IV SA/Wa 1553/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant ref. staż. Renata Puchalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi P. W. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia linii brzegu rzeki - oddala skargę - Starosta E. decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r., wydaną na podstawie art. 11 ust. 1 pkt 4, art. 14a i art. 15 ustawy z dnia 18lipca 2001 r. Prawo Wodne (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 239, poz. 2019, ze zm.) oraz art. 19 ustawy z dnia 3 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy Prawo Wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) w punkcie pierwszym ustalił linię brzegu cieku [...] stanowiącą działki nr [...] , [...] , [...] i [...] wyznaczone wymienionymi w decyzji granicżnikami. W punkcie drugim decyzji, Starosta E. stwierdził przejście z dniem 30 lipca 2005 r. do zasobu Skarbu Państwa, w trwałym zarządzie Marszałka Województwa [...] , gruntów w/w działek o łącznej pow. 0,4564 ha, pokrytych powierzchniowymi wodami płynącymi, wydzielonych z działek nr [...] , [...], [...] oraz [...], w obrębie K. , stanowiących własność P. W. . Linię brzegu ustalono po wyraźnej krawędzi brzegu cieku. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że Dyrektor Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w O. , działając z upoważnienia Marszałka Województwa [...] złożył do Starosty E. wniosek wraz z projektem rozgraniczenia linii brzegowej wód płynących z pozostałymi gruntami przyległymi do rzeki [...] wraz z wykazem zmian gruntowych. Grunty te pokryte są wodami płynącymi, które zostały zaliczone Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie śródlądowych wód powierzchniowych lub ich części stanowiących własność publiczną (Dz. U. z 2003 r., Nr 16 poz.149) do śródlądowych wód powierzchniowych stanowiących własność publiczną istotnych dla regulacji stosunków wodnych na potrzeby rolnictwa, dla których wykonanie uprawnień właścicielskich powierzono Marszałkowi Województwa [...] . W załączniku Nr 2 do w/w rozporządzenia pod pozycją nr 346 w Województwie [...] został umieszczony ciek wodny pod nazwą [...] . Wody płynące rzeki [...] stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy Prawo Wodne stanowią własność Skarbu Państwa. Starosta E. wskazał, że z ewidencji gruntów wynika, iż grunty te zostały ujęte jako rowy i stanowią własność gospodarstwa rolnego. Powstała niezgodność pomiędzy ewidencją gruntów, a rzeczywistym stanem prawnym określającym właściciela gruntów spowodowała konieczność uregulowanie stanu prawnego wód płynących i gruntów znajdujących się pod tymi wodami. Działki nr [...] , [...] , [...] , [...] stanowią własność P. W. , zam. S. [...], [...] G. i mają urządzoną księgę wieczystą nr [...]. Wydzielone działki stanowią użytek gruntowy - wody płynące i są częścią rzeki [...] . Odwołanie od powyższej decyzji złożył P. W. podnosząc, iż [...] wymieniona w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów to zupełnie inny ciek niż ten przebiegający przez działkę strony. Według rozporządzenia [...] bierze początek z jez. S., R., M.y a kończy się w jez. S.- rz. M., a rów melioracyjny bierze początek na działce nr [...], stanowiącej własność Z. Z. Dyrektor Regionalny Zarządu Gospodarki Wodnej w W. , po rozpoznaniu odwołania P. W. , decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wskazał, iż uzupełnił postępowanie dowodowe i z wyjaśnień uzyskanych od Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w O. wynika, że informacje zamieszczone pod poz. 346 w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. oznaczają przebieg rzeki przez jeziora S., R. i M., a nie źródła rzeki od jez. S.. Również zgodnie z Mapą Podziału Hydrograficznego Polski, rzeka [...] (R.) ma ujście do Jez. S. a źródła na działce nr [...] w obrębie K. i na całej długości oznaczona jest jako rzeka. W tabeli stanowiącej załącznik do w/w rozporządzenia Rady Ministrów podana jest nazwa cieku z charakterystycznymi informacjami, a tymi informacjami są jeziora przez które ciek przepływa. Wobec powyższego organ odwoławczy uznał za nieuzasadnione stanowisko odwołującego się, że znajdujące się w tabeli sformułowanie "[...] z jez. S., R., M." oznacza, że źródła tej rzeki znajdują się w jeziorze S. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że rozporządzenie określa śródlądowe wody powierzchniowe lub ich części stanowiące własność publiczną, a stosownie art. 5 Prawa wodnego, wody w rowach nie zostały zaliczone do śródlądowych wód powierzchniowych płynących, tym samym nie mogą być wodami publicznymi. O tym czy ciek jest wodą płynącą (publiczną) decydują jego cechy hydrologiczne i morfologiczne, a nie jego nazwa, bowiem w załączniku do przedmiotowego rozporządzenia nazwa cieku "kanał" czy "rów" występuje wielokrotnie. O naturalnym charakterze [...] świadczą jej źródła w bagienku na działce nr [...] , jak również kręty układ poziomy tej strugi, charakterystyczny dla cieków naturalnych, w przeciwieństwie do koryt sztucznych, realizowanych w formie dłuższych bądź krótszych odcinków prostych. