IV SA/Wa 1562/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 10.10.2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. Z. i T. Z. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi H. Z. i T. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 1562/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. Z. i T. Z., z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi przez złożenie 6 odpisów skargi wraz z załącznikami oraz nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, odpis ww. postanowienia doręczono skarżącym w dniu 5 września 2016 r. W dniu 12 września 2016 r. skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Uzasadniając wniosek skarżący wskazali, że doręczenie wezwań nastąpiło na niewłaściwy adres, tj. ul. [...], zamiast ul. [...] i z tego względu nie zostali zawiadomieni o złożeniu przesyłki w placówce pocztowej. Skarżący podnieśli, że ich dane adresowe były znane organowi administracji prowadzącemu postępowanie w przedmiotowej sprawie, zaś oznaczenie ul. [...] figuruje m.in. na piśmie przewodnim z dnia 22 maja 2016 r. skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z wnioskiem o przesłanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Do wniosku skarżący załączyli kserokopię ww. pisma, na którym znajduje się prezentata potwierdzająca jego wpływ do organu w dniu 24 maja 2016 r. Wyjaśnili, że nr [...] stanowił błąd pisarski, który omyłkowo pojawił się w oznaczeniu budynku w treści skargi. Skarżący podnieśli, że dopiero kolejne pismo z Sądu, doręczone w dniu 5 września 2016 r. do rąk własnych, pozwoliło im zapoznać się z jego treścią i dopełnić wymaganych czynności procesowych. Wraz z wnioskiem skarżący nadesłali brakujące odpisy skargi oraz dowód uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "p.p.s.a." jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu wydając postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia na posiedzeniu niejawnym. W piśmie tym należy m.in. uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie przyjmuje się, że przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie następujące przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; jednocześnie z wnioskiem dopełniona została czynność, dla której określony był termin; uchybienie terminu wywoła ujemne dla strony skutki. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu (postanowienie NSA z 12 czerwca 2014 r. sygn. akt I GZ 129/14, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpatrywanej sprawie należy przyjąć, że został zachowany siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Przyczyna uchybienia terminu ustała, według oświadczenia skarżących, w dniu 5 września 2016 r., gdy skarżący dowiedzieli się o treści nieodebranej korespondencji. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 12 września 2016 r., a więc w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi. Do wniosku skarżący załączyli brakujące odpisy skargi oraz dowód uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Kluczowe znaczenie w sprawie ma ustalenie, czy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Należy podkreślić, że brak winy wiąże się z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Jedynie, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, można mówić o braku winy. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jakiego można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne czy klęski żywiołowe (postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2014 r. sygn. akt I OZ 295/14, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). Jako przyczynę uchybienia terminu skarżący wskazali okoliczność, że korespondencja została skierowana na nieprawidłowy adres, gdyż w treści skargi pojawił się błąd pisarki w oznaczeniu numeru ich domu. Z akt sprawy wynika, że adresowane do skarżących przesyłki zawierające wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostały wysłane na adres wskazany w skardze oraz awizowane w urzędzie pocztowym w dniach 4 lipca 2016 r. i 12 lipca 2016 r., a następnie zwrócone do nadawcy w dniu 20 lipca 2016 r. Jednakże, mając na uwadze argumentację skarżących zawartą we wniosku o przywrócenie terminu, zauważyć należy, że wraz ze skargą nie zostało przekazane przez organ pismo skarżących z dnia 22 maja 2016 r., przy którym wnieśli skargę (kserokopia pisma została załączona do wniosku o przywrócenie terminu), w którym adres skarżących został wpisany poprawnie. Przesłanką przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest brak winy strony w uchybieniu terminu. W rozpatrywanej sprawie przyjąć należy, że skarżący uprawdopodobnili okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.