IV SA/Wa 1561/07

PostanowienieWSA w Warszawie2008-01-16

Skład orzekający: asesor WSA Marta Laskowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna wniesiona przez osobę niebędącą adwokatem lub radcą prawnym, która nie jest jednocześnie osobą uprawnioną do samodzielnego jej sporządzenia, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna wniesiona przez osobę niebędącą adwokatem lub radcą prawnym, która nie jest jednocześnie osobą uprawnioną do jej samodzielnego sporządzenia zgodnie z art. 175 § 2 PPSA, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 PPSA. Niespełnienie tego warunku, podobnie jak innych wymogów formalnoprawnych, skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Skarżący J. M. wniósł skargę na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego dotyczące uzgodnień środowiskowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił tę skargę. Następnie skarżący złożył pismo, które po wezwaniu sądu sprecyzował jako skargę kasacyjną kwestionującą postanowienie WSA. Sąd rozpoznał skargę kasacyjną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Marta Laskowska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia (...) czerwca 2007 r., nr (...) w przedmiocie uzgodnień środowiskowych postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 16 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. M. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia (...) czerwca 2007 r., w przedmiocie uzgodnień środowiskowych. W terminie przewidzianym w art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270) – dalej p.p.s.a. skarżący złożył pismo, którego nie zatytułował. Zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2007 r. Sąd zwrócił się do skarżącego z pytaniem o sprecyzowanie czy pismo skierowane do sądu jest skargą kasacyjną. Skarżący złożył w dniu 3 stycznia 2008 r. (data stempla pocztowego) pismo wskazując, że wcześniejsze pismo skierowane do sądu jest skargą kasacyjną, w której skarżący kwestionuje postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Aby wniesienie skargi kasacyjnej wywołało skutek w postaci wszczęcia sądowo-administracyjnego postępowania drugoinstancyjnego musi dojść do łącznego spełnienia 5 warunków: 1) skarga musi być wniesiona w przepisanym terminie (art. 177 p.p.s.a.), 2) skargę wniósł uprawniony podmiot (art. 173 § 2 p.p.s.a.), 3) skargę sporządził adwokat, radca prawny, względnie inna uprawniona osoba (art. 175 p.p.s.a.), 4) zostały zachowane wskazane wymagania formalnoprawne i konstrukcyjne (art. 176 w zw. z art. 174 p.p.s.a.), 5) skarga została należycie opłacona (art. 221 p.p.s.a.). Niespełnienie któregokolwiek z powyższych warunków czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną, a w konsekwencji powoduje jej odrzucenie (art. 178 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący sporządził i wniósł skargę kasacyjną osobiście, nie będąc jednocześnie osobą uprawnioną, wymienioną w art. 175 § 2 p.p.s.a. Z tego względu Sąd na podstawie art. 178 powołanej wyżej ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło