IV SA/Wa 1560/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marian Wolanin, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2010 r. sprawy ze skargi D. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Głównego Inspektora Ochrony Środowiska na rzecz skarżącej D. Sp. z o.o. z siedzibą w S. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. IVSA/Wa 1560/10 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez firmę D. Spółka z.o.o od decyzji wydanej przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] kwietnia 2010r. W uzasadnieniu organ wywodził, iż decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w K. nałożył na D. Spółkę z.o.o karę pieniężną w wysokości 30.000 zł jako odbiorcę odpadów, który przyjął większą ilość odpadów, niż było to określone w zezwoleniu GIOŚ na transgraniczne przemieszczanie odpadów z dnia [...] października 2008r. Decyzja ta wraz z pouczeniem została doręczona stronie 16 kwietnia 2010r., w związku z powyższym prawo do wniesienia środka odwoławczego upłynęło z dniem 4 maja 2010r. Organ motywował, że odwołanie od decyzji z dnia [...] kwietnia 2010r. wpłynęło dnia 28 maja 2010 r. Termin do wniesienia odwołania określony w art. 129 § 2 k.p.a. jest terminem zawitym. Zdaniem organu uchybienie takiemu terminowi, czyli niewniesienie środka odwoławczego w ściśle określonym przez prawo czasie, powoduje, iż czynność taka jest prawnie bezskuteczna. Z uwagi na fakt, iż D. Spółka z.o.o nie wniosła podania o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, decyzja Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] kwietnia 2010r. stała się ostateczna. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie wniosła D. Spółka z.o.o zarzucając naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że odwołująca przekroczyła termin określony w art. 129§ 2 k.p.a oraz naruszenie art. 134 k.p.a poprzez przyjęcie, że strona wniosła odwołanie po terminie. Wskazując na powyższe naruszenia skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca wywodziła, iż decyzja z dnia [...] kwietnia 2010r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. została doręczona D. Spółka z.o.o w dniu 16 kwietnia 2010r. Odwołanie od tej decyzji spółka wniosła w dniu 27 kwietnia 2010r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska pismem z dnia 19 maja 2010r. wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych odwołania poprzez opatrzenie go podpisem osoby upoważnionej do reprezentacji podmiotu, zgodnie ze sposobem określonym w odpisie z Krajowego Rejestru Sądowego. Pismem z dnia 25 maja 2010r. wykonując wezwanie organu przesłała odwołanie podpisane przez uprawnione osoby wymienione w Krajowym Rejestrze Sądowym. Spółka argumentowała, że brak formalny został uzupełniony w ten sposób, że oprócz prezesa zarządu spółki odwołanie zostało podpisane przez członka zarządu K. K. Skarżąca motywowała, że Główny Inspektor Ochrony Środowiska po otrzymaniu tak uzupełnionego odwołania zaskarżonym postanowieniem stwierdził, że odwołanie skarżącej zostało złożone po terminie to jest w dniu 28 maja 2010r., a skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W ocenie skarżącej organ administracji błędnie potraktował uzupełnione odwołanie podpisem członka zarządu obok ponownego podpisu prezesa zarządu spółki jako nowe odwołanie. Zdaniem skarżącej sposób uzupełnienia braku formalnego odwołania jest właściwy, a co za tym idzie odwołanie zostało złożone w dniu 27 kwietnia 2010r., a nie 28 maja 2010r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uznał iż postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2010r. narusza przepisy prawa procesowego, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a co za tym idzie skarga zasługuje na uwzględnienie. Skarga zasługuje na uwzględnienie, co przesądza o konieczności wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego poprzez jego uchylenie. Odwołanie jako środek prawny powinno spełniać formę pisma procesowego ( art. 63 k.p.a.). W myśl § 3 powołanego artykułu podanie wniesione pisemnie winno być opatrzone podpisem wnoszącego, a więc taki podpis musi być złożony pod odwołaniem. Przy czym nie ulega wątpliwości, że w przypadku osób prawnych, podpis taki musi pochodzić od osoby uprawnionej do jej reprezentacji. Kwestię reprezentacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością reguluje art. 205 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych ( DZ. U. nr 94. Poz. 1037 ze zm.) zgodnie, z którym przy wieloosobowym zarządzie sposób reprezentowania określa umowa spółki, a w przypadku braku takiego określenia w tym dokumencie do składnia oświadczeń w imieniu spółki wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu łącznie