczności faktycznych i prawnych oraz brak przeprowadzenia postępowania dowodowego, polegającego zwłaszcza na przeprowadzeniu dowodu z akt postępowań administracyjnych, tj.: (1) postępowania dotyczącego wydania decyzji nr [...] Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] października 2011 r., a zwłaszcza z akt postępowania odwoławczego rozpatrywanego przez SKO w [...] pod znakami [...], (2) postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] października 2011 r., prowadzonego przez SKO w [...] pod znakami [...], (3) postępowania dotyczącego wznowienia postępowania na podstawie wniosku z dnia [...] maja 2014 r., podczas gdy wypożyczenie akt tych postępowań i przeprowadzenie z nich dowodu było obowiązkiem SKO, mając na względzie zwłaszcza zasadę prawdy materialnej oraz zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego; 2. Naruszenie art. 77 § 4 kpa poprzez brak uwzględnienia w toku postępowania przed SKO, faktów znanych przez ten organ z urzędu, co dotyczy: - ustalenia, czy wnioskodawca postępowania wznowieniowego uczestniczył w postępowaniu o wydanie decyzji nr [...] Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] października 2011 r., podczas gdy SKO w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r., działając na zasadzie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. umorzyło postępowanie odwoławcze od ww. decyzji Burmistrza Miasta [...] stwierdzając, że Stowarzyszenie [...] nie uczestniczyło w postępowaniu na prawach strony, a zatem fakt rzekomo niewyjaśniony przez Organ I instancji w niniejszej sprawie, został literalnie stwierdzony przez ten sam Organ, który wydał zaskarżone postanowienie, - ustalenia, czy wnioskodawca postępowania wznowieniowego, jako organizacja społeczna, był zgodnie z art. 31 kpa uprawniony do wystąpienia z wnioskiem inicjującym to postępowanie, tj. czy podejmowanie takich czynności wynika ze statutu Stowarzyszenia [...], podczas gdy statut ten był badany przez SKO w szczególności w toku postępowania dotyczącego rozpatrzenia odwołania od decyzji nr [...] Burmistrza Miasta [...], tj. postępowania zakończonego wydaniem przez SKO decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r. [...], w której organ ten umorzył postępowanie odwoławcze na zasadzie art. 138 § 1 pkt 3 kpa wskazując, że statut tej organizacji nie przewiduje udziału w postępowaniach administracyjnych, jak również w toku postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności ww. decyzji Burmistrza Miasta [...] zakończonego wydaniem przez SKO ostatecznego postanowienia z dnia [...] lutego 2015 r. [...], utrzymującego w mocy uprzednie postanowienie tego Organu z dnia [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania, - ustalenia, czy wnioskodawca zachował termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania oraz powołanie w tym kontekście rzekomo nieznanych SKO pism składanych w szczególności w toku postępowania o wydanie decyzji nr [...] Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] października 2011 r., podczas gdy organem rozpatrującym odwołanie od tej decyzji złożone przez Stowarzyszenie [...] było SKO w [...], jak również w toku postępowania o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Burmistrza Miasta [...], podczas gdy organem właściwym do prowadzenia postępowania jest SKO w [...] , - a zamiast tego, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Organowi I instancji; Naruszenie art. 64 § 2 w zw. z art. 15 kpa poprzez brak wezwania przez SKO w [...] do uzupełnienia wykrytych rzekomych braków formalnych wniosku o wszczęcie postępowania, a zamiast tego uchylenie postanowienia Burmistrza Miasta [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, podczas gdy SKO, działając jako organ II instancji, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania wyrażoną w art. 15 kpa, był zobowiązany do rozpatrzenia sprawy w jej całokształcie okoliczności faktycznych i prawnych, a zatem SKO wydając zaskarżone postanowienie działało jako organ rozpatrujący sprawę merytorycznie, a nie jako organ kasacyjny, a zatem w toku prowadzonego przez ten Organ postępowania, w przypadku zauważenia rzekomych braków formalnych wniosku, SKO zobowiązane było do wezwania wnioskodawcy o uzupełnienie wniosku zgodnie z art. 64 § 2 kpa, jednak w pierwszej kolejności powinno było zapoznać się z faktami wynikającymi z akt postępowań prowadzonych uprzednio przez SKO; 4. Naruszenie art. 15 kpa poprzez brak rozpoznania sprawy w jej całokształcie okoliczności