IV SA/Wa 1576/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Jakub Linkowski, Protokolant ref. staż. Renata Puchalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych adresowych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Ministra Spraw Wewnętrznych na rzecz skarżącego M. Sp. z o.o. z siedzibą w R. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] maja 2011 r., którą odmówił udostępnienia danych adresowych w zakresie objętym wnioskiem. Decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym: Wnioskiem z dnia [...] lutego 2011 skarżąca M. spółka z o.o. wniosła o udostępnienie ze zbioru PESEL danych adresowych P. K. Do wniosku załączono kopię zarządzenia Sądu Rejonowego dla [...] z dnia [...].02.2011 wraz z załącznikami. Organ wezwał wnioskodawcę do podania bliższych danych personalnych osoby objętej wnioskiem. W odpowiedzi wskazano miejsce zatrudnienia poszukiwanej osoby. 2 uwagi na istnienie w zbiorze danych kilkuset osób o podanym imieniu i nazwisku, organ odmówił udostępnienia danych wskazanych we wniosku. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy pełnomocnik skarżącej wskazał miejsce zatrudnienia poszukiwanej osoby – P. K., który jest pracownikiem [...]. W ocenie pełnomocnika informacja ta wystarczająco wyróżnia tę osobę od innych osób o tym samym imieniu i nazwisku, widniejących w zborze danych PESEL. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ stwierdził, że określenie danych osoby poszukiwanej, potrzebne do odnalezienia jej w zbiorze PESEL, powinno nastąpić na tyle szczegółowo, aby tożsamość tej osoby nie budziła wątpliwości. Skarżący nie podał bliższych danych personalnych P. K. i nie wykazał, względem której z wielu osób o tym samym imieniu i nazwisku, figurujących w zbiorze PESEL, legitymuje się interesem prawnym. Co do zarzutu udostępnienia danych poszukiwanej osoby jako pracownika [...] z uwagi na posiadanie przez pracodawcę danych adresowych pracowników, organ stwierdził, że wniosek o udostępnienie danych został złożony w trybie ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, zatem organ nie miał podstaw ku temu, aby prowadzić postępowanie w oparciu o ustawę o ochronie danych osobowych i udostępnić dane z innego źródła- np. z dokumentacji kadrowo- pracowniczej, znajdującej się w komórce kadrowej [...]. Mimo wydania przedmiotowej decyzji, skarżący może zwrócić się do [...] jako do pracodawcy o udostępnienie danych pracownika, zatrudnionego w [...]. Na powyższą decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła skarżąca spółka, zarzucając naruszenie art. 7, 8, 9, 12, 35, 77 k.p.a. oraz art.44i ustawy z dnia 10.04.1974 o ewidencji ludności i dowodach osobistych. Zarzucono, że jedynym powodem odmowy udostępnienia danych osobowych jest próba utrudnienia postępowania karnego, toczącego się przeciwko pracownikowi funkcyjnemu organu orzekającego. Ponadto w piśmie, skierowanym do organu w dniu 15.06.2011 podano prawdopodobny numer dowodu osobistego poszukiwanej osoby, co jednoznacznie te osobę identyfikuje. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W dniu 5 stycznia 2012 pełnomocnik skarżącego złożył do Sądu pismo, w którym poinformował, że już dnia 15 czerwca 2011 złożył organowi (po złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), w którym podał numer dowodu osobistego poszukiwanej osoby. Na rozprawie w dniu 11 stycznia 2012 pełnomocnik skarżącego podkreślił, że z uwagi na nadanie ww. pisma w dniu 15.06.2011, w dacie rozpoznawania sprawy przez organ II instancji, organ ten dysponował danymi, wystarczającymi do uwzględnienia wniosku o podanie adresu zamieszkania poszukiwanej osoby. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Skarga jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu zobowiązującym do wyeliminowania jej z porządku prawnego. Złożony Sądowi w dniu 5 stycznia 2012 dowód potwierdzający, że już dnia 15 czerwca 2011 organowi podano numer dowodu osobistego poszukiwanej osoby sprawia, że zaskarżona decyzja nie może się ostać. Rację ma pełnomocnik skarżącej spółki podnosząc na rozprawie w dniu 11 stycznia 2012, że z uwagi na nadanie pisma z informacją o numerze dowodu osobistego P. K. już w dniu 15.06.2011, w dacie rozpoznawania sprawy przez organ II instancji, organ ten dysponował danymi wystarczającymi do uwzględnienia wniosku o podanie adresu zamieszkania poszukiwanej osoby. Tymczasem treść uzasadnienia decyzji organu II instancji wskazuje, że informacja ta nie została odzwierciedlona w treści decyzji. W tej sytuacji Sąd stwierdził konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji celem rozważenia przez organ II instancji - przy ponownym rozpoznawaniu sprawy- czy informacja o numerze dowodu osobistego osoby poszukiwanej stanowi wystarczającą przesłankę do rozpoznania wniosku skarżącego o udostępnienie danych adresowych osoby poszukiwanej w myśl ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.