IV SA/Wa 1542/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji S. G. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej: "SKO") z dnia [...] maja 2014 r. Zaskarżoną decyzją SKO po rozpoznaniu odwołania skarżącego od decyzji Zarządu Dzielnicy [...] W. ustalającej warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego przy granicy z działką nr ew. [...] z obrębu [...] na działce nr ew. [...] z obrębu [...] położonej przy ul. [...] na terenie dzielnicy [...] w W., uchyliło zaskarżoną decyzję w części dotyczącej maksymalnej elewacji frontowej i maksymalnej wysokości budynku w głównej kalenicy i w tym zakresie orzekło co do istoty sprawy oraz utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję w pozostałym zakresie. Skarżący zwrócił się do Sądu o "wstrzymanie realizacji przedmiotowej decyzji do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Wyjaśnić należy, że decyzja ustalająca warunki zabudowy, z uwagi na specyfikę regulowanego nią przedmiotu, nie ma cechy wykonalności w rozumieniu art. 61 P.p.s.a. Ustalenie warunków zabudowy terenu nie przesądza jeszcze o lokalizacji inwestycji, nie upoważnia też do rozpoczęcia robót budowlanych. Ustala jedynie, czy projektowane zamierzenie inwestycyjne, planowane na określonym obszarze jest zgodne z przepisami prawa oraz określa warunki, jakie należy spełnić w dalszym etapie procesu inwestycyjnego. Decyzja ta jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno-budowlanego o pozwolenie na budowę. Nie stanowi jednak ona aktu, który dawałby podstawę inwestorowi do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji, a tym samym nie może ona naruszać na tym etapie inwestycyjnym żadnych praw wnioskujących w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. Sama obawa, że w przyszłości takie pozwolenie może zostać wydane na podstawie zaskarżonej decyzji o warunkach zabudowy, nie uzasadnia jeszcze wstrzymywania jej wykonania na obecnym etapie. Wszak ustawodawca wyraźnie przewidział możliwość wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę, wprowadzając zarazem istotny instrument ochrony interesu inwestora, w postaci możliwości ustanowienia kaucji (art. 35a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane – Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.). Ponadto, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.) stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącego nie został w ogóle uzasadniony. Podniesione w skardze zarzuty dotyczące wadliwości zaskarżonej decyzji nie stanowią uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Niezgodność decyzji z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 § 3 ppsa., stanowią dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, niweczyłoby z kolei kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.