faktycznych i prawnych przez Organ II instancji w toku postępowania dowodowego, a zamiast tego uchylenie postanowienia Burmistrza Miasta [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania; 5. Naruszenie art 138 § 2 w zw. z art 12 § 1 kpa poprzez uchylenie postanowienia nr [...] Burmistrza Miasta [...] oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Organ I instancji (przy czym zakres, w jakim postanowienie Burmistrza Miasta [...] uległ uchyleniu nie został wskazany), podczas gdy SKO - kierując się zasadą ekonomiki i szybkości postępowania — powinno było samodzielnie zapoznać się z aktami postępowań administracyjnych oraz rozpatrzeć sprawę merytorycznie i wydać postanowienie utrzymujące w mocy ww. postanowienie organu I instancji. V. W odpowiedzi na skargę, udzielonej pismem z dnia [...] czerwca 2017 r., SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: VI. Sąd rozpoznał skargę na postanowienie SKO z racji sprawowania wymiaru sprawiedliwości, polegającego na kontrolowaniu działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz.1269 z późn.zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej "p.p.s.a."). Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art.135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Stosownie do art.119 pkt 1 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest m.in. postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Stosownie do art.120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Uwzględnienie przez wojewódzki sąd administracyjny skargi na orzeczenie organu administracji jest dopuszczalne tylko w razie stwierdzenia w toku kontroli tego orzeczenia naruszeń prawa wymienionych w art.145 § 1 p.p.s.a. W świetle przywołanego przepisu sąd administracyjny: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Naruszeń, które mogłyby stanowić podstawę do zastosowania w niniejszej sprawie środków o których mowa powyżej, Sąd nie stwierdził. VII. Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia SKO prowadzi do następujących wniosków: 1. Przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego było rozstrzygnięcie, czy w związku ze zażądaniem przez Stowarzyszenie – w trybie uregulowanym w art.31 § 1 k.p.a. – wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego decyzją środowiskową Burmistrza z dnia [...] października 2011 r., zaszły przesłanki do wznowienia w/w postępowania przez organ z urzędu na podstawie art.147 w związku z art.31 § 2 k.p.a. Orzekając w sprawie w I instancji Burmistrz uznał, iż na zasadzie art.31 § 2 zd. drugie w związku z art.149 § 3 k.p.a. wznowienia postępowania środowiskowego należy odmówić, albowiem: (-) Stowarzyszenie nie zachowało ustawowego miesięcznego terminu do żądania wznowienia postępowania, przewidzianego w art.148 § 1 k.p.a., (-) w sprawie nie zostały spełnione przesłanki z art.31 § 1 k.p.a. (żądanie wznowienia postępowania nie znajduje uzasadnienia w celach statutowych Stowarzyszenie, Stowarzyszenie nie wykazało, iż za wznowieniem na jej żądanie postępowania środowiskowego przemawia interes społeczny), (-) żądanie jest nieuzasadnione co do meritum, albowiem wbrew twierdzeniom wnioski Stowarzyszenia, w sprawie nie wystąpiła przyczyna wznowienia postępowania, wskazana w art.145 § 1 pkt 5 k.p.a. Orzekające w sprawie SKO uznało, iż postępowanie wyjaśniające we w/w przedmiocie należy powtórzyć przed organem I instancji z racji: (-) zaniechania przez Burmistrza wezwania Stowarzyszenia do wykazania interesu społecznego, uzasadniającego żądanie od organu wznowienia postępowania z urzędu, (-) nieskompletowania przez organ I instancji akt postępowania na okoliczność oceny kwestii zgodności przedmiotu sprawy z celami statutowymi Stowarzyszenia oraz terminowości zgłoszonego żądania. Z tej racji SKO zastosowało w sprawie instytucję kasacji z art.138 § 2 k.p.a. (w związku z art.144 k.p.a.). 2. Zgodnie z art. 31 § 1 k.p.a. organizacja społeczna może występować z żądaniem wszczęcia postępowania oraz dopuszczenia do udziału w postępowaniu jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i przemawia za tym interes społeczny. Hipoteza tej normy prawnej przewiduje zatem łącznie dwie przesłanki, których spełnienie skutkuje uprawnieniem organizacji do zgłoszenia żądania, zaś organ administracji uznając żądanie za uzasadnione postanawia o wszczęciu postępowania. Jak zauważono w orzecznictwie sądowym, nie jest dopuszczalna taka wykładnia art. 31 § 1 k.p.a., zgodnie z którą organ administracji publicznej byłby niejako automatycznie zobligowany do uwzględnienia żądania organizacji społecznej z tych tylko powodów, że jest ona formalnie organizacją społeczną, której żądanie jest uzasadnione celami statutowymi, bez badania czy przemawia za tym interes społeczny. Argumentacja świadcząca o tym, że za wszczęciem postępowania z urzędu lub dopuszczeniem organizacji społecznej do udziału w postępowaniu przemawia interes społeczny, powinna wynikać z pisma (podania, wniosku) złożonego przez organizację społeczną (wyrok NSA z 19 lipca 2012 r., II OSK 663/11, lex nr 1217445). Niemożliwym pozostaje wskazanie w sposób generalny przesłanek, których wypełnienie każdorazowo przesadzałoby kwestię występowania interesu społecznego do wszczęcia postępowania administracyjnego z inicjatywy organizacji społecznej. Interes ten powinien zostać wykazany przez organizację z uwzględnieniem realiów każdej konkretnej sprawy. Niewątpliwie jednak udział organizacji społecznej w postępowaniu nie może służyć samym jedynie partykularnym interesom tej organizacji, lecz powinien odpowiadać wymaganiom racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej nad postępowaniem administracyjnym w sprawach indywidualnych i działaniem w nim organów administracyjnych (J. Borkowski w: B. Adamiak, J. Borkowski, k.p.a. Komentarz, Warszawa 2011, s. 214). Innymi słowy, pojęcie interesu społecznego we wszczęciu postępowania administracyjnego nie powinno być ograniczane tylko do interesu samej organizacji społecznej, lecz powinno służyć ochronie wartości wspólnych dla większej liczby podmiotów. Wartościami tymi mogą być przykładowo ochrona życia i zdrowia mieszkańców, poprawa warunków bezpieczeństwa na danym terenie. 3. Odnosząc powyższe uwarunkowania do niniejszej sprawy należy stwierdzić, co następuje: (i) Zgodzić należy się z organem II instancji, iż Burmistrz nie dokonał wyczerpujących ustaleń na okoliczność celów statutowych Stowarzyszenia. Ze znajdującego się w aktach sprawy wypisu z KRS wynika bowiem, że celem Stowarzyszenia jest m.in. "Niedopuszczenie do powstania na terenie lasu leżącego pomiędzy [...] a [...] zakładu utylizacji odpadów komunalnych, wysypiska śmieci lub jakiegokolwiek innego zakładu uciążliwego dla środowiska, mieszkańców wsi [...] i ościennych miejscowości". Zdaniem Sądu tak sformułowany cel działania Stowarzyszenia, pomimo tego, iż nie towarzyszy mu zapis w statucie, wyraźnie przewidujący uczestniczenie przez Stowarzyszenie w postępowaniach administracyjnych na prawach strony, wystarcza do uznania, iż celem Stowarzyszenia jest szeroko rozumiana ochrona środowiska naturalnego w wymiarze lokalnym. Powyższe jednoznacznie upoważnia do uznania, iż inicjatywa procesowa, uruchomiona przez Stowarzyszenie w trybie uregulowanym art.31 k.p.a. jest zgodna z celami statutowymi Stowarzyszenia; (ii) Należy zgodzić się z SKO, iż Burmistrz zaniechał wezwania Stowarzyszenia do wykazania interesu społecznego, przemawiającego za żądaniem przez Stowarzyszenie wznowienia z urzędu postępowania zakończonego decyzją środowiskową; (iii) Odnotować należy, iż w świetle treści wniosku z dnia [...] września 2015 r. oraz zażalenia na postanowienie organu I instancji Stowarzyszenie wywodzi zachowanie miesięcznego terminu na sformułowanie żądania o wznowienie przez organ postępowania środowiskowego z urzędu (z powołaniem się na przyczynę wznowienia postępowania z art.145 § 1 pkt 5 k.p.a.) z faktu otrzymania w dniu [...] sierpnia 2015 r. opracowania "opinia dt. Raportu oddziaływania na środowisko ..." (w ocenie Stowarzyszenia okoliczności ujawnione we w/w dokumencie należy traktować jako istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne, istniejące w dniu wydania decyzji środowiskowej, a nieznane organowi, który te decyzję wydał). Nie przesądzając na tym etapie, czy przedmiotowy dokument istotnie takie okoliczności ujawnia (oceny takiej dokonuje bowiem organ dopiero przy rozstrzyganiu na potrzeby art.31 § 2 k.p.a., czy żądanie organizacji społecznej jest uzasadnione, czy też nie), stwierdzić jednakże należy, iż Stowarzyszeniu nie sposób zarzucić niedochowania terminu wynikającego z art.148 § 1 k.p.a. (jakkolwiek sam fakt dotrzymania w/w terminu nie obliguje organu do wznowienia postępowania, albowiem – jak wskazano powyżej w świetle art.31 § 2 k.p.a. - żądanie wznowienia postępowania musi być bowiem uzasadnione). Powyższe uchybienia uzasadniały zastosowanie przez SKO instytucji procesowej z art.138 § 2 k.p.a. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 p.p.s.a.