IV SA/Wa 1564/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi P. P. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie wezwania do zagospodarowania odpadu postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. P. P., reprezentowana przez adwokata, w piśmie z dnia 7 kwietnia 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie wezwania do zagospodarowania odpadu. Organ administracji zaskarżonym postanowieniem uchylił własne postanowienie z dnia [...] grudnia 2013 r. w zakresie określenia terminu przekazania odpadu do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów i określił termin wykonania tego obowiązku jako nie dłuższy niż 30 dni od daty doręczenia postanowienia, natomiast w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżąca, uzasadniając żądanie zastosowania ochrony tymczasowej, stwierdziła, że wykonanie procedur demontażu pojazdu zgodnie z zaskarżonym postanowieniem niweczy cel wniesionej przez nią skargi, a w razie uwzględniania skargi, orzeczenie Sądu będzie niewykonalne. W tej sytuacji, w ocenie stronny, wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia jest uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej również jako ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. O wstrzymaniu wykonania decyzji (postanowienia) sąd administracyjny może orzec, gdy stwierdzi, że wykonanie tej decyzji (tego postanowienia) rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004.). Podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji (postanowienia) ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego przez sąd administracyjny aktu. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji (postanowienia) sąd rozważa więc, czy wykonanie jej (go) przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego po ewentualnym wyeliminowaniu aktu z obrotu prawnego. W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Ochrony Środowiska jest nałożony na skarżącą obowiązek przekazania odpadu w postaci pojazdu marki: [...], o numerze identyfikacyjnym nadwozia: [...], do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub do przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów. W ocenie Sądu, z uwagi na charakter i zakres rozstrzygnięcia zaskarżonego postanowienia, wykonanie go mogłoby narazić skarżącą na trudne do odwrócenia skutki. Wykonanie nałożonego nim obowiązku spowodowałoby istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a w razie ewentualnego uwzględniania skargi, ochrona udzielona stronie w postępowaniu sądowoadministracyjnym miałaby iluzoryczny charakter. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, postanowiono jak w sentencji.