IV SA/Wa 1571/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 25 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi I. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. znak [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. I. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2014 r. o wymeldowaniu L. W. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. Wraz ze skargą I. M. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, stosownie do art. 245 § 2 p.p.s.a. W sprawie niniejszej skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Przede wszystkim, w okolicznościach sprawy wskazać należy, że zgodnie z art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. W niniejszej sprawie skarżąca w postępowaniu administracyjnym uczestniczyła nie jako strona tego postępowania, lecz wyłącznie jako pełnomocnik córki L. W. Brak interesu prawnego skarżącej uniemożliwia rozpoznanie jej skargi, co z kolei stanowi okoliczność uzasadniającą odmowę przyznania prawa pomocy na podstawie art. 247 p.p.s.a. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 247 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.