IV SA/Wa 1534/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na usunięcie drzewa postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie natomiast do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Z kolei art. 255 ppsa stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Ponadto, w świetle art. 246 § 3 ppsa adwokata można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W przedmiotowej sprawie, w odpowiedzi na wezwanie z dnia 17 czerwca 2015 r. do złożenia w zakreślonym terminie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, dotyczących możliwości płatniczych, a także oświadczenia dotyczącego pozostawiania w stosunku prawnym z profesjonalnym pełnomocnikiem, B. T. w dniu 6 lipca 2015 r. cofnęła wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz uiściła wpis od skargi w wysokości 200 zł. Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że chociaż oświadczenie o rezygnacji z ubiegania się przyznanie prawa pomocy oznacza, że skarżąca odstępuje od ubiegania się o uzyskanie finansowej pomocy Państwa w postępowaniu sądowym, to ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera aktualnie normy, która pozwalałaby umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w przypadku cofnięcia wniosku w tym zakresie, co obliguje do dokonania jego oceny w kontekście przesłanek określonych w art. 246 § 1 ppsa. Wobec tego trzeba podkreślić, że przedmiotem wezwania z dnia 17 czerwca 2015 r. były dokumenty i oświadczenia, które pozwoliłyby w sposób pełny i jednoznaczny ocenić stan majątkowy i możliwości płatnicze wnioskodawczyni (określić rzeczywistą kwotę środków, z który utrzymuje siebie i małoletniego syna oraz ustalić relację wielkości tych środków do wysokości kosztów koniecznego utrzymania), a także zweryfikować, czy w istocie – zgodnie z oświadczeniem złożonym na formularzu PPF - nie pozostaje ona w stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym, co wykluczałoby uwzględnienie wniosku w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Nienadesłanie przez B. T. żądanych dokumentów oraz zawarte w piśmie z dnia 6 lipca 2015 r. oświadczenie o cofnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy oznacza zatem, że odstąpiła ona od wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy osobie fizycznej, w sposób określony w wezwaniu z dnia 17 czerwca 2015 r. W zaistniałym stanie rzeczy barak jest więc możliwości, po pierwsze - pełnej oceny stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawczyni, a po drugie - zweryfikowania wiarygodności jej oświadczenia o niepozostawianiu w stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym. Nie ma przy tym podstaw do prowadzenia z urzędu postępowania w tym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 i § 3 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.