IV SA/Wa 1566/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi I. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: I. przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, II. ustanowić w niniejszej sprawie dla I. K. adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. I. K. w związku ze skargą na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2011 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z przedłożonego przez skarżącego formularza PPF oraz udzielonych wyjaśnień i przedstawionych dokumentów wynika, że jest on osobą samotną, bezdomną. Nocuje u matki lub siostry, jednak nie prowadzi z nimi wspólnego gospodarstwa domowego. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 2300 zł brutto. Świadczenie emerytalne obciążone jest jednak potrąceniami komorniczymi (z wyciągu z rachunku bankowego wynika, że po potraceniu pozostaje do dyspozycji wnioskodawcy 917 zł.). Rozpatrując wniosek stwierdzono, co następuje: Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 ustawy z 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.), prawo pomocy może zostać przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej określa natomiast art. 246 wyżej powołanej ustawy. Na mocy art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym przyznawane jest więc osobom żyjących w ubóstwie (przykładowo do takich można zaliczyć bezrobotnych bez prawa do zasiłku lub osoby ze względu na okoliczności życiowe pozbawione całkowicie środków do życia). Z treści wniosku oraz dokumentów źródłowych wynika, że dochody skarżącego ograniczają się do świadczenia emerytalnego w wysokości, która nie pozwala mu na zaspokojenie bieżących, podstawowych wydatków. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.