IV SA/Wa 1523/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.) sędzia WSA Beata Sobocha, Protokolant sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2014 r. sprawy ze skargi T. V. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania polskiego dokumentu tożsamości cudzoziemca oddala skargę Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] orzekającą o odmowie wydania T. V. polskiego dokumentu tożsamości. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że postanowieniem z dnia [...].02.2013r. Nr [...] Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmówił wyrażenia zgody na wydanie przez Wojewodę [...] T. V. polskiego dokumentu tożsamości cudzoziemca, wskazując na okoliczność posiadania przez Cudzoziemca karty pobytu nr RP [...], wydanej przez Wojewodę [...] w związku z posiadaniem przez niego zgody na pobyt tolerowany i ważnej do dnia [...].08.2013r. Jako obywatelstwo widnieje w niej zapis –[....]. W dniu [....].03.2013 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców postanowieniem nr [...] postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. Wyrokiem z dnia 07.11.2013r., o sygnaturze akt IV SA/Wa 1784/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...].03.2013r,, nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na wydanie polskiego dokumentu tożsamości cudzoziemca. Następnie Wojewoda [...] decyzją z dnia [...].02.2014r. Nr [...] odmówił wydania T. V. polskiego dokumentu tożsamości cudzoziemca. Organ odwoławczy podał, że zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach w szczególnie uzasadnionych przypadkach polski dokument tożsamości cudzoziemca może być wydany cudzoziemcowi, który nie posiada żadnego obywatelstwa i przebywa na terytorium RP bez dokumentu podróży, jeżeli przemawia za tym interes Rzeczypospolitej Polskiej oraz gdy uzyskanie przez cudzoziemca innego dokumentu potwierdzającego tożsamość nie jest możliwe. Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, cudzoziemiec może przekroczyć granicę i przebywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada: 1) ważny dokument podróży; 2)ważną wizę lub inny ważny dokument uprawniający do wjazdu i pobytu na tym terytorium, jeżeli są wymagane; 3) zezwolenie na wjazd do innego państwa lub zezwolenie na pobyt w innym państwie, jeżeli zezwolenia takie są wymagane w przypadku przejazdu tranzytem. Stosownie do treści art. 81 ust. 3 w/w ustawy polski dokument tożsamości cudzoziemca wydaje się po uzyskaniu zgody Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Organ podał, że T. V. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zgody na pobyt tolerowany, udzielonej przez Wojewodę [...] w dniu [...].05.2007r. Nadto cudzoziemiec pięciokrotnie występował do Wojewody [...] z wnioskiem o wymianę karty pobytu wskazując za każdym razem jako obywatelstwo: [...]. Zgodnie z art. 72 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach karta pobytu, w okresie jej ważności, potwierdza tożsamość cudzoziemca podczas jego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz uprawnia, wraz z dokumentem podróży, do wielokrotnego przekraczania granicy bez konieczności uzyskania wizy. Organ podał, że z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, że T. V. w toku wszczętych na jego wniosek postępowań dotyczących zalegalizowania jego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej deklarował, iż jest narodowości [...]. Został przesłuchany do protokołu w dniu [...].09.2013r. Jego zeznania odnośnie posiadania paszportu [...] okazały się rozbieżne z jego wcześniejszymi zeznaniami z dnia [...].10.2006r., kiedy to wskazał, iż "(...) paszport mój odebrano mi w trakcie przerzucania do Polski(...)" W toku postępowania dotyczącego wymiany karty pobytu Cudzoziemiec utrzymywał natomiast, iż nigdy nie posiadał paszportu. Odnosząc się do załączonego w odwołaniu pisma z Ambasady [...] w Polsce z dnia [...].02.2014r., z którego wynika, że w archiwach nie odnaleziono żadnych dokumentów z danymi V. T. ur. [...] organ odwoławczy uznał, że twierdzenia, iż cudzoziemiec nie posiada [...] obywatelstwa nie zasługują na uwzględnienie. Cudzoziemiec podawał się bowiem za obywatela [...] wypełniając kilkukrotnie wniosek o wymianę karty pobytu. Natomiast fakt, że podał fałszywe dane osobowe uniemożliwia potwierdzenie jego tożsamości i obywatelstwa przez stosowne organy kraju pochodzenia. W