IV SA/Wa 1520/18

Dnia 17 lipca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sękowska, po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] marca 2018 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] marca 2018 r. (nr [...]) w pkt 1) uchylająca decyzję Dyrektora RZGW w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. znak [...] odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2016 r.; w pkt 2) stwierdzająca nieważność decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. znak: [...] w części dotyczącej udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na: pkt I.2 użytkowanie stawów [...], [...]; pkt I.3. podniesienie rzędnej przepływu i zatrzymanie odpływu na rowach [...] i [...]; pkt I.6. określenie terminów zakończenia podniesienia rzędnej przepływu wody i zatrzymania odpływu w rowach [...] i [...]. W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając skarżący wskazał, że powierzchnia ewidencyjna stawów posiadanych przez skarżącego wynosi 96 ha. W stawach trwa produkcja ryb (ok. 10.000 kg) oraz materiału obsadowego(3.500 kg). Brak pozwolenia wodnoprawnego spowoduje konieczność utylizacji ryb żywych co nie tylko spowoduje znaczne straty w prowadzonym gospodarstwie i doprowadzi do jego zamknięcia, ale również będzie sprzeczne z dobrem zwierząt, czego konsekwencje będą nieodwracalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302 t.j.), dalej jako p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na ocenę, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być zarówno skutkami prawnymi jak i faktycznymi, a także łącznie jednymi i drugimi. Pojęcie skutków aktu lub czynności tym się wyróżniających, że trudno je odwrócić, będzie związane z prawnymi i faktycznymi następstwami rozstrzygnięcia o istocie sprawy, o prawach i obowiązkach stron. Rodzaj i zakres ich wystąpienia musi być oceniany na podstawie prawa obowiązującego oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znajdują się podmioty uprawnione lub obciążone obowiązkami, a także kompetencji organu do ich egzekwowania w danym czasie. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Skarżący nie uprawdopodobnił, że niewydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Przedmiotem skargi jest decyzja uchylająca decyzję dyrektora RZGW w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. oraz stwierdzająca nieważność decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. w części dotyczącej pozwolenia wodnoprawnego w pkt I.2, pkt I.3 i pkt I.6. Organ wskazał, że pozwolenie wodnoprawne w tym zakresie zostało wydane bez podstawy prawnej. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, iż nie zachodzą w przedmiotowej sprawie okoliczności, które powodowałyby wykonanie obowiązku przed rozpoznaniem skargi, a które powodowałyby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że postępowanie w przedmiocie ochrony tymczasowej nie ma na celu oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, ale zapobieżenie wykonania decyzji, która następnie może zostać uchylona lub może zostać stwierdzona jej nieważność, w sytuacji gdy wykonanie decyzji groziłoby znaczną szkodą czy trudnymi do odwrócenia skutkami. Sytuacja taka nie występuje w niniejszej sprawie. Zauważyć należy, że sam skarżący w skardze wskazuje, że zwrócił się o wydanie opinii prywatnej w zakresie zaskarżonej decyzji. Biegły zaś wyraźnie wskazał, że wydana przez Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie jest prawidłowa i nie wpływa na sytuację prawną związaną z działalnością prowadzonego gospodarstwa rybackiego przez skarżącego bowiem posiada on w dalszym ciągu pozwolenie na piętrzenie wody na rzece [...] (pkt I.1) oraz pobór wody z rzeki do zasilania stawów i odprowadzania wód ze stawów do rzeki (pkt I.4. i I.5). Wobec powyższego skarżący będzie mógł nadal prowadzić gospodarstwo rybackie tak jak dotychczas, a bezpieczeństwo ryb w związku z dopływem wody pozostanie niezakłócone. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.