IV SA/Wa 1578/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na pismo Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń S.A. Regionalne Centrum Likwidacji Szkód Grupy PZU w W. Oddział w [...] z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji dotyczącej polisy ubezpieczeniowej postanawia: odrzucić skargę M. S. wniósł skargę na pismo Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń S.A. Regionalne Centrum Likwidacji Szkód Grupy PZU w W. Oddział w [...] z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji dotyczącej polisy ubezpieczeniowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.; dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jak stanowi art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Jak stanowi art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Sąd stwierdza, że sądy administracyjne mogą rozpoznawać jedynie sprawy określone w powołanych wyżej przepisach – nie są więc właściwe do rozpoznawania innych spraw. W ocenie Sądu sprawa ze skargi na pismo Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń S.A. Regionalne Centrum Likwidacji Szkód Grupy PZU w W. Oddział w [...] z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji dotyczącej polisy ubezpieczeniowej nie znajduje się w katalogu spraw, które mogą być rozpoznawane przez sądy administracyjne. PZU S.A. nie jest bowiem organem administracji publicznej. Kwestia informowania przez PZU S.A. osób trzecich o kwestiach dotyczących konkretnych polis ubezpieczeniowych nie wchodzi zaś w zakres administracji publicznej. Innymi słowy, zaskarżone pismo zostało wydane przez podmiot prywatny przy wykonywaniu przezeń zadania znajdującego się poza zakresem administracji publicznej. Sąd administracyjny nie ma zaś kompetencji do badania jego zgodności z prawem. W świetle powyższego Sąd stwierdza, że nie jest właściwy do rozpoznania skargi M. S. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.