ocenie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców to pismo nie potwierdza faktu, że cudzoziemiec nie jest obywatelem [...], a jedynie, że podane przez niego dane osobowe nie figurują w ewidencji ludności tego państwa. W ocenie organu, brak jest prawnych możliwości wydania T. V. polskiego dokumentu tożsamości cudzoziemca, gdyż z uwagi na posiadanie przez niego zgody na pobyt tolerowany wydawane są mu kolejne karty pobytu, które potwierdzają deklarowaną przez niego tożsamość oraz obywatelstwo. Na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł T. V. podnosząc, że dla obu organów nie miały znaczenia liczne zaświadczenia wydawane przez Ambasadę [...] stwierdzające, że nie figuruje w żadnych rejestrach Ambasady oraz Urzędów w [...]. Zdaniem skarżącego spełnia on wymogi do wydania polskiego dokumentu tożsamości, bowiem nie posiada żadnego obywatelstwa ani nie posiada dokumentu podróży. Ponadto spekulacje, które stosuje organ iż cudzoziemiec podał fałszywe dane osobowe, są zdaniem skarżącego nadużyciem i nadinterpretacją. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, w szczególnie uzasadnionych przypadkach polski dokument tożsamości cudzoziemca może być wydany cudzoziemcowi, który nie posiada żadnego obywatelstwa i przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez dokumentu podróży, jeżeli przemawia za tym interes Rzeczypospolitej Polskiej oraz gdy uzyskanie przez cudzoziemca innego dokumentu potwierdzającego tożsamość nie jest możliwe. Zauważyć należy, że wszystkie przesłanki z powyższego przepisu muszą być spełnione łącznie. Wobec tego cudzoziemiec musi m.in. uprawdopodobnić, że nie posiada żadnego obywatelstwa. Zgodzić należy się z Szefem Urzędu do Spraw Cudzoziemców, że skarżący nie przedstawił dokumentu, z którego wynikałoby, że nie posiada obywatelstwa [...]. W toku postępowań prowadzących do zalegalizowania pobytu T. V. na terytorium RP utrzymywał bowiem, że posiada obywatelstwo [...] (protokół przesłuchania z dnia [...] września 2013 r., w aktach administracyjnych). Z zeznań skarżącego do tego protokołu wynika, m.in., że skarżący urodził się w 1970 r. w [...], nie znał swego ojca ani matki. Ponadto po przybyciu do Polski w latach 2007, 2008, 2010, 2011, 2012, 2013 składał w Ambasadzie [...] wnioski o wydanie paszportu. Wnioski te zostały rozpoznane odmowie, dlatego uznał się bezpaństwowcem. Co prawda w toku prowadzonego postępowania dotyczącego wydania cudzoziemcowi polskiego dokumentu tożsamości skarżący przedłożył zaświadczenie z Ambasady [...] w Polsce, z którego wynika, że w archiwach nie odnaleziono dokumentów dotyczących skarżącego i dlatego Ambasada stwierdziła, że skarżący nie posiada [...] obywatelstwa. Stwierdzić należy, że był to jeden z dowodów w sprawie i rolą organów orzekających w niniejszym postępowaniu była jego konfrontacja z innymi dowodami zebranymi w postępowaniu. W ocenie Sądu na podstawie całokształtu materiału dowodowego Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców prawidłowo ocenił, że skarżący nie wykazał, faktu bycia bezpaństwowcem i nie zachodziła konieczność wydania mu polskiego dokumentu tożsamości w trybie art. 74 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach. Trafnie również zauważył organ odwoławczy, że z uwagi na posiadanie przez cudzoziemca zgody na pobyt tolerowany wydawane są mu kolejne karty pobytu, które potwierdzają deklarowaną przez niego tożsamość oraz obywatelstwo. Na marginesie należy przy tym zauważyć, że zgodnie z art. 274 ust. 1 obecnie obowiązującej ustawy z dnia z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, dokument "zgoda na pobyt tolerowany" w okresie swojej ważności potwierdza tożsamość cudzoziemca podczas jego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (...). Wobec tego na dzień dzisiejszy to karta pobytu jest dokumentem tożsamości cudzoziemca. Nie mogą zatem zostać uwzględnione podniesione na rozprawie przez pełnomocnika skarżącego argumenty, że T. V. nie może zawierać kontraktów handlowych i umów ponieważ jest osobą anonimową. Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny sprawy Sąd stwierdza, iż organ w sposób dokładny wyjaśnił wszystkie okoliczności sprawy, uzasadnił podstawę prawną rozstrzygnięcia i dokonując właściwej interpretacji przepisów wydał zaskarżoną decyzję zgodnie z prawem. Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), należało oddalić skargę jako niezasadną.