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] lipca 2011 r. złożył P. W. . Skarżący zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, przez błędną interpretację sformułowania, "[...] z jez. S., R., M." zawartego w załączniku nr 2 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. w części dla Województwa [...] w poz. 346 poprzez wskazanie, iż źródła [...] znajdują się poza jeziorem S., że przez działki nr [...] , [...] , [...] , [...] z działkami nr [...], [...], [...], [...], [...] nie przebiega rów melioracyjny. W ocenie skarżącego [...] wymieniona pod poz. nr 346 jest zupełnie innym ciekiem niż przebiegający przez jego działki rów melioracyjny, który początek swój bierze z bagienka na działce nr [...] stanowiącej własność Z. i H. Z. Oznaczenie cieku wodnego w postaci "[...]" w załączniku nr 2 do rozporządzenia jest jednoznaczne i oznacza, że ciek ten bierze początek z jeziora S. i wpada do jeziora S. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie skarga nie jest zasadna. Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019, ze zm.) wody dzielą się na powierzchniowe i podziemne. Z kolei wodami śródlądowymi są wody, z wyjątkiem wód morza terytorialnego i morskich wód wewnętrznych (art. 5 ust. 2). Zgodnie z art. 5 ust. 3 pkt 1 i 2 w/w ustawy śródlądowe wody powierzchniowe dzielą się na płynące i stojące. Do śródlądowych wód powierzchniowych płynących zalicza się wody: a) w ciekach naturalnych, kanałach oraz w źródłach, z których cieki biorą początek, b) znajdujące się w jeziorach oraz innych naturalnych zbiornikach wodnych o ciągłym bądź okresowym naturalnym dopływie lub odpływie wód powierzchniowych, c) znajdujące się w sztucznych zbiornikach wodnych usytuowanych na wodach płynących; Natomiast do śródlądowych wód powierzchniowych stojących zalicza się wody znajdujące się w jeziorach oraz innych naturalnych zbiornikach wodnych niezwiązanych bezpośrednio, w sposób naturalny, z powierzchniowymi wodami płynącymi. Przez ciek naturalny należy rozumieć rzekę, strugę, strumień i potok oraz inne wody płynące w sposób ciągły lub okresowy, naturalnymi lub uregulowanymi korytami (art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo wodne). Stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy wody stanowią własność Skarbu Państwa, innych osób prawnych albo osób fizycznych. Własność Skarbu Państwa stanowią m.in. śródlądowe wody powierzchniowe płynące (art. 10 ust. 1a w/w ustawy). Wody stanowiące własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego są wodami publicznymi (art. 10 ust. 2). W art. 11 ust. 2 ustawy Prawo wodne udzielono Radzie Ministrów upoważnienia do określenia w drodze rozporządzenia, śródlądowych wód powierzchniowych lub ich części, stanowiących własność publiczną, istotne dla: 1) kształtowania zasobów wodnych oraz ochrony przeciwpowodziowej, 2) regulacji stosunków wodnych na potrzeby rolnictwa. Rada Ministrów w rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie śródlądowych wód powierzchniowych lub ich części stanowiących własność publiczną (Dz. U. z 2003 r. nr 16, poz. 149) w § 1 pkt 2 określiła śródlądowe wody powierzchniowe lub ich części, stanowiące własność publiczną, istotne dla regulacji stosunków wodnych na potrzeby rolnictwa, wymienione w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Pod pozycją nr 346 w Województwie [...] załącznika nr 2 do w/w rozporządzenia został umieszczony ciek wodny pod nazwą [...] . Stosownie do art. 11 ust. 2 ustawy Prawo wodne wykaz zawarty w załączniku nr 2 uwzględnia nazwę śródlądowej wody powierzchniowej lub ich części z charakterystycznymi informacjami i wskazuje nazwę odbiornika. Pod pozycją nr 346 załącznika nr 2, wśród śródlądowych wód powierzchniowych stanowiących własność publiczną wymieniono ciek naturalny [...]. Jako charakterystyczne informacje tego cieku wskazano jeziora przez które [...] przepływa tj. jeziora S., R., M.. Wymieniono również odbiornik wód tego cieku tj. jezioro S.– rz. M. W ocenie Sądu, nie można zgodzić się z interpretacją zapisu zawartego w załączniku nr 2 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. w części dla Województwa [...] pod poz. 346 zaprezentowaną przez skarżącego, iż zapis ten wskazuje, że [...] bierze początek z jeziora S. Nieuzasadnione byłoby wówczas wymienienie dalszych jezior R. i M. W zapisie tym jako charakterystyczne informacje zostały wymienione trzy jeziora przez które przepływa [...] tj. jezioro S., jezioro R. i jezioro M. Należy również zauważyć, że ze znajdującej się w aktach administracyjnych kopii mapy ewidencji gruntów wynika, że z jeziora S. nie tylko wypływa ciek wodny ale również wpływa do tego jeziora ciek wodny, który bierze początek na działce nr ew. [...] obręb K. . Powyższe wskazuje, iż brak jest podstaw do uznania, że pomiędzy źródłem mającym miejsce na działce nr [...] a jeziorem S. przebiega rów melioracyjny a nie ciek wodny [...] , jak wykazały to organy. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.