IV SA/Wa 1572/05

WyrokWSA w Warszawie2005-11-17

Skład orzekający: Zofia Flasińska, Anna Szymańska, Aneta Opyrchał

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o odmowie nadania uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii, wydana na podstawie nieobowiązującego rozporządzenia, jest decyzją wydaną z rażącym naruszeniem prawa, skutkującym stwierdzenie jej nieważności?
Ratio decidendi
Decyzje organów administracji publicznej wydane na podstawie przepisów, które utraciły moc obowiązującą, są dotknięte rażącym naruszeniem prawa. W takiej sytuacji, gdy decyzja organu pierwszej instancji jest nieważna, a decyzja organu odwoławczego utrzymuje ją w mocy, obie decyzje podlegają uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 i art. 135 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Główny Geodeta Kraju odmówił D. K. nadania uprawnień zawodowych w zakresie geodezyjnej obsługi inwestycji, uznając, że nie wykazał się dostateczną znajomością przepisów. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ utrzymał w mocy swoją pierwotną decyzję, mimo zarzutów skarżącego dotyczących braku podpisów na pracy pisemnej. Skarżący wniósł skargę do WSA, domagając się uchylenia obu decyzji. Sąd uwzględnił skargę, stwierdzając nieważność obu decyzji.
Rozstrzygnięcie
Stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Głównego Geodety Kraju z dnia [...] czerwca 2005 r. i utrzymanej nią w mocy decyzji Głównego Geodety Kraju z dnia [...] marca 2005 r. oraz zasądzenie od Głównego Geodety Kraju na rzecz D. K. kwoty 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Zofia Flasińska, Sędziowie asesor WSA Anna Szymańska, asesor WSA Aneta Opyrchał (spr.), Protokolant Dominik Niewirowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2005 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania uprawnień zawodowych I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji Głównego Geodety Kraju z dnia [...] marca 2005 r., nr [...]; II. zasądza od Głównego Geodety Kraju na rzecz D. K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Główny Geodeta Kraju decyzją z dnia [...] marca 2005r, na podstawie art. 43, art 44 ust. 1 i art. 45 ust. 1,2 i 3 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2000r., nr 100, poz. 1086 ze zm.) oraz § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 14 listopada 2000r. w sprawie sposobu, trybu i szczegółowych warunków nadawania uprawnień zawodowych oraz działania komisji kwalifikacyjnej do spraw uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii (Dz.U. nr 107, poz. 1139), odmówił D. K. nadania uprawnień zawodowych w zakresie geodezyjna obsługa inwestycji określonych w art. 43 pkt 4 powołanej wyżej ustawy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, iż D. K. złożył wniosek o nadanie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii. Komisja kwalifikacyjna do spraw uprawnień zawodowych przeprowadziła postępowanie kwalifikacyjne. Z postępowania kwalifikacyjnego w dniu 18 marca 2005r. sporządzono protokół, z którego wynika, że zainteresowany nie wykazał się dostateczną znajomością przepisów w dziedzinie geodezji i kartografii z zakresu czwartego. Nie spełnił więc wymogu przewidzianego w art. 44 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Po rozpoznaniu wniosku D. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy Główny Geodeta Kraju decyzją z dnia [...] czerwca 2005r. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] marca 2005r. W uzasadnieniu podał, iż po zweryfikowaniu wniosku odwołującego się o nadanie uprawnień zawodowych pod względem formalnym dopuszczono go do części sprawdzającej postępowania kwalifikacyjnego w zakresie wnioskowanym, tj. geodezyjna obsługa inwestycji. Egzamin obejmujący 60 pytań testowych z części ogólnej przy wymaganym minimum 41 pkt strona przeszła pozytywnie i została dopuszczona do dalszego etapu. Etap ten obejmował trzy pytania opisowe przy wymaganym minimum 15 pkt, natomiast pracę zainteresowanego oceniono na 13 pkt, zatem uzyskał wynik negatywny i nie został dopuszczony do egzaminu ustnego. Protokół z przeprowadzonego postępowania został podpisany przez przewodniczącego i czterech członków Komisji kwalifikacyjnej. W efekcie ponownego rozpoznania sprawy dokonano ponownego sprawdzenia pracy pisemnej D. K. i nie znaleziono podstawy do zmiany postawionej oceny. Odpowiadając na zarzut odwołującego się dotyczący braku jednego podpisu na pracy pisemnej stwierdzono, iż jego brak nie mógł stanowić przeszkody prawnej w podjęciu decyzji. D. K. w skardze na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] czerwca 2005r. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej. Podniósł, iż skoro na jego pracy pisemnej figuruje tylko jeden podpis najprawdopodobniej członka komisji, a stądto przypuszczenie gdyż jest nieczytelny, to należy domniemywać, że sporną pracę czytała i oceniała tylko jedna osoba, pozbawiając go tym samym szansy na odmienne stanowisko innego członka komisji. W odpowiedzi na skargę Główny Geodeta Kraju wniósł o oddalenie skargi, powtarzając argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Nadto wskazał, iż w piśmie z dnia 19 maja 2005r. przewodniczący Komisji kwalifikacyjnej poinformował organ o uzupełnieniu brakującego podpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związanym - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uwzględnił skargę poprzez stwierdzenie nieważności decyzji Głównego Geodety Kraju z dnia [...] czerwca 2005r. i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] marca 2005r. Uznał, iż wymienione decyzje zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa, czyli zaszła przyczyna określona w art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Podstawę materialno-prawną decyzji wydanej przez Głównego Geodetę Kraju - w pierwszej instancji - w dniu [...] marca 2005r., oprócz ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2000r, nr 100, poz. 1086 ze zm.), stanowiło rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 14 listopada 2000r. w sprawie sposobu, trybu i szczegółowych warunków nadawania uprawnień zawodowych oraz działania komisji kwalifikacyjnej do spraw uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii wydane na podstawie art. 45 ust. 5 wyżej wymienionej ustawy (Dz.U. nr 107, poz. 1139). Powołane rozporządzenie obowiązywało do dnia 30 kwietnia 2004r. Natomiast w dniu 1 maja 2004r., czyii w dniu uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej, weszło w życie rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 30 lipca 20Ó3r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii (Dz.U. nr 143, poz. 1396). Wymienione rozporządzenia zostały wydane na podstawie art. 45 ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Z powyższego wynika, iż organ już w pierwszej instancji wydał decyzję na podstawie przepisu prawa materialnego, nie obowiązującego w dniu jej wydania. Nadto, jak wynika z akt sprawy rozporządzenie z dnia 14 listopada 2000r. nie obowiązywało również w dniu złożenia przez skarżącego wniosku o nadanie uprawnień zawodowych, tj. 28 lutego 2005r. Skoro decyzja Głównego Geodety Kraju z dnia [...] marca 2005r. została podjęta na podstawie przepisów, które utraciły moc obowiązującą, czyli z rażącym naruszeniem prawa, a decyzja z dnia [...] czerwca 2005r. utrzymała w mocy w postępowaniu odwoławczym decyzję dotkniętą nieważnością, należało na mocy art. 145 § 1 pkt 2 i art. 135 P.p.s.a. orzec jak w sentencji, zasądzając jednocześnie na rzecz skarżącego - zgodnie z art. 200 P.p.s.a. - zwrot kosztów postępowania sądowego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło