IV SA/Wa 1550/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant ref. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2015 r. sprawy ze skargi I. C. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców na rzecz I. C. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 9 września 2014 r. do Wojewody [...] wpłynął wniosek pani l. C. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w trybie art. 158 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. - o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 1650 z późno zm.), tj. z uwagi pozostawanie przez nią w uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej związku małżeńskim z obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej, panem W. C. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. postanowił udzielić pani I. C. zezwolenia na pobyt czasowy na podstawie art. 158 ust. 1 pkt 1 ust. cudzoziemcach z terminem obowiązywania tego zezwolenia do dnia [...] listopada 2017 r. okres 3 lat), a więc na najdłuższy możliwy okres na jaki to zezwolenie może zostać udzielone. Od powyższej decyzji odwołała się wnioskodawczyni, domagając się uchylenia w całości decyzji organu pierwszej instancji i wydania nowej decyzji z uwzględnieniem prawidłowej pisowni jej nazwiska. Odwołująca się podniosła, że w decyzji dokonano nieprawidłowej transkrypcji jej nazwiska jest "C.", zamiast prawidłowo "C.". Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzja z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] postanowił utrzymać w mocy decyzję organu pierwszej instancji na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. W uzasadnieniu wskazał, że pisownia imienia i nazwiska cudzoziemca zawarta karcie pobytu powinna być zgodna z pisownią danych osobowych znajdującą się w karcie podróży cudzoziemca. Jeżeli stosowny organ kraju pochodzenia cudzoziemca nie dokona adnotacji transkrypcji danych personalnych na język polski brak jest możliwości wydania rozstrzygnięcia przez organ administracji na dane , których pisownia jest inna niż w dokumencie podróży. Ponadto zgodnie z art. 27 zdanie 1 Konstytucji językiem urzędowym w RP jest język polski. Rozwinięcie tej normy konstytucyjnej ma miejsce art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. Z 2011R. Nr 43, poz. 224 z późno zm.), statuującym ogólną zasadę, dokonywania wszelkich -urzędowych oraz składania oświadczeń woli przez podmioty wykonujące zadania publiczne w języku polskim. Dopiero przepis szczególny może przewidywać odstępstwo od tej zasady. W języku polskim posługujemy się alfabetem łacińskim, nie zaś innym z tym nie jest możliwe zapisanie nazwiska zainteresowanej tak , jak się tego domaga. W dniu 23 kwietnia 2015 r. za pośrednictwem Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga I. C. na decyzję Szefa Urzędu do Cudzoziemców z dnia [...] marca 2015 r. Zainteresowana zakwestionowała zaskarżoną decyzję w części dotyczącej pisowni jej nazwiska argumentując, że po zawarciu związku małżeńskiego z obywatelem polskim, panem W. C., przyjęła nazwisko "C." i posługuje się polskim nazwiskiem. Organ odwoławczy wydał zatem błędną decyzję w zakresie pisowni jej nazwiska, ponieważ w decyzji o udzieleniu jej zezwolenia na pobyt czasowy z dnia [...] marca 2015 r. powinno znaleźć się jej prawidłowe nazwisko zapisane polskie tj. "C." a nie "C." . Zaskarżonej decyzji zarzuciła więc naruszenie szeregu przepisów postępowania, to jest art. 75, art. 76, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie ustalenia prawidłowego faktycznego w sprawie, w szczególności w zakresie jej danych osobowych, co miało wpływ na treść udzielonego jej zezwolenia. Skarżąca podniosła, że organ odwoławczy nie uwzględnił zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, że po zawarciu związku małżeński z obywatelem polskim wyrobiła nowy dowód osobisty i paszport. W ocenie skarżącej organ w sposób arbitralny dokonał wyboru nazwiska jakie zostało umieszczone w decyzji o udzieleniu jej zgody na pobyt czasowy oraz w karcie pobytu, powinien bowiem uwzględnić jej wolę i polski akt stanu cywilnego, a nie dokument podróży jakim się posługuje, w którym co prawda jej nazwisko w alfabecie łacińskim zostało zapisane jako "C." ona jednak nie identyfikuje się z takim zapisem swojego nazwiska i chce aby w decyzji i w karcie pobytu zostało umieszczone nazwisko zapisane po polsku, to jest "C.". Takie bowiem nazwisko przyjęła po mężu, obywatelu polskim i tym nazwiskiem chce się posługiwać. Podnosząc powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Ustosunkowując się do powyższej skargi, organ wniósł o jej oddalenie, przedstawiając argumentację mającą uzasadniać to stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie skarga jest zasadna. