IV SA/Wa 1539/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 19 kwietnia 2015 r. J. S. wniosła za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie dotyczącej wywłaszczenia oraz ustalenia i przyznania odszkodowania za wywłaszczony udział 45/100 części nieruchomości wchodzącej w skład zabytkowego zespołu [...] w K., oznaczonej jako działki nr [...], [...] i [...], obręb [...], b. gm. kat. [...]. Zarządzeniami z dnia 1 czerwca 2015 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżącą do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych wniesionej skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez uiszczenie wpisu od wniesionej skargi w kwocie 200 zł i nadesłanie dziesięciu odpisów skargi. Jak wynika z adnotacji doręczyciela placówki pocztowej, przesyłek nie doręczono z powodu nieobecności adresata. Placówka pocztowa dwukrotnie bezskutecznie zawiadamiała adresata pism o możliwości odbioru przesyłek w urzędzie pocztowym (wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego awizowano dnia 5 czerwca 2015 r. i awizo powtórne z dnia 15 czerwca 2015 r., zaś wezwanie do nadesłania odpisów skargi awizowano dnia 9 czerwca 2015 r. i awizo powtórne z dnia 17 czerwca 2015 r.), po czym w dniach 23 i 25 czerwca 2015 r. zwróciła nieodebrane przesyłki Sądowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a pismem takim jest między innymi skarga. W świetle art. 220 § 1 tej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś art. 220 § 3 powołanej ustawy stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Natomiast zgodnie z art. 57 § 1 powyższej ustawy skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymagań jest – stosownie do art. 47 § 1 wymienionej ustawy – dołączenie do skargi jej odpisów dla doręczenia ich stronom. Zgodnie zaś z treścią art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca nie wykonała zarządzeń Przewodniczącej Wydziału i nie uiściła wymaganego wpisu od skargi. Skarżąca również nie nadesłała dodatkowych odpisów skargi dla doręczenia ich występującym w sprawie uczestnikom postępowania, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Stanowisko to jest zgodne z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (dostępna na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), w świetle której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 tej ustawy, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Ponadto wyjaśnić należy, że w świetle art. 73 § 3 powołanej ustawy, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni od dnia umieszczenia w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej, pocztowa placówka oddawcza pozostawia powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Stosownie zaś do art. 73 § 4 powołanej ustawy doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu licząc – w myśl § 3 tegoż artykułu – od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Oznacza to, że warunkiem skuteczności doręczenia zastępczego jest uprzednie dwukrotne awizowanie doręczanej przesyłki. Wobec powyższego, wezwanie skierowane do skarżącej do uzupełnienia braków fiskalnych skargi uznać należy za doręczone w dniu 19 czerwca 2015 r., zaś wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie jej odpisów uznać należy za doręczone w dniu 23 czerwca 2015 r., Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższych czynności bezskutecznie upłynął odpowiednio w dniach 26 i 30 czerwca 2015 r. Pomimo tego do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia skarżąca nie uzupełniła braków formalnych i fiskalnych skargi. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.