z prokurentem. Przy czym sposób reprezentacji zostaje ogłoszony w Krajowym Rejestrze Sądowym ( art. 5 § 1 kodeksu spółek handlowych). Z odpisu, z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej spółki wynika, że prawo reprezentacji tego podmiotu posiadają dwaj członkowie zarządu wspólnie lub jeden członek zarządu łącznie z prokurentem. Odwołanie skarżącej datowane na dzień 23 kwietnia 2010r. zostało podpisane przez Prezesa Zarządu K. K. i przez Kierownika Działu Zaopatrzenia – Z. P. Organ administracji zasadnie nabrał wątpliwości, czy Z. P. jest osobą upoważnioną do reprezentacji odwołującej się spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W związku z czym, w oparciu o art. 64 § 2 k.p.a. wezwał odwołującą do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych odwołania poprzez: 1. wykazanie, że Kierownik Działu Zaopatrzenia Z. P. jest uprawniony do reprezentacji podmiotu w sposób zgodny z przyjętym w dziale 2 Rubryka 1 Odpisu z Rejestru Przedsiębiorców ( zgodnie z odpisem z Krajowego Rejestru Sądowego będącego w posiadaniu GIOŚ, osoba ta nie jest wymieniona w Dziale 2 ) lub 2. opatrzenia odwołania z dnia 23 kwietnia 2010r. podpisem osoby upoważnionej do reprezentacji podmiotu, zgodnie ze sposobem określonym w odpisie z Krajowego Rejestru Sądowego. W zakreślonym terminie skarżąca przesłała ponownie odwołanie datowane na dzień 23 kwietnia 2010r. Podpisane jak uprzednio przez Prezesa Zarządu K. K., a ponadto podpis pod tym środkiem zaskarżenia złożył K. K. -członek zarządu, a więc osoba upoważniona zgodnie z odpisem z Krajowego Rejestru Sądowego do reprezentacji odwołującej się spółki. W piśmie przewodnim skarżąca jasno wskazała, że przesyła odwołanie z dnia 23 kwietnia 2010r. opatrzone tym razem podpisami osób upoważnionych do reprezentacji podmiotu, zgodnie ze sposobem określonym w odpisie z Krajowego Rejestru Sądowego. Z pisma tego wynika w sposób niewątpliwy, że spółka nawiązała w nim do treści wezwania o usunięcie braków formalnych odwołania. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie ulega wątpliwości, że w ten sposób D. Spółka z.o.o. uczyniła zadość wezwaniu organu o usunięcie braków formalnych odwołania. Żaden przepis postępowania administracyjnego nie wskazuje i nie wymaga, aby usunięcie braków formalnych w takiej sytuacji musiało nastąpić poprzez stawienie się w siedzibie organu osoby upoważnionej do reprezentacji i złożenie stosownego podpisu, o jakim mowa w żądaniu zawartym w wezwaniu do usunięcia braków. Usunięciem braków formalnych w takiej sytuacji - zgodnie z punktem 2 wezwania organu w tej materii -było nadesłanie identycznego w swej treści odwołania jak odwołanie zawierające braki formalne, ale uzupełnionego o podpis drugiej osoby upoważnionej do reprezentacji spółki. Podkreślić bowiem ponownie należy, że organ w wezwaniu o uzupełnienie braków formalnych odwołania przedstawił skarżącej alternatywę pozwalającą na uzupełnienie braków formalnych tego środka zaskarżenia poprzez opatrzenia odwołania z dnia 23 kwietnia 2010r. podpisem osoby upoważnionej do reprezentacji podmiotu, zgodnie ze sposobem określonym w odpisie z Krajowego Rejestru Sądowego. Wpis w Krajowym Rejestrze Sądowym zaś statuuje, iż spółka jest reprezentowana przez dwóch członków zarządu lub przez jednego członka zarządu łącznie z prokurentem. Skoro brak formalny odwołania z 23 kwietnia 2010r. został usunięty poprzez podpisanie go w miejsce Z. P. przez drugiego członka zarządu, to przesłanie odwołania z tak uzupełnionymi brakami formalnymi nie może traktować jako nowego odwołania złożonego w dacie 28 maja 2010r. Odpis odwołania opatrznego właściwymi podpisami osób upoważnionych do reprezentacji spółki, doręczony organowi w dacie 28 maja 2010r. jest bowiem jedynie odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych tego środka zaskarżenia, a nie nowym, kolejnym odwołaniem. Świadczy o tym również fakt, że opatrzone jest tą samą datą ( 23 kwietnia 2010r.) jak odwołanie zawierające braki formalne i ponadto zawiera identyczną nie zmienioną treść. Nie może być więc traktowane jako nowe odwołanie złożone po terminie. Takie nieprawidłowe i niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego skutkujące wydaniem postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania narusza art. 7 i 77 k.p.a , co uzasadnia zasadność skargi w tym zakresie ( por. wyrok NSA ZO w Gdańsku z 11 maja 1994r., SA.Gd 2813/93-"Wspólnota" 1994, nr 39, s. 14). Okoliczności przedstawione powyżej przemawiają za stwierdzeniem, iż słusznie skarżąca zarzuca naruszenie przez organ art. 134 k.p.a. Z powyższych względów na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit. c i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.