IV SA/Wa 1560/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić sprzeciw W dniu 11 maja 2018 r. D. P. wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] pismo zatytułowane "podanie", którym nie wyraziła zgody na inwestycję polegającą na budowie budynku inwentarskiego, o jakim mowa we wskazanej sentencji decyzji Kolegium. SKO w [...] potraktowało to pismo jako sprzeciw od decyzji z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] i przekazało je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że wniesione pismo zatytułowane "podanie" należało potraktować jako sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...]. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 – zwaną dalej Ppsa) od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. O takim też środku zaskarżenia pouczono D. P. Zgodnie z art. 64c § 1, 2 i 3 P.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja została doręczona D. P. w dniu 12 kwietnia 2018 r. Termin na wniesienie sprzeciwu upłynął w dniu 26 kwietnia 2018 r. Sprzeciw został wniesiony w dniu 11 maja 2018 r. (data prezentaty), zatem z uchybieniem wskazanego terminu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64 b § 1 Ppsa należało orzec jak w sentencji postanowienia.