IV SA/Wa 1557/07
WyrokWSA w Warszawie2007-10-17
Skład orzekający: Jakub Linkowski, Aneta Opyrchał, Anna Szymańska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi pozostawał w bezczynności w rozumieniu art. 154 § 1 PPSA po wyroku uchylającym jego decyzję, uzasadniającej wymierzenie grzywny?Ratio decidendi
Minister pozostawał w bezczynności, ponieważ po wyroku WSA uchylającym jego decyzję, nie podjął działań w terminie określonym w art. 35 KPA, a pierwsze czynności podjął dopiero po wniesieniu skargi o wymierzenie grzywny. Bezczynność organu uzasadnia wymierzenie grzywny na podstawie art. 154 § 1 PPSA.Stan faktyczny
Skarżąca M. K. wniosła skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, domagając się wymierzenia grzywny za niewydanie w terminie decyzji po wyroku WSA uchylającym poprzednią decyzję. Ministerstwo podjęło działania dopiero po otrzymaniu skargi, argumentując koniecznością ustalenia stanu faktycznego i prawnego nieruchomości. Sąd uznał, że działania podjęte po wniesieniu skargi o ukaranie grzywną nie usprawiedliwiają braku reakcji organu przez ponad rok od doręczenia wyroku WSA.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi grzywnę w kwocie 500 zł z powodu bezczynności organu oraz zasądził od Ministra na rzecz skarżącej kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie asesor WSA Aneta Opyrchał, Sędzia WSA Anna Szymańska (spr.), Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2007 r. sprawy ze skargi M. K. o wymierzenie grzywny Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie bezczynności organu po wyroku uchylającym decyzję I. wymierza Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi grzywnę w kwocie 500 (pięćset) złotych z powodu bezczynności organu po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2005 r. (sygnatura IV SA/Wa 1181/05 ).; II. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącej M. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Pismem z dnia 19 czerwca 2007 r. M. J. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, wnosząc o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z powodu nie wydania w terminie decyzji, po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w sprawie z wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej - protokołu przejęcia z dnia 12 i 13 stycznia 1950 r. wydanego przez Urząd Wojewódzki w P., na mocy którego pozbawiono W. M. nieruchomości położonej w R., powiat Ż., zabudowanej młynem motorowym oraz w sprawie zwrotu przedmiotowej nieruchomości,.
W uzasadnieniu podano, iż wyrokiem z dnia 10 listopada 2005 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) maja 2005 r. Od czasu uprawomocnienia się orzeczenia, Ministerstwo nie podjęło czynności, choć jak wynika z art. 35 kpa, sprawa powinna być rozpatrzona bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca. Strona wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 21 czerwca 2006 r., na które nie otrzymała odpowiedzi. W związku z tym w ocenie skarżącej należy stwierdzić, iż organ pozostaje w bezczynności, co uprawnia do żądania wymierzenia organowi grzywny. Ponadto skarżąca wniosła o zwrot kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, iż w związku z zaleceniami Sądu, Ministerstwo pismami z dnia 31 lipca 2006 r. oraz 4 października 2006 r. wystąpiło do właściwego miejscowo organu szczebla wojewódzkiego celem poczynienia stosownych działań w zakresie ustalenia aktualnego stanu faktycznego i prawnego przejętej nieruchomości oraz wyjaśnienia wpisów poczynionych w księdze wieczystej R. tom II wykaz 85 na dzień 1 września 1939 r.
Nie uzyskawszy wyczerpujących odpowiedzi na ww. pisma Ministerstwo pismami z dnia 3 sierpnia 2007 r. wystąpiło do Archiwum Państwowego w P., Archiwum Akt Nowych w W. oraz archiwum (...) W. w celu udostępnienia wszelkich posiadanych akt nacjonalizacyjnych dotyczących przedmiotowej nieruchomości, zaś do Sądu Rejonowego w Ż. o udostępnienie informacji o wpisach w księdze wieczystej R. tom II karta 85 dokonanych w okresie od 1 września 1939 r. do 1950 r. Jednocześnie Ministerstwo wystąpiło do (...) Urzędu Wojewódzkiego w B. o ustalenie aktualnego stanu faktycznego i prawnego przejętej nieruchomości. Ministerstwo oczekując na odpowiedzi na wysłane pisma, pismem z dnia 3 sierpnia 2007 r. przedłużyło termin załatwienia sprawy do dnia 30 października 2007 r. W ocenie Ministra powyższe działania nie mogą stanowić o jego bezczynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) mamy do czynienia wówczas, gdy właściwy organ po wydaniu przez sąd administracyjny prawomocnego wyroku, uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności nie rozpoznał sprawy w powtórnym postępowaniu na skutek wyroku sądowego, mimo upływu terminu określonego w art. 35 k.p.a.
