IV SA/Wa 1521/13

PostanowienieWSA w Warszawie2013-08-02

Skład orzekający: Marta Laskowska-Pietrzak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego, od której nie uiszczono wpisu pomimo wezwania, może zostać skutecznie cofnięta przez stronę po terminie na uzupełnienie braków?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego, od której nie został uiszczony należny wpis pomimo wezwania, podlega odrzuceniu. Oświadczenie strony o cofnięciu skargi złożone po terminie na uzupełnienie braków fiskalnych jest bezskuteczne, ponieważ cofnięcie skargi jest prawnie możliwe tylko wtedy, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków formalnych lub fiskalnych uniemożliwiających jej rozpoznanie.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmawiającą jej zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków fiskalnych poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 300 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone, jednak skarżąca nie uiściła wpisu w terminie. Następnie złożyła pismo oświadczając chęć cofnięcia skargi z powodu niemożności uregulowania opłat sądowych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. H. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 11 kwietnia 2013 r. S. H. wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2013 r. nr [...], mocą której utrzymano w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] o odmowie S. H. ur. [...] sierpnia 1975 r., obywatelce [...], udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zarządzeniem z dnia 5 lipca 2013 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków fiskalnych poprzez uiszczenie wpisu od wniesionej skargi w kwocie 300,-zł. Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 16 lipca 2013 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 23 lipca 2013 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, skarżąca nie wykonała wezwania Sądu. Nadesłała natomiast w dniu 24 lipca 2013 r. pismo opatrzone datą 22 lipca 2013 r., w którym oświadczyła: "chciałabym oddalić swoją skargę (...), ponieważ nie jestem w stanie uregulować opłat sądowych". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a pismem takim jest między innymi skarga. Zgodnie z art. 220 § 3 powołanej ustawy, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, a jak wynika z akt sprawy, skarżąca nie wykonała wezwania Sądu i nie uiściła wymaganego wpisu sądowego. Jednocześnie wyjaśnić należy, że nawet gdyby przyjąć, że pismo skarżącej z dnia 22 lipca 2013 r. jest wnioskiem cofającym skargę, to cofnięcie to jest bezskuteczne i nie wywołuje żadnych skutków prawnych, a to z tej przyczyny, że rozpatrzenie oświadczenia strony o cofnięciu skargi jest prawnie możliwe i dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera żadnych braków formalnych i fiskalnych, które uniemożliwiałyby jej rozpoznanie. W niniejszej sprawie oświadczenie z dnia 22 lipca 2013 r. cofające skargę było poprzedzone stosownym wezwaniem z dnia 5 lipca 2013 r. do uzupełnienia braków fiskalnych skargi, które nie zostały uzupełnione, a to powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 powyższej ustawy, mimo jej cofnięcia, a nie umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy. Wobec tego oświadczenie cofające skargę nie mogło wywrzeć przed Sądem określonych skutków ze względu na wystąpienie negatywnej przesłanki wykluczającej jego uwzględnienie. Wobec powyższego, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło