IV SA/Wa 1561/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 17 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Z. o wstrzymanie wykonania decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w sprawie ze skargi P. Z. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...]. Dnia 28 lipca 2011 r. (data stempla pocztowego) P. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2011 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody dla przedsięwzięcia polegającego na budowie obsługi komunikacyjnej terenów sąsiadujących z linią kolejową PKP oraz z projektowaną trasą ekspresową [...]. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że z raportu środowiskowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, iż posesja i dom Skarżącego, zarówno w dzień jak i w nocy będą objęte ponadnormatywnym hałasem. Ponadto, że planowana inwestycja będzie oddziaływała negatywnie na zdrowie ludzi. Powodem tego stanu rzeczy są chybione ustalenia autora raportu w zakresie klimatu akustycznego, skutkiem czego podjęto decyzje o niestosowaniu ekranów dźwiękochłonnych. Zrealizowanie inwestycji drogowej, przy takich uwarunkowaniach, stanowić będzie zagrożenie dla zdrowia skarżącego i jego rodziny (negatywne oddziaływanie na narząd słuchu i system nerwowy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdanie ostatnie art. 61 § 3 ppsa stanowi, że wstrzymanie wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zatem dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, albowiem ochroną tymczasową objęto wszystkie akty i czynności poddane sądowej kontroli (art. 3 § 2 pkt 1–7 ppsa). Wszystkie ograniczenia w tym zakresie zostały wskazane w art. 61 ppsa i jako wyjątki nie mogą być interpretowane rozszerzająco. Omawiana instytucja może mieć zastosowanie nie tylko do zaskarżonego aktu, ale także do wszystkich innych podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zatem, wnosząc skargę na decyzję o odmowie stwierdzenia nieważności, będzie można skutecznie żądać wstrzymania wykonania decyzji, której stwierdzenia nieważności odmówiono – por. W. Ryms: Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zagadnienia wybrane), Warszawa 2003, s. 40. Tak szerokie rozumienie sprawy administracyjnej umożliwia rozpoznanie wniosku Skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji z 2009 r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody co do meritum. W tym miejscu stwierdzić należy, iż przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wskazać należy, iż wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji o środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi - ulicy [...] w ramach przedsięwzięcia pn. "[...]". Zgodnie z art. 11a ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r., Nr 193, poz. 1194 tj. ze zm.), zwanej dalej "ustawą", decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej może być wydana po uprzednim przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227). Tak więc decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia na charakter przygotowawczy dla postępowania w sprawie wydania decyzji lokalizacyjnej i ma na celu wyłącznie ustalenie, czy planowana inwestycja drogowa jest zgodna z przepisami prawa z zakresu ochrony środowiska. Ponadto nie powoduje żadnych skutków prawno-rzeczowych w postaci np. utraty prawa własności. Również nie upoważnia do rozpoczęcia robót budowlanych, do których można przystąpić dopiero po uzyskaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji (zgodnie z art. 17 ust. 3 pkt 4 ustawy). Zatem decyzja środowiskowa nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków i wobec powyższego nie zachodzą ustawowe przesłanki do wstrzymania jej wykonania. Decyzja taka nie nadaje się też do ewentualnego wyegzekwowania w drodze postępowania egzekucyjnego. Konstatując stwierdzić należy, iż decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia nie spowoduje negatywnych skutków na jakie wskazuje wnioskodawca (zagrożenie dla zdrowia Skarżącego i jego rodziny w szczególności poprzez negatywne oddziaływanie na narząd słuchu i system nerwowy), gdyż nie nadaje się do wykonania, wobec czego brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku P. Z.. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.