IV SA/Wa 152/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie natomiast do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Z kolei art. 255 ppsa stanowi, iż jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w tym zakresie. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. Z. G., mimo wezwania pismem z dnia 5 marca 2014 r. do złożenia w terminie 14 dni dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych potwierdzających jego stan majątkowy i możliwości płatnicze (oświadczenia w sprawie źródeł utrzymania, oświadczenia w sprawie aktualnego zamieszkania, wyciągów z rachunków bankowych oraz zaświadczenia o sytuacji rodzinnej), nie złożył wymaganych dokumentów. Wezwanie z dnia 5 marca 2014 r. do nadesłania wymienionych dokumentów i oświadczeń doręczono skarżącemu w dniu 25 marca 2014 r. na adres do korespondencji wskazany w przedmiotowym wniosku (karta nr 110 akt sprawy), na zasadzie art. 73 § 1 - 4 ppsa. Ze znajdujących się na karcie nr 118 akt sprawy koperty, w której przesłano skierowane do skarżącego wezwanie oraz dołączonego do niej zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka pocztowa była dwukrotnie awizowana w dniach 11 i 19 marca 2014 r. Doręczyciel umieścił na potwierdzeniu odbioru adnotację wskazującą, że nie zastał nikogo pod podanym adresem oraz informację o tym, że zawiadomienie o złożeniu pisma w placówce pocztowej umieszczono "w drzwiach adresata". Zwrot do nadawcy (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) nastąpił w dniu 27 marca 2014 r. z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie". Należy nadmienić, że w piśmie z dnia 27 stycznia 2014 r. (karty nr 94-95 akt sprawy) skarżącego pouczono o obowiązku zawiadomienia Sądu o każdej zmianie adresu zamieszkania lub adresu do doręczeń (zwrotne potwierdzenie odbioru na karcie nr 100 akt sprawy). Odstępując od złożenia wymaganych dokumentów i oświadczeń skarżący nie usunął wątpliwości, jakie budzi oświadczenie zawarte w złożonym przezeń wniosku o przyznanie prawa pomocy Tym samym uniemożliwił dokonanie oceny jego rzeczywistej sytuacji materialnej. Trzeba przy tym podkreślić, że brak jest podstaw do prowadzenia z urzędu postępowania w sprawie sytuacji majątkowej wnioskodawcy, jeżeli on sam - pomimo wezwania - nie przedkłada niezbędnych do oceny tej sytuacji dokumentów i oświadczeń. W konsekwencji brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.