IV SA/Wa 1570/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2014 r. znak: [...] w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za bezprzedmiotowe postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Stosownie natomiast do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Z kolei art. 255 ppsa stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w tym zakresie. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. M. K. w piśmie z dnia 23 września 2015 r., uzupełnionym złożonym na urzędowym formularzu wnioskiem z dnia 12 października 2015 r., zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Ponieważ oświadczenie skarżącego było niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego, w piśmie z dnia 28 października 2015 r. wezwano go do złożenia w terminie 21 dni dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, potwierdzających stan rodzinny, majątkowy i dochody, to jest: a) oświadczenia precyzującego informacje o osobach prowadzących ze skarżącym gospodarstwo domowe; b) zaświadczenia o sytuacji osobistej, rodzinnej, dochodowej i majątkowej wydanego przez upoważnionego pracownika jednostki organizacyjnej gminy realizującej zadania pomocy społecznej; c) oświadczenia w sprawie dochodów uzyskiwanych przez skarżącego i osoby pozostające z nim w gospodarstwie domowym; d) wyciągów z posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych; e) odpisów zeznań podatkowych; f) zaświadczenia wskazującego powierzchnię należącej do skarżącego nieruchomości rolnej; g) oświadczenia wskazującego, czy wskazane w rubryce nr 7.1 formularza wniosku inne nieruchomości, tj. lokale o powierzchni 242 m2 i 61 m2, przynoszą skarżącemu dochód; h) oświadczenia w sprawie majątku ruchomego należącego do skarżącego; a także i) kopii dokumentów wskazujących wysokość stałych, niezbędnych wydatków w gospodarstwie domowym. Opisane wezwanie doręczono M. K. w dniu 2 listopada 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się na karcie nr 103 akt sprawy). Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie złożył do akt sprawy żadnego z wymaganych oświadczeń i dokumentów źródłowych. Tym samym nie usunął wątpliwości, jakie budzi oświadczenie zawarte w złożonym przez niego wniosku o przyznanie prawa pomocy, a w konsekwencji uniemożliwił dokonanie oceny jego rzeczywistej sytuacji materialnej. Trzeba przy tym podkreślić, że brak jest podstaw do prowadzenia z urzędu postępowania w sprawie sytuacji rodzinnej i majątkowej wnioskodawcy, jeżeli on sam uchyla się od złożenia niezbędnych do oceny tej sytuacji dokumentów. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.