IV SA/Wa 1569/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. F. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2011 r. znak: [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu opłaty za brak sieci za 2006 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Przedmiotem skargi D. F. jest decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2011 r. znak: [...]. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję wymienionego organu administracji z dnia [...] marca 2011 r., którą określono wysokość zobowiązania skarżącego za brak sieci za 2006 rok. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W podstawie prawnej wydania zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska wskazano art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 25, poz. 202 ze zm.), zgodnie z którym w razie stwierdzenia, że wprowadzający pojazd nie dokonał wpłaty opłaty za brak sieci albo dokonał wpłaty w wysokości niższej od należnej, Główny Inspektor Ochrony Środowiska wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania z tytułu opłaty za brak sieci. Ponieważ przedmiotowa sprawa dotyczy ustalenia wysokości zobowiązania skarżącego z tytułu opłaty za brak sieci w 2006 roku, należy w tym miejscu wskazać, że stosownie do treści art. 14 ust. 1 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji w brzmieniu, które miało zastosowanie w sprawie zakończonej wydaniem zaskarżonej decyzji wprowadzający pojazd, który był obowiązany do zapewnienia sieci lub który złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 11 ust. 4, i nie spełnił tego obowiązku, był obowiązany do naliczenia i wpłacenia opłaty za brak sieci. Zgodnie z art. 14 ust. 2 powoływanej ustawy opłatę, o której mowa w ust. 1, oblicza się jako iloczyn stawki opłaty za brak sieci i liczby pojazdów wprowadzonych w danym roku na terytorium kraju przez wprowadzającego pojazd oraz ilorazu liczby dni w roku, w których nie zapewniono sieci, i liczby dni w danym roku. W myśl art. 16 ust. 1 obowiązek obliczenia opłaty za brak sieci powstaje na koniec roku kalendarzowego, a stosownie do treści art. 16 ust. 2 opłata za brak sieci jest wpłacana na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej do dnia 31 marca roku następującego po roku, którego opłata dotyczy. W razie nieuiszczenia opłaty lub uiszczenia jej w wysokości niżej od należnej zastosowanie znajduje powołany wyżej art. 17 ust. 1 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Mocą art. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zmianie ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 176, poz. 1236) art. 14 ust. 1 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji nadano nowe brzmienie, stanowiąc, iż "wprowadzający pojazd, który jest obowiązany do zapewnienia sieci lub który złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 11 ust. 4, i nie spełnia tego obowiązku, jest obowiązany do naliczenia i wpłacenia opłaty za brak sieci, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6". Do art. 14 dodano równocześnie ust. 5 i ust. 6 stanowiące, że: – ust. 5: "w przypadku zapewnienia sieci obejmującej co najmniej 95 % terytorium kraju, podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest zwolniony z opłaty za brak sieci", – ust. 6: "w przypadku zapewnienia przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, sieci obejmującej: 1) poniżej 95 %, ale nie mniej niż 90 % terytorium kraju - wysokość opłaty za brak sieci ulega obniżeniu o 75 %; 2) poniżej 90 %, ale nie mniej niż 85 % terytorium kraju - wysokość opłaty za brak sieci ulega obniżeniu o 50 %". W art. 2 ustawy nowelizującej przewidziano, że "do obliczenia opłaty za brak sieci za 2007 rok stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 listopada 2009 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt IV SA/Wa 1383/09, postanowił przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytania prawne: "1. czy art. 14 ust. 1, 2, 3 i 4 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 roku o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. z 2005 roku Nr 25, poz. 202), w jego brzmieniu sprzed zmiany dokonanej ustawą o zmianie ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 176, poz. 1236), w zakresie w jakim nie różnicuje przy wymiarze kary administracyjnej sytuacji podmiotów zobowiązanych do tworzenia sieci z uwagi na stopień dokonanego pokrycia siecią terytorium kraju, jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, to jest wynikającą z tego przepisu zasadą adekwatności (proporcjonalności) rozwiązań ustawodawczych do zakładanego celu regulacji? 2. czy art. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 roku o zmianie ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 176, poz. 1236) w zakresie w jakim nakazuje stosować do obliczania opłaty za brak sieci w 2006 roku art. 14 ust. 1, 2, 3 i 4 w jego pierwotnym brzmieniu nadanym ustawą z dnia 20 stycznia 2005 roku o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. z 2005 roku Nr 25, poz. 202) jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, to jest wynikającą z tego przepisu zasadą adekwatności (proporcjonalności) rozwiązań ustawodawczych do zakładanego celu regulacji ?". Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postanowienie w przedmiocie zawieszenia, podjęcia i umorzenia postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 131 ww. ustawy). Jak wskazano, zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję z dnia [...] marca 2011 r. określającą wysokość zobowiązania pieniężnego skarżącego z tytułu braku sieci w 2006 r. W uzasadnieniu tej decyzji stwierdzono m.in., że nawet przy uwzględnieniu wszystkich stacji demontażu i punktów zbierania pojazdów przedstawionych przez stronę, nie zapewniła ona sieci zbierania pojazdów spełniającej wymogi art. 11 ust. 1 powoływanej ustawy, ponieważ na terytorium kraju znajdowały się miejsca, nieobjęte siecią, w których zlokalizowane były miejscowości. Skarżący podnosi natomiast, że skoro Główny Inspektor Ochrony Środowiska ustalił stan pokrycia siecią na 92,75%, to opłata nałożona na niego powinna być pomniejszona o 75%. W tej sytuacji należy stwierdzić, że rozstrzygnięcie wskazanych wyżej pytań prawnych będzie miało istotne znaczenie dla rozpoznania sprawy ze skargi D. F. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2011 r. Tym samym uzasadnione jest zawieszenie przedmiotowego postępowania do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny w przedmiotowej kwestii. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 oraz art. 131 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.