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem oceny Sądu jest decyzja rozstrzygająca w przedmiocie udzielenia skarżącej zezwolenia na pobyt czasowy w trybie art. 158 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. - o cudzoziemcach (Dz. U. poz. 1650 z późno zm.), tj. z uwagi pozostawanie przez nią w uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej związku małżeńskim z obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej, panem W. C. Jak wynika ze skargi skarżąca nie kwestionuje zapadłego rozstrzygnięcia, domaga się jedynie zmiany widniejącego w nim nazwiska na nazwisko, jakie zgodnie z aktem małżeństwa posiada tj. C. Rozpoznając przedmiotową sprawę należy wskazać, iż co do zasady słusznie orzekające w sprawie organy wskazują, że zgodnie z art. 242 ustawy o cudzoziemcach, karta pobytu w okresie swojej ważności potwierdza tożsamość cudzoziemca podczas jego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz uprawnia go, wraz z dokumentem podróży, do wielokrotnego przekraczania granicy bez konieczności uzyskania wizy. W ocenie organu odwoławczego oznacza to, że musi istnieć zgodność pomiędzy kartą pobytu, a dokumentem tożsamości, jakim cudzoziemka posługuje się na terytorium Rzeczypospolitej Polski i danych wskazanych w tym dokumencie. Jak wynika z akt sprawy skarżąca posługuje się [...] dokumentem podróży wydanym w dniu [...] listopada 2013 r. nr [...], w którym dokonano transkrypcji nazwiska zainteresowanej na alfabet łaciński, jako "C.". Ze znajdującego się w aktach sprawy aktu małżeństwa Nr [...] w dniu [...] lipca 2013r. wynika jednak, iż zawarła ona związek małżeński z W. C. i przyjęła jego nazwisko. W toku postępowania organ odwoławczy zwrócił się więc do zainteresowanej o podjęcie odpowiednich kroków w celu uzyskania dokumentu podróży, w którym zostanie umieszczone jej nazwisko zapisane w języku polskim, to jest "C.", jednak [...] placówka konsularna odmówiła dokonania takiej zamiany. Mając na uwadze powyższe ustalenia należy wskazać, że zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz.U.2014.1741 ).... nazwiskiem jest nazwisko zamieszczone w akcie małżeństwa lub akcie zgonu .... Ponadto, jak słusznie wskazał organ odwoławczy, zgodnie z art. 27 zdanie 1 Konstytucji językiem urzędowym w RP jest język polski. Rozwinięcie tej normy konstytucyjnej ma miejsce art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. Z 2011R. Nr 43, poz. 224 z późno zm.), statuującym ogólną zasadę, dokonywania wszelkich -urzędowych oraz składania oświadczeń woli przez podmioty wykonujące zadania publiczne w języku polskim. Dopiero przepis szczególny może przewidywać odstępstwo od tej zasady. W języku polskim posługujemy się alfabetem łacińskim, nie zaś innym. W świetle w/w przepisów nie ulega zatem w ocenie Sądu wątpliwości, iż skarżąca od dnia zawarcia małżeństwa, w świetle prawa polskiego nazywa się C., a nie "C.". Oczywiście taka transkrypcja jej nazwiska wynika, jak słusznie wskazały organy z posiadanego przez nią dokumentu podróży. Ale należy mieć na uwadze, iż otrzymała go ona od władz [...], jako obywatelka tego kraju, gdzie uwzględniono jej nazwisko z aktu małżeństwa, dokonując jego zapisu w języku [...] (w tłumaczeniu na język polski, jak wynika z akt sprawy C.), a następnie dokonano jego transkrypcji na C. Wobec powyższego w ocenie Sądu, w stanie faktycznym i prawnym jaki zaistniał w niniejszej sprawie organ kierując się zasadą praworządności (art. 6 k.p.a) oraz pogłębiania zaufania obywateli (art. 8 k.p.a), winien był przede wszystkim uwzględnić treść art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego, z którego wprost wynika, że w świetle prawa polskiego skarżąca nosi nazwisko C., a nie C. Z uwagi zaś na treść art. 242 ustawy o cudzoziemcach, aby zachować zgodność danych tożsamości cudzoziemca wskazanych w karcie pobytu i w dokumencie podróży, w celu wyeliminowania, podnoszonej przez organ kwestii niezgodność tych danych, w ocenie Sądu organ winien był obok nazwiska skarżącej wynikającego z aktu małżeństwa wpisać dodatkowo jego transkrypcję (C.). W ten sposób co słusznie podnosi skarżąca zachowana zostałaby ciągłość w zakresie jej faktycznych danych osobowych, wynikających z aktu małżeństwa i posiadanego dokumentu podróży. Zdaniem bowiem Sądu nie do pogodzenia z zasadą prawdy obiektywnej, wynikającej z art. 7 k.p.a jest utrzymanie w mocy decyzji, która narusza słuszny interes skarżącej, z uwagi na to, że nie uwzględnia faktycznego brzmienia i zapisu jej nazwiska, które wynika wprost z aktu małżeństwa. Powyższe zaś,a jak słusznie wywodzi strona skarżąca może pociągać za sobą negatywne skutki w zakresie trudności nie tylko z posługiwaniem się przez nią jej nazwiskiem – C., ale także funkcjonowaniem na obszarze Polski. Mając powyższe względy na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. orzekł jak w pkt. 1 sentencji. W przedmiocie kosztów orzeczono zaś na podstawie art. 200 w/w ustawy.