Biorąc pod uwagę powyższe, przedmiotem rozważań Sądu w niniejszym postępowaniu było, czy po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2005 r., (sygn. IV SA/Wa 1181/05), którym uchylono decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) kwietnia 2005 r., oraz poprzedzającą ją decyzję tego samego organu, o umorzeniu postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości położonej w R. (zabudowanej młynem motorowym) o pow. 0,3672 ha, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi pozostaje w bezczynności, co do obowiązku ponownego rozpatrzenia sprawy.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie, taka sytuacja ma miejsce.
Wymogiem dopuszczalności skargi jest zgodnie z art. 154 § 1 powołanej ustawy dopełnienie warunku wezwania właściwego organu do załatwienia sprawy. Strona skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa polegającego na bezczynności już pismem z dnia 21 czerwca 2006 r. (które według prezentaty wpłynęło do organu dnia 4 lipca 2006 r.), jednak wezwanie to okazało się bezskuteczne.
Zaznaczyć należy, iż prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2005 r. wraz z aktami sprawy został doręczony organowi w dniu 16 marca 2006 r.
Jak wynika z wyjaśnień Ministra pierwsze działania w sprawie ustalenia stanu faktycznego i prawnego podjęte przez Ministerstwo datowane są na dzień 31 lipca 2006 r., (kolejne na dzień 4 października 2006 r.), a więc po ponad 4 miesiącach od daty otrzymania przez organ akt administracyjnych, co było równoznaczne z możliwością podjęcia wszelkich czynności procesowych. Zatem już wówczas organ pozostawał w bezczynności. Wskazać bowiem należy, iż bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy nie załatwia on sprawy w terminach wskazanych w art. 35 § 1-3 Kodeksu postępowania administracyjnego, ani nie wykonuje czynności o których mowa w art. 36. Zgodnie z powołanymi przepisami załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Art. 35 § 1 nakłada na organ mający załatwić sprawę obowiązek działania bez zbędnej zwłoki, którą należy rozumieć jako generalną wskazówkę szybkiego i sprawnego załatwiania wszystkich spraw w postępowaniu administracyjnym. Co prawda określone w kpa terminy załatwiania spraw mają charakter instrukcyjny i ich przekroczenie nie może wpływać na samo merytoryczne rozstrzygnięcie, jak również w wielu sprawach z istoty bardzo skomplikowanych i wymagających prowadzenia obszernego postępowania wyjaśniającego, nie jest możliwe dochowanie tych terminów. Nie mniej jednak przepisy na taką okoliczność przewidują obowiązek powiadomienia strony o fakcie uchybienia terminom wraz z podaniem przyczyny i wskazaniem nowego terminu załatwienia sprawy.
Zauważyć należy na gruncie niniejszej sprawy, że od 4 października 2006 r., jak wynika z akt, w sprawie nie podjęto żadnych czynności procesowych, które zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku WSA z dnia 10 listopada 2005r. winny być przeprowadzone. Po upływie ponad roku od wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa skarżąca, pismem nadanym dnia 30 czerwca 2007 r. bezpośrednio do Sądu, wniosła o ukaranie Ministra grzywną, w związku z niewykonaniem wyroku. Sąd przesłał do organu niniejszą skargę, celem udzielenia przez organ odpowiedzi na skargę. Jak wynika z prezentaty znajdującej się na kopercie, skarga ta wpłynęła do organu w dniu 12 lipca 2007 r. Organ podjął ponownie czynności w sprawie dopiero dnia 3 sierpnia 2007 r.
Zestawienie powyższych dat wskazuje, iż organ ponownie podjął działania w celu ustalenia stanu faktycznego i prawnego spornej nieruchomości, jego zdaniem niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy, dopiero po wniesieniu przez M. K. skargi o ukaranie organu grzywną w związku z niewykonaniem wyroku Sądu.
Również dopiero po tej dacie organ poinformował skarżącą, działając na podstawie art. 36 § 1 kpa, o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do dnia 30 października 2007 r.
Przytoczone powyżej okoliczności, w ocenie Sądu, ponad wszelką wątpliwość uzasadniają przyjęcie, że po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2005 r., Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi pozostawał w bezczynności, co w pełni uzasadnia wymierzenie mu grzywny na podstawie dyspozycji art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze, że przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku 2006 wynosiło 2 477,23 zł (vide Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 13 lutego 2007 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2006 r. (M. P. Nr 12, poz. 125)). Grzywna wymierzona w wysokości określonej w sentencji przedmiotowego wyroku mieści się zatem w granicach określonych w treści art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zgodnie z dyspozycją art. 154 § 1 i 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło