IV SA/Wa 1565/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Sędzia WSA - Wanda Zielińska-Baran po rozpoznaniu w dniu 14 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. N. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr. [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi krajowej postanawia odrzucić skargę Skarżący Z. N., reprezentowany przez radcę prawnego J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2008 r., znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2007 r., znak [...], w sprawie ustalenia lokalizacji dla inwestycji celu publicznego polegającej na rozbudowie drogi krajowej nr [...] na odcinku [...] oraz rozbudowie mostu w miejscowości P. Zarządzeniem z dnia 22 września 2008 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany, pod rygorem odrzucenia skargi, do wykazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, że w otwartym terminie do wniesienia skargi uiścił należny w sprawie wpis sądowy. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącego nadesłał pismo z dnia 1 października 2008 r., w którym wyjaśnił, że uiścił w sprawie wpis poprzez naklejenie na pierwszej stronie skargi znaku opłaty sądowej o wartości 200 zł. Jak wynika z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona przez pełnomocnika skarżącego będącego radca prawnym. Od skargi nie została wniesiona oplata stała w wysokości 500 zł., która zgodnie z art. 219 § 2 cyt. ustawy powinna zostać uiszczona gotówką do kasy sądu lub na rachunek bankowy sądu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdził, że skarga podlegająca wpisowi stałemu nie została należycie opłacona i postanowił jak